Στην ανάγκη διαμόρφωσης αξιόπιστου «Οδικού Χάρτη» για τη βαθύτερη ενοποίηση στη ζώνη του ευρώ αναφέρεται έκθεση του ΔΝΤ που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

 Στην έκθεση τονίζεται πως η κρίση στην Ευρωζώνη έχει ενταθεί με αρνητικές επιπτώσεις στα κράτη, τις τράπεζες, το κόστος δανεισμού, αλλά και τη ρευστότητα. Όπως τονίζεται, η οικονομική δραστηριότητα έχει αποδυναμωθεί και είναι πιθανό να παραμείνει υποτονική, ιδιαίτερα στις ευάλωτες χώρες της περιφέρειας.

Για την ανάπτυξη στην Ευρωζώνη το ΔΝΤ εκτιμά πως από το 1,5% κατά μέσο όρο το 2011, θα υποχώρησει στο -0,3% το 2012 και θα ανακάμψει κατά 0,7% το 2013. Στο πλαίσιο αυτό, ο ονομαστικός πληθωρισμός αναμένεται να μειωθεί πολύ κάτω από το 2% έως το 2013 και να παραμείνει εκεί μέχρι το 2014.

Το ΔΝΤ αναφέρει πως οι ισχυρές αντιξοότητες στην ανάπτυξη -συμπεριλαμβανομένων των πολύ αυστηρών όρων χρηματοδότησης, της ισχνής εμπιστοσύνης και της δημοσιονομική εξυγίανσης- είναι πιθανόν να επιδεινωθούν εν μέσω αυξημένης αβεβαιότητας. Έτσι, τα επίπεδα της ανεργίας ενδέχεται να αυξηθούν κάτι που θα αυξήσει τον κίνδυνο της στασιμότητας.

«Υπάρχουν σοβαροί καθοδικοί κίνδυνοι για τις προοπτικές, με πιθανές σημαντικές περιφερειακές και παγκόσμιες επιπτώσεις», προειδοποιεί σχετικά.

Πάντως, το Διεθνές Νομισματικό ταμείο αναφέρει πως σημαντικές δράσεις πολιτικής έχουν αποτρέψει την ταχύτερη κλιμάκωση της κρίσης. Ενδεικτικά αναφέρεται στην μείωση των επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σε ιστορικά επίπεδα, στις ειδικές παρεμβάσεις ρευστότητας της ΕΚΤ,  στους μηχανισμούς χρηματοδοτικής στήριξης (EFSF - ESM) και στο Δημοσιονομικό Σύμφωνο.

«Οι κυβερνήσεις στις ελλειμματικές χώρες έχουν ξεκινήσει τη δημοσιονομική εξυγίανση και έχουν επιβεβαιώσει τους στόχους για τη βιωσιμότητα του χρέους και για το έλλειμμα», αναφέρει η έκθεση.

Ακόμη, γίνεται αναφορά στις αποφάσεις της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής και στο ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφώνησαν τα βήματα προς μια ένωση τραπεζών, που, εάν εφαρμοστούν πλήρως, θα συμβάλουν στο να σπάσουν οι δεσμοί μεταξύ κρατικού χρέους και τραπεζών.

Σύμφωνα με την αξιολόγηση του Εκτελεστικού Συμβουλίου του ΔΝΤ για την Ευρωζώνη απαιτείται η «άμεση και πλήρης» εφαρμογή των σημαντικών πρωτοβουλιών της Συνόδου Κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών τον Ιούνιο, καθώς και η ανάληψη συλλογικής δράσης για την ενίσχυση της αντιμετώπισης κρίσεων.

Το Συμβούλιο υπογραμμίζει ακόμη την επείγουσα ανάγκη για ολοκλήρωση της αρχιτεκτονικής της νομισματικής ένωσης και την προώθηση ισχυρής, ισόρροπης ανάπτυξης σε ολόκληρη τη ζώνη του ευρώ η οποία αποτελεί το κλειδί για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο εγγύς μέλλον και την εξασφάλιση της μακροπρόθεσμη βιωσιμότητας του ευρώ.

«Καθώς η κρίση είχε φτάσει σε ένα κρίσιμο στάδιο, είναι σημαντικό οι φορείς χάραξης πολιτικής να συνεχίσουν να επιδεικνύουν κοινή και ξεκάθαρη δέσμευση, με ένα σαφές, αξιόπιστο Οδικό Χάρτη προς μια βαθύτερη ενοποίηση της ζώνης του ευρώ», σημειώνει το ΔΝΤ και προσθέτει πως αυτό απαιτεί δράση σε τρεις μεγάλες κατευθύνσεις:

• Πρώτον, μια ένωση τραπεζών, που θα περιλαμβάνει ένα πανευρωπαϊκό σύστημα εγγύησης των καταθέσεων και ένα πανευρωπαϊκό σύστημα εξυγίανσης (εκκαθάρισης) των τραπεζών, μαζί με ένα κοινό εποπτικό πλαίσιο.

• Δεύτερον, μεγαλύτερη δημοσιονομική ενοποίηση, με ισχυρότερες ρυθμίσεις διακυβέρνησης και επιμερισμού των κινδύνων, με βάση τις κατάλληλες εγγυήσεις.

• Τρίτον, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις ταυτόχρονα στις ελλειμματικές και πλεονασματικές χώρες, ώστε να αυξηθεί η ανάπτυξη και να αντιμετωπισθούν οι εξωτερικές ανισορροπίες εντός της ζώνης του ευρώ. Ιδιαίτερα σημειώνεται η ανάγκη για μεταρρύθμιση των αγορών εργασίας και προϊόντων, η μείωση του μισθολογικού κόστους και η προσαρμογή των τιμών για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας.

Αναγνωρίζοντας ότι πολλές από αυτές τις ενέργειες θα απαιτήσουν χρόνο για να εφαρμοσθούν και να τεθούν σε πλήρη ισχύ, το ΔΝΤ εστίασε στη σημασία των ακόλουθων άμεσων πολιτικών:

• Πρώτον, στην ευέλικτη χρήση των EFSF / ESM, στη δημιουργία ενιαίου εποπτικού μηχανισμού για τις τράπεζες της ζώνης, στην άμεση κεφαλαιοποίηση των τραπεζών από τον ESM και στην παροχή ρευστότητα και αγοράς χρεογράφων από την ΕΚΤ.

• Δεύτερον, στην εκμετάλλευση των περιθωρίων για περαιτέρω χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής και στην υιοθέτηση επιπρόσθετων μη συμβατικών μέτρων.

• Τρίτον, στη δημοσιονομική εξυγίανση με τρόπο  -όσο το δυνατόν- φιλικό προς την ανάπτυξη και σε μια διαφοροποιημένο ρυθμό ανά χώρα και περίπτωση.

 

in.gr