Μία θεωρία που ωστόσο δεν είναι δημοφιλής ανάμεσα στους ερευνητές της υπόθεσης του Τζακ του Αντεροβγάλτη έρχεται στη δημοσιότητα.

Με το βιβλίο του ένας πρώην δικηγόρος ο John Morris κατονομάζει ως τον τρομερό δολοφόνο Τζακ τον Αντεροβγάλτη, μία γυναίκα, τη Lizzie Williams.

Σύμφωνα με τη θεωρία του η γυναίκα με καταγωγή από την Ουαλία ήταν ο δολοφόνος που είχε σκορπίσει πανικό στο Whitechapel και σκότωνε τις γυναίκες γιατί η ίδια δεν μπορούσε να κάνει παιδιά, οπότε τιμωρούσε τα θύματά της αφαιρώντας τους τις μήτρες ενώ ήταν σε κατάσταση αλλοφροσύνης.

Η Lizzie ήταν η σύζυγος του Sir John Williams, γιατρού των ανακτόρων, βασικός ύποπτος τέλεσης των φόνων ο ίδιος από αρκετούς ερευνητές. Ο συγγραφέας, στο βιβλίο του, θεωρεί απόδειξη ότι δεν ήταν άνδρας ο μανιακός δολοφόνος ιερόδουλων το γεγονός ότι κανένα από τα πέντε θύματα δεν είχε υποστεί σεξουαλική κακοποίηση, ενώ τα προσωπικά είδη της μίας, της Annie Chapman, βρίσκονταν απλωμένα στα πόδια της με «γυναικείο τρόπο», σύμφωνα με τις αναφορές της εποχής. Ωστόσο, η θεωρία του Morris δεν βρίσκει έδαφος ανάμεσα στους ερευνητές της υπόθεσης.

Το βιβλίο «Τζακ ο Αντεροβγάλτης: Το χέρι μιας γυναίκας» έχει γράψει ο ίδιος ο Morris με τον αείμνηστο πατέρα του Byron. Οι δύο άνδρες ερεύνησαν χιλιάδες ιατρικά και νομικά έγγραφα προκειμένου να φθάσουν στο σημείο να θεωρήσουν τη Lizzie ως τον περιβόητο δολοφόνο.

Όπως ο ίδιος ο John Morris δήλωσε, αν και οι υπόλοιποι ερευνητές δεν εξέλαβαν και τόσο θετικά τη θεωρία τους, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Αντεροβγάλτης ήταν γυναίκα: «Επειδή όλοι πίστευαν ότι ο δολοφόνος είναι άνδρας, αγνοούσαν τις αποδείξεις που έδειχναν ότι τελικά πρόκειται για γυναίκα φονιά».

Μέσα σε 10 αιματοβαμμένες εβδομάδες του 1888 ο δολοφόνος «χτύπησε» πέντε φορές. Θύματά του ήταν οι Mary Ann Nichols, Annie Chapman, Elizabeth Stride, Catherine Eddowes και Mary Jane Kelly – όλες ιερόδουλες στο East End. Σε τρεις από αυτές είχε αφαιρεθεί η μήτρα τους, κάτι που ο John θεωρεί πολύ σημαντικό. Η Lizzie είχε γεννηθεί στις 7 Φεβρουαρίου του 1850 κι επειδή δεν μπορούσε να κάνει παιδιά, εκδικήθηκε εκείνες που μπορούσαν.

Ο ιατροδικαστής, στην περίπτωση της Annie Chapman, ανέφερε: «Το συμπέρασμα είναι ότι υπήρχε διακαής πόθος να κατέχει τα μέρη του σώματος που είχαν αφαιρεθεί».

Ο John επίσης επισημαίνει:
• Καμία από τις γυναίκες δεν είχε δεχθεί σεξουαλική κακοποίηση.
• Προσωπικά είδη της Chapman βρίσκονταν στα πόδια της, σύμφωνα με δημοσιεύματα, με τυπικά θηλυκό τρόπο».
• Τρία μικρά κουμπιά από μπότα γυναίκας βρέθηκαν μέσα στο αίμα κοντά στην Catherine Eddowes.
• Απομεινάρια από γυναικεία ρούχα – μία κάπα, φούστα και καπέλο – βρέθηκαν ανάμεσα στις στάχτες στο τζάκι της Mary Kelly. Τα συγκεκριμένα ρούχα δεν ανήκαν στη Mary.

Ο λόγος για τον οποίο η Mary Kelly έγινε στόχος, σύμφωνα με τον συγγραφέα, είναι το γεγονός ότι υπήρξε ερωμένη του συζύγου της Lizzie, Sir John, ο οποίος διηύθυνε κλινική εκτρώσεων στο Whitechapel.

Σύμφωνα με τον συγγραφέα, η Lizzie - Mary Elizabeth Ann Hughes – ήταν κόρη ενός Ουαλού βιομηχάνου. Το ζευγάρι παντρεύτηκε το 1872, όταν εκείνη ήταν 22 χρονών και ο σύζυγος της 32. Αμέσως μετά τους φρικιαστικούς φόνους, η Lizzie έπαθε νευρικό κλονισμό. Πέθανε από καρκίνο το 1912 ενώ η αστυνομία δεν την ανέκρινε ποτέ λόγω της κατάστασής της.

real.gr με πληροφορίες από DAILY MAIL