«Φτάσε όπου δεν μπορείς». Εμπνεόμενοι από αυτήν τη φράση του Νίκου Καζαντζάκη στην «Αναφορά στον Γκρέκο», σαν ένα ανοιχτό παράθυρο επικοινωνίας του παρελθόντος με το μέλλον, τα δύο αδέλφια απ' την Κρήτη και δεξιοτέχνες χορευτές Γιάννης και Γιώργος Μεγαλακάκης με μία ομάδα επίλεκτων χορευτών και μουσικών ενώνονται, δημιουργούν και συμπράττουν με μουσικούς και χορευτές του Χορευτικού Ομίλου Ποντίων «Σέρρα», υπενθυμίζοντάς μας την παράδοση που είναι ακόμα ζωντανή και έχει ακόμα τη δύναμη να μας οδηγεί.

Στην παράσταση, που θα παρουσιαστεί στις 3 Ιουλίου στο Θέατρο Ελληνικών Χορών «Δόρα Στράτου», επιχειρούν κάτι δύσκολο και συνάμα πολύ ενδιαφέρον, τη μουσικοχορευτική σύμπραξη του κρητικού και του ποντιακού χορού.

Ο Πόντος είναι μία από τις πλουσιότερες περιοχές σε ποικιλία χορών και τραγουδιών. Οι χοροί του ξεπερνούν τους 100 και σίγουρα υπάρχουν άλλοι που δεν έχουν καταγραφεί ακόμα.

Ο κρητικός χορός δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από το φλαμένκο, το τάνγκο, τους ιρλανδικούς χορούς και πολλά άλλα χορευτικά είδη άλλων κρατών, τα οποία έχουν καταφέρει με πολύ σκληρή δουλειά και με τη στήριξη όλων στη χώρα τους να γίνουν παγκοσμίως γνωστά. Πεντοζάλης, Σέρρα, Ανωγειανός Πηδηχτός, Τικ, Μαλεβιζιώτης, Κότσαρι, Ρουματιανή Σούστα, Τρυγόνα είναι κάποιοι χοροί από την Κρήτη και τον Πόντο οι οποίοι θα παρουσιαστούν στη χορευτική σκηνή του θεάτρου της Δόρα Στράτου, μέσα σε ένα ατελείωτο ταξίδι συναισθημάτων, βιωμάτων και αυθεντικής χορευτικής έκφρασης.

Κορυφαίες σκηνές της παράστασης είναι οι συμπράξεις χορευτών και μουσικών και από τις δύο περιοχές, στις οποίες τα συναισθήματα εναλλάσσονται αστραπιαία.

Παράλληλα, παρακολουθούμε δύσκολους χορευτικούς αυτοσχεδιασμούς, με στόχο την ανάδειξη της τέχνης του κρητικού χορού. Στην παράσταση οι χορευτές σε κάποιες σκηνές τραγουδούν, συνδιαλέγονται καλλιτεχνικά με τους μουσικούς και επιχειρούν να δώσουν το δικό τους στίγμα στον κρητικό χορό πατώντας στα χνάρια των παλιών.

Η χορευτική σύμπραξη Κρητών και Ποντίων γράφει τη δική της ιστορία, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι η τέχνη του ελληνικού χορού μπορεί να δώσει το δικό της ισχυρό μήνυμα και απάντηση στη σύγχρονη απαισιοδοξία η οποία επικρατεί στους λαούς της γης.

(ethnos.gr/Αντιγόνη Καράλη)