Σε ένα από τα πιο κρίσιμα σταυροδρόμια της ιστορίας του βρίσκεται ο ΟΦΗ. Παραμονή της Γενικής Συνέλευσης δεν γνωρίζει κανείς ποιο ακριβώς θα είναι το αποτέλεσμα, ποια θα είναι η κατάληξη μια περιπέτειας που ξεκίνησε ουσιαστικά το καλοκαίρι του 2009, ως όνειρο και εξελίχθηκε σε εφιάλτη. 

Όχι γιατί το πλάνο ήταν κακό και ουτοπικό αλλά γιατί εκείνοι που το διαχειρίστηκαν αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Σήμερα 3 χρόνια μετά, με την μαύρη τρύπα να ξεπερνά την φαντασία και του πιο απαισιόδοξου καλούνται κάποιοι γνωστοί- άγνωστοι να βγάλουν την ομάδα από την ξέρα.

Άραγε στην αυριανή Γ.Σ. θα εμφανιστούν οι πρωταίτιοι του κακού. Εκείνοι που καταχρέωσαν την ΠΑΕ, εκείνοι που δεν σεβάστηκαν τα χρήματα του κόσμου και τα ξόδεψαν σαν να ήταν δικά τους.

Ο ΟΦΗ είχε χορτάσει από διαχειριστές μέχρι το 2009, ήθελε ανθρώπους ικανούς οι οποίοι είτε θα έβαζαν χρήματα, είτε θα έκαναν σωστή διαχείριση. Απόλυτη αποτυχία και στα δύο. 

Οι ευθύνες πολλές και εκείνοι που τις κουβαλούν πρέπει να τις αναλάβουν. Η πρόταση Μυριοκεφαλιτάκη ήταν η αρχή. Σήμερα η ΠΑΕ δεν χρειάζεται φραγκοδίφραγκα. Δε χρειάζεται δεκαχίλιαρα, χρειάζεται εκατομμύρια. Δεν αρκούν τα ημίμετρα.

Αύριο το πρωί πρέπει να βάλουν στην ΠΑΕ από μισό εκατομμύριο Μαχλάς, Βατσινάς, Κουράκης.

Ο Βατσινάς ως υπεύθυνος του υποβιβασμού και του αρχικού χρέους μετά το άρθρο 44, ο Μαχλάς ως ο κύριος υπεύθυνος του χρέους μετά το 2009(διετέλεσε τεχνικός διευθυντής, φορτώνοντας με δεκάδες φουσκωμένα συμβόλαια το ταμείο και πρόεδρος στις μέρες του οποίου κυριάρχησε η κακοδιαχείριση), ο Κουράκης γιατί ήταν ο απόλυτος κυριάρχους του παιχνιδιού από το 2009 και έπειτα.

Αν οι παραπάνω βάλουν τα χρήματα τότε μαζί με τα 500 χιλιάρικα του Παντελή γίνεται ένα πρώτο βήμα. 

Είναι αυτονόητο ότι όλοι οι παραπάνω μαζί με τον Ξημέρη πρέπει να αποτραβηχτούν από τον ΟΦΗ της επόμενης μέρας και να μην έχουν θεσμικό ρόλο. Ευθύνες έχει και ο Σύλλογος Μετόχων γιατί ανέχτηκε όλα τα παραπάνω παρακολουθώντας ως απλός θεατής. 

Με λίγα λόγια η ΠΑΕ ΟΦΗ χρειάζεται ξανά όραμα και χρήμα, αλλά αυτή τη φορά καλούνται να το διαχειριστούν τα σωστά πρόσωπα. 

Όλα τα άλλα είναι ασπιρίνη στον καρκίνο. 

Μανόλης Αλεξάκης