Δύο σκελετούς από τον μεσαίωνα ξέθαψαν αρχαιολόγοι στη Βουλγαρία, οι οποίοι ήταν τρυπημένοι στο στέρνο από σιδερένιες ράβδους -μια πρακτική που χρησιμοποιείτο για να μην γίνουν οι νεκροί... βρικόλακες και επιστρέψουν από τον τάφο.

Τα ευρήματα αποτελούν την τελευταία προσθήκη σε μια σειρά παρόμοιων ευρημάτων στη δυτική και κεντρική Ευρώπη τα οποία δείχνουν πόσο σοβαρά έπαιρναν κάποτε οι άνθρωποι τον πανάρχαιο φόβο της απειλής της νεκρανάστασης, συμβάλλοντας έτσι στη δημιουργία των μύθων των βαμπίρ.

Οι δύο σκελετοί οι οποίοι είναι περίπου 800 ετών, ανακαλύφθηκαν κοντά σε ένα μοναστήρι στην πόλη Σοζοπόλ.

«Οι δύο σκελετοί που είχαν μαχαιρωθεί με τις ράβδους δείχνουν μια πρακτική η οποία ήταν κοινή σε ορισμένα βουλγάρικα χωριά ως και την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα», δήλωσε ο διευθυντής του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου στη Σόφια Μποζιντάρ Ντιμιτρόφ.

Σύμφωνα με τις παγανιστικές πεποιθήσεις, οι άνθρωποι που θεωρούνταν κακοί κατά τη διάρκεια της ζωής τους ενδέχεται να γίνονταν βαμπίρ μετά θάνατον αν δεν τους έμπηγαν στο στέρνο έναν σιδερένιο ή ξύλινο πάσσαλο πριν θαφτούν.

Πολλοί πίστευαν, επίσης, ότι εάν τούς κάρφωναν μια ράβδο ή πάσσαλο στο φέρετρο θα τους εμπόδιζαν τους να βγουν τα μεσάνυχτα από τους τάφους τους και να τρομοκρατήσουν τους ζωντανούς.

Όπως αποκαλύπτει ο Ντιμιτρόφ τα «βαμπίρ» ήταν συχνά αριστοκράτες και κληρικοί.

«Το παράξενο είναι ότι ανάμεσά τους δεν υπήρχαν γυναίκες. Δεν φοβούνταν τις μάγισσες» λέει.

Παρόλα αυτά τον περασμένο μήνα ερευνητές ανακάλυψαν αυτό που πιστεύουν ότι είναι η σορός μιας γυναίκας «βαμπίρ» στην Βενετία, θαμμένης με ένα τούβλο σφηνωμένο ανάμεσα στα σαγόνια της για να την αποτρέψουν από το να τραφεί από τα θύματα της πανούκλας που σάρωσε την πόλη τον 16ο αιώνα.

Ο καθηγητής ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας, Ματέο Μπορίνι, δήλωσε ότι η ανακάλυψη υποστηρίζει την μεσαιωνική θεώρηση ότι οι βρικόλακες βρίσκονταν πίσω από την εξάπλωση επιδημιών όπως ο Μαύρος Θάνατος.

in.gr