Το 2010 καταχωρήθηκε από την UNESCO στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας η Μεσογειακή Διατροφή. Η πρόταση προήλθε από την Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία και το Μαρόκο, χώρες με μεγάλη γαστρονομική ιστορία και διαστηριότητα γύρω από αυτήν.

Τι εννοούμε με τον όρο Μεσογειακή Διατροφή;

Το σύνολο των δεξιοτήτων, γνώσεων, πρακτικών και φυσικά των παραδόσεων που εφαρμόζονται και συναντώνται από την καλλιέργια και την παραγωγική διαδικασία, το τρόπο διαχείρησης και συντήρησης της τροφής και τέλος τον ιδιαίτερο τρόπο μαγειρέματος και κατανώλωσης των τροφίμων της περιοχής.

Αυτές οι πληροφορίες και οι τακτικές περνούσαν από γενιά σε γενιά σχεδόν απαράλλακτες.

Μόνο σημαντικές κλιματολογικές αλλαγές ή ξένοι κατακτητές θα μπορούσαμε να πούμε ότι επιδρούσαν δραστικά στις συνήθειες αυτές αλλάζοντας κυρίως τον τρόπο μαγειρέματος ορισμένων υλικών και φέρνοντας καλύτερη τεχνογνωσία στις καλλιεργητικές μεθόδους.

Τα κύρια χαρακτηριστικά της Μεσογειακής Διατροφής είναι το πολύτιμο ελαιόλαδο, τα δημητριακά που παρήγαγε η κάθε περιοχή, τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά εποχής ή όσα είχαν βρει τρόπο να συντηρούν, το γαλακτοκομικά, το ψάρι από τις κοντικές θάλασσες ή αλίπαστα για τους ορεινούς, οι ξηροί καρποί, τα βότανα και τα μυρωδικά και φυσικά κρασί από τις ντόπιες ποικιλίες.

Υπήρχε σεβασμός στο περιβάλλον και πάντα φρόντιζαν για την ισορροπία του, έδιναν μεγάλη βάση στις γιορτές τους, ιδιαίτερα όσο σχετίζονται με την θρησκεία και το να μοιραστούν το γεύμα τους με την οικογένεια τους και του αγαπημένους φίλους τους ή ακόμα με έναν περαστικό είναι μέρος της ιδιαίτερης Μεσογειακής διατροφής.

Όμως παρ' όλο που υπάρχουν ομοιότητες υπάρχουν και διαφορές οι οποίες με την παγκοσμιοποίηση που βιώνουμε τις τελευταίες δεκαετίες, αρχίζουν να εξομαλύνονται.

Με αποτέλεσμα να χάνονται σημαντικές παλιές ποικιλίες, παραδοσιακά επαγγέλματα, συνταγές και έθιμα. Να χάνονται αυτή η μοναδική διαφορετικότητα που κάνει ξεχωριστό τον κάθε τόπο, με τις ανάλογες φυσικά επιπτώσεις.

Φανταστείτε όλοι οι άνθρωποι να είμασταν ακριβώς ίδιοι μεταξύ μας. Πως θα ξεχωρίζαμε και πως θα ερωτευόμασταν; και γιατί να κάνεις παρέα με τον Γιώργο αφού είναι ίδιος με τον Κώστα;

Μεγάλο πράγμα η διαφορετικότητα, η διαφοροποίηση και η ποικιλία λοιπόν.

Πρέπει να ξεκινήσει άμεσα κινητοποίηση από όποιον μπορεί και ενδιαφέρεται, για να αρχίσει μία συστηματική καταγραφή και κατ΄επέκταση δημιουργία αρχειακού υλικού της κάθε περιοχής με τα χαρακτηριστικά που το κάνουν να διαφέρει από το άλλο χωριό ή τον νομό δίπλα, ακόμα και την γειτώνισσα χώρα.

Είναι μία νίκη η αναγνώριση της Μεσογειακής Διατροφής αλλά δεν πρέπει να μείνουμε εκεί. Το επόμενο βήμα είναι η μελέτη και η ανάδειξη του πολιτισμού και της γαστρονομίας της κάθε χώρας, της κάθε περιοχής.

Γεωργία Σπ. Πετράκη
Διαιτολόγος- Διατροφολόγος
(Βιογραφικό σημείωμα)