Με έντονο τρόπο οι κάλπες της 17ης Ιουνίου ανέδειξαν την ανησυχία για την παραμονή της χώρας μας στο ευρώ και την ευρωζώνη, αλλά και τη βαθιά ενόχληση και οργή του κόσμου για τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνει, για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Πολλοί και γνωστοί οι λόγοι. Ο κυριότερος όλων, όπως αποτυπώνεται στα αποτελέσματα ερευνών είναι η αλυσιδωτή και κλιμακούμενη λήψη μέτρων, οικονομικού χαραχτήρα, για τη «συγκράτηση» και τη σταδιακή μείωση του υπέρογκου Ελληνικού χρέους, χωρίς να έχει προηγηθεί από τα πολιτικά κόμματα προς τους πολίτες, ουσιαστική και αξιόπιστη ανάλυση των συνθηκών που το έφεραν σε δυσθεώρητα ύψη. Συνακόλουθα, στη συνείδηση των πολιτών η διαιώνιση της παραπάνω πολιτικής θεωρείται βέβαιη.

Διεισδυτικότερη όμως, προσέγγιση και αποκωδικοποίηση των αποτελεσμάτων αναδεικνύει την πληθώρα των βαθύτερων ανησυχιών και προβληματισμών που διακατέχουν τους πολίτες στο σύνολό τους και την ισχυρή απάιτηση τους για ριζικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Είναι βέβαιο ότι οι έλληνες πια δεν ενδιαφέρονται για τις αποφάσεις και τις προτάσεις της Τρόικας, δεν ενδιαφέρονται για τα εισαγώμενα οικονομικά μοντέλα ανάπτυξης που τελικά μονο σε δυσβάσταχτα μέτρα καταλήγουν.

Οι πολίτες θέλουν να δουν πράξεις και χάραξη στρατηγικής που θα δίνει άμεσες λύσεις σε σημαντικά θέματα που ταλανίζουν τη ζωή τους και την κοινωνία. Να δουν επιτέλους το πρόγραμμα εκείνο που θα περιλαμβάνει τους ίδιους και τη δράση τους, δίνοντας τους ελπίδα και αισιοδοξία ότι τα προβλήματα τους που υποβαθμίστηκαν λόγω της κρίσης θα επανέλθουν στο προσκήνιο και θα αντιπετωπιστούν ουσιαστικά.

Προτάσεις και μέτρα για να αντιμετωπιστεί η ανεργία η οποία αποτελεί μέγιστο κοινωνικό πρόβλημα με τους πτυχιούχους ανέργους να αυξάνονται δραματικά, απασχολούν τους πολίτες. Η δημιουργία αξιόπιστων δομών και η πάταξη της αναξιοκρατίας που διαπνέει πολλές πτυχές του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και αποθαρρύνει τους νέους, πυροδοτώντας αρνητικές καταστάσεις με συνέπεια την οπισθοδρόμηση της χώρας, ενδιαφέρει σαφώς την κοινή γνώμη.

Η αξιοποίηση των νέων οι οποίοι πολύ συχνά, παρά τα εφόδια που κατέχουν και τη δημιουργική πνοή που τους διακρίνει, τίθενται εκτός πολιτικής σκηνής και απομακρύνονται από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων απότελεί μείζον θέμα. Στον αντίποδα, η ορθολογιστική και ανθρώπινη αντιμετώπιση των μεγαλύτερων σε ηλικία πολιτών που βρέθηκαν σε αδυναμία να ακολουθήσουν τον προγραμματισμό τους σε οικονομικό και οικογενειακό επίπεδο και συχνά είδαν τον εκτροχιασμό της ζωής τους εντελώς αναίτια καθίσταται επιτακτική.

Επιπρόσθετα, λύσεις για το φλέγον πρόβλημα της εγκληματικότητας και των εκρηκτικών του διαστάσεων που έχει υποβαθμιστεί λόγω της οικονομικής κατάστασης που ταλανίζει τη χώρα μας, θα ενδυνάμωναν τη σχέση των πολιτών με το κράτος.

Όσο για το οικονομικό ζήτημα της χώρας, την ύφεση, την κρίση και τις συνέπειες του υπερβολικού δανεισμού, ας πουν επιτέλους στους πολίτες πόσα πρέπει να πληρώσουν για να βγει η χώρα απο το αδιέξοδο.

Γιώργος Ματαλλιωτάκης
Δρ.Μηχανικός Παραγωγής & Διοίκησης, MSc
Πολιτευτής Νέας Δημοκρατίας Ν. Ηρακλείου