Στην προτελευταία θέση, πάνω από τη Βενεζουέλα, κατατάσσεται η Ελλάδα στην Παγκόσμια Επετηρίδα Ανταγωνιστικότητας του Διεθνούς Ινστιτούτου Ανάπτυξης του Μάνατζμεντ (IMD) για το 2012. Η Ελλάδα που κατέλαβε την 58η θέση από τις 59 συνολικά χώρες, πέρυσι είχε απολέσει 10 θέσεις (σημειώνοντας τη μεγαλύτερη πτώση μεταξύ όλων των κρατών), ενώ έχασε φέτος άλλες δύο, σύμφωνα τουλάχιστον με την κατάταξη του IMD, που βασίστηκε σε μακροοικονομικό στοιχεία του 2011.

Ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος παρουσίασε σήμερα την κατάταξη, στο πλαίσιο της ενδεκαετούς συνεργασίας του με το Ινστιτούτο Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), που παρέχει στο IMD τα ελληνικά στοιχεία.

Σε ό,τι αφορά τους επιμέρους δείκτες, στον τομέα της «οικονομικής αποδοτικότητας», η Ελλάδα διατήρησε φέτος τη θέση του 2011 (58η), η οποία είναι η χειρότερη που είχε ποτέ.

Στην «κυβερνητική αποτελεσματικότητα», κατατάσσεται 58η (56η το 2011), ενώ μεγαλύτερη επιδείνωση κατεγράφη στην «επιχειρηματική αποτελεσματικότητα», όπου βρέθηκε 56η (53η το 2011).
Στις «υποδομές», που πέρυσι ήταν ο μόνος τομέας, ο οποίος διαφοροποιήθηκε από την πτώση (η Ελλάδα είχε κερδίσει μία θέση αναρριχόμενη στην 32η), η θετική πορεία δεν διατηρήθηκε φέτος και η χώρα βρέθηκε φέτος δύο σκαλοπάτια χαμηλότερα (στην 34η θέση).


Οι πέντε κύριες προκλήσεις για την Ελλάδα σύμφωνα με το ΙMD

Σύμφωνα με τον ΣΒΒΕ, η πτώση κατά δύο θέσεις της χώρας μας στην Παγκόσμια Κατάταξη Ανταγωνιστικότητας «αποτελεί φυσιολογική συνέπεια καταρχήν της αβεβαιότητας και ανασφάλειας που κυριαρχεί αναφορικά με την έξοδο ή όχι της χώρας μας από την Ευρωζώνη και, αφετέρου, της βίαιης δημοσιονομικής προσαρμογής της χώρας, η οποία δεν συνοδεύτηκε από κανένα ουσιαστικό μέτρο για την ανάπτυξη».

Τη θέση της χώρας το 2012 επιδείνωσαν περαιτέρω τόσο τα άσχημα μακροοικονομικά μεγέθη, όσο, και, το κυριότερο, οι προβλέψεις για την (αρνητική) εξέλιξή τους κατά το 2012.

Σύμφωνα με το IMD, οι πέντε (5) κύριες προκλήσεις για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας είναι:

-Ταχεία προώθηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων για τη μείωση των δαπανών του δημόσιου τομέα, με παράλληλα μέτρα ανάπτυξης προς την πραγματική οικονομία,
-Ενίσχυση της ρευστότητας και ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων,
-Εξορθολογισμός του φορολογικού συστήματος, με στόχο τη μείωση της φοροδιαφυγής,
-Μείωση της γραφειοκρατίας που αφορά την επιχειρηματικότητα, και,
-Πάταξη των φαινομένων διαφθοράς στο δημόσιο τομέα.

zoogla.gr