Όπως πολύ χαρακτηριστικά αναφέρει ο μεγάλος τραγικός ποιητής της «Αντιγόνης», Σοφοκλής «το δέντρο που λυγίζει στον αέρα δε σπάει, ενώ αυτό που παραμένει συνεχώς όρθιο, παρά τις θύελλες, κάποια στιγμή θα σπάσει».

Σαν μέρος που υπόκειται στους νόμους του σύμπαντος και ο άνθρωπος προβλέπεται να λυγίζει και κάποιες φορές και να δείχνει αδυναμία προκειμένου τελικά να κρατηθεί όρθιος και να επιβιώσει.

Πόσο εύκολα μπορούμε τελικά να το δεχθούμε αυτό για τον εαυτό μας;

Απαιτούμε να είμαστε τέλειοι στις καθημερινές απαιτήσεις και έχουμε συνηθίσει να ακούμε φράσεις όπως «να είσαι δυνατός», «μην είσαι ευαίσθητος», «η ευαισθησία κάνει κακό».

Ερχόμαστε λοιπόν για να καταρρίψουμε αυτή την άποψη και να ορίσουμε ξανά την έννοια της δύναμης.

Είναι λοιπόν σημαντικό πάντα να θυμόμαστε ότι οι πολλοί δυνατοί άνθρωποι έχουν και μεγάλες ευαισθησίες και ότι δυνατός δεν είναι αυτός που δε φοβάται να βγει τη νύχτα στο σκοτάδι αλλά αυτός που ενώ φοβάται πολύ, τολμάει και παίρνει το ρίσκο να βγει.

Μανιώρου Κάλλια
Συμβουλευτικός Ψυχολόγος MC
(Βιογραφικό σημείωμα)