Τα άτομα με νευρική ανορεξία έχουν κάτι απρόσιτο, φαίνονται εξαντλημένα, εύθραυστα και προκαλούν ανάμεικτα συναισθήματα στο περιβάλλον, στα οποία περιλαμβάνονται λύπη, οίκτος, αποστροφή, έκπληξη.

Αυτό που δημιουργείται ανάμεσα στο άτομο με νευρική ανορεξία και το περιβάλλον είναι απόσταση, αφού νιώθει ξεχωριστό κρατώντας στο χέρι, τις ανάγκες του οργανισμού του.

Η άρνηση είναι το κύριο χαρακτηριστικό της ασθένειας και είναι τόσο δυνατή που δύσκολα μπορεί να τη διαχειριστεί το περιβάλλον. Ωστόσο το μήνυμα της άρνησης δεν είναι τόσο ξεκάθαρο αλλά ούτε και το μοναδικό, αφού η απώλεια βάρους και η ανορεξία δηλώνουν την ανάγκη ανεξαρτησίας και επανάκτησης του ελέγχου.

Διάφορες θεωρίες έχουν προσπαθήσει να διαλευκάνουν το φαινόμενο της νευρικής ανορεξίας.

Η άρνηση του φαγητού και η διατήρηση ένος λεπτού και μικρού σε μέγεθος σώματος φαίνεται να λειτουργεί ως μέσο για να σταματήσει το άτομο την ανάπτυξη του και ως επιβράβευση γι’αυτό που καταφέρνει (να είναι λεπτό).

Ο κύριος λόγος είναι η ανάγκη για έλεγχο και η τροφή αποτελεί ένα διαχειρίσιμο και χειροπιαστό για το άτομο μέσο.

Η αύξηση αίσθησης του αυτοελέγχου οδηγεί στην αύξηση της αυτοεκτίμησης. Η άρνηση του φαγητού αποτελεί μια σιωπηλή συμπεριφορά με έντονο νόημα, που δεν αφήνει αδιάφορο το περιβάλλον του ατόμου, προκαλεί την προσοχή και αντιδράσεις.

Το άτομο χρησιμοποιεί το σώμα του για να εκφράσει τα συναισθήματα που κρατά μέσα του και θεωρεί πως ελέγχει μη μιλώντας γι’αυτά.

Ελευθερία Πολυζώη
Ψυχολόγος-Κοινωνιολόγος