Το νοικοκύρεμα στο χώρο των αμοιβών στο δημόσιο τομέα είναι πλέον δεδομένο ότι πρέπει να υπάρξει., τονίζει σε δημόσια τοποθέτησή του ο βουλευτής Ηρακλείου της ΔΗ.ΣΥ κ. Λευτέρης Αυγενάκης. Ωστόσο, η συγκεκριμένη ανάγκη δεν συνεπάγεται αυτονόητα την άκριτη και ισοπεδωτική μείωση όλων των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων προς τα κάτω. Δεν συνεπάγεται επίσης ότι για όλα τα δεινά του δημοσίου φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι, όπως συχνά διατυπώνουν κυβερνητικά στελέχη, και ότι συνεπώς πρέπει να τους κόψουμε τους μισθούς για να «σωθεί» το κράτος. Οι μισθοί, ως ανελαστική δαπάνη, δεν είναι οι βασικοί παραγωγείς των ελλειμμάτων του κοστοβόρου κράτους.

Το νέο ενιαίο μισθολόγιο του Δημοσίου χρειάζεται επομένως προσεκτική μελέτη και λεπτομερή αποτύπωση της υπάρχουσας κατάστασης. Σε κάθε περίπτωση, οφείλει να διακρίνεται από κοινωνική ευαισθησία και σύγχρονη αντίληψη, επιδοτώντας όχι μόνο τα τυπικά προσόντα, αλλά και την παραγωγικότητα των υπαλλήλων.

Αναφορικά με το υπάρχον μισθολογικό σύστημα στο Δημόσιο είναι γεγονός ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες ενίσχυσης της παραγωγικότητας και της δημιουργίας κινήτρων. Γεγονός είναι επίσης ότι με βάση τους μισθούς του Δημοσίου διακρίνουμε υπαλλήλους «δύο ταχυτήτων», τα λεγόμενα «ρετιρέ» και τα «υπόγεια» του Δημοσίου. Εξίσου παράλογο είναι δύο υπάλληλοι που έχουν ακριβώς το ίδιο αντικείμενο εργασίας, τα ίδια προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και παράγουν το ίδιο ακριβώς έργο, να έχουν μεγάλες μισθολογικές διαφορές ανάλογα με το Υπουργείο ή τον τομέα του δημοσίου που αυτοί υπηρετούν.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι υπάλληλοι του Υπουργείου Οικονομικών, οι οποίοι σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, αμείβονται κατά 38% - 41% πάνω από το μέσο όρο αναλόγως της κατηγορίας για έναν νεοδιόριστο, και 55 - 64% πάνω από το μέσο όρο, αναλόγως της κατηγορίας για έναν εργαζόμενο που έχει 33 έτη υπηρεσίας. (Βλ. Πίνακα)

Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι η μελέτη για τις μισθολογικές εξελίξεις στο Δημόσιο, που προσφάτως δημοσιεύτηκε, καταρρίπτει το «μύθο» περί υψηλής συνολικής μισθολογικής δαπάνης στο Δημόσιο. Η πλειονότητα των δημοσίων υπαλλήλων δεν είναι υψηλόμισθοι και κακώς αντιμετωπίζονται από την κυβέρνηση ως τέτοιοι. Υπογραμμίζεται μάλιστα ότι το συνολικό μισθολογικό κόστος στην Ελλάδα ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι χαμηλό έναντι άλλων χωρών της Ευρωζώνης.

Δείτε την τοποθέτηση του κ. Αυγενάκη εδώ