Στα πλαίσια του «Φεστιβάλ εκτός των Τειχών» που διοργανώνει ο Δήμος Χανίων θα πραγματοποιηθούν κινηματογραφικές βραδιές στις Δημοτικές ενότητες με ώρα έναρξης 21.00 και ελεύθερη είσοδο .

Συγκεκριμένα :

Πέμπτη 26 Ιουλιου 2012 στην Δρακώνα Κεραμιών ,προβολή της ταινίας:
ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ

Παρασκευή 27 Ιουλίου 2012 στο Πολύκεντρο Νεολαιας Σούδας, προβολή της ταινίας :
ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΡΚΟΥΔΑ

Σάββατο 28 Ιουλιου 2012 στην πλατεία πάνω Σταλού προβολη της ταινίας :
ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ

Οι υποθέσεις :

Το κάλεσμα του βουνού

Το «Κάλεσμα του βουνού» είναι ένα 50λεπτο ντοκιμαντέρ, βραβευμένο με το PRIX VIA STELLA – FRANCE 3 στο CMCA 2010, Βραβείο Καλύτερης Φωτογραφίας στο Sole Luna Festival 2010, Βραβείο Κοινού στον AGON Archaeological Film Festival και 1ο Βραβείο Ταινίας Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας.

Το φιλμ αφηγείται την αληθινή ιστορία του Γιάννη, ο οποίος  μετά τη δολοφονία του βοσκού ξαδέλφου του, Ηλία, αφήνει τη γυναίκα του και τον  οχτάχρονο γιό του που ζουν στην Αθήνα και μετακομίζει σε ένα απόκρημνο χωριό  στα Λευκά Όρη για να συνεχίσει το επάγγελμα του Ηλία τιμώντας έτσι τη μνήμη του  και διατηρώντας ζωντανή την παράδοση της οικογένειας. Το φιλμ είναι παραγωγή  της ΑΝΕΜΟΝ Productions («SugarTown- οι γαμπροί», «SugarTown- η επόμενη  μέρα», «Τα παιδία δεν παίζει»), σκηνοθετημένο από τον Χανιώτη Στέλιο Αποστολόπουλο, ο οποίος έγραψε το σενάριο μαζί με τον ηρακλειώτη σκηνοθέτη Νίκο Νταγιαντά, και καταφέρνει από μια τραγική αφορμή να ξετυλίξει πολλές παράλληλες σημαντικές ιστορίες.

Με την εξαιρετική μουσική των Γιώργη Ξυλούρη και Νίκου Βελιώτη, ο κεντρικός  άξονας της πλοκής αφορά τη μετακόμιση του Γιάννη στο οικογενειακό μιτάτο στις  Μαδάρες, και μέσα απ’ αυτή την απόφαση βλέπουμε την προσπάθειά του ν’ αλλάξει  επαγγελματική σταδιοδρομία, τη σχέση του με την οικογένεια που αφήνει πίσω, την  επανασύνδεση με την οικογένεια που είχε μείνει στην Κρήτη, καθώς και την ίδια τη  σκληρή ζωή στο βουνό που απαιτεί μεγάλη αφοσίωση και αποφασιστικότητα όχι  απλώς για να επιβιώσει κανείς αλλά για να ευημερήσει. Η απόφαση που παίρνει ο  Γιάννης είναι ένα αναπόφευκτο ηθικό χρέος προς τον νεκρό αγαπημένο του ξάδερφο  και συνολικά προς την οικογενειακή παράδοση, ώστε να παραμείνει το μιτάτο  ανοιχτό και παραγωγικό και να μην ακολουθήσει τη μοίρα γειτονικών οικογενειακών  βοσκοτόπων που μαράζωσαν. Ο διχασμός ανάμεσα στη στενή και την ευρύτερη
οικογένεια, η αγάπη και το χρέος, η σχέση πατέρα-γιού, η σύνδεση με τη φύση, οι  παραδοσιακές μέθοδοι κτηνοτροφίας και τυροκομίας, το φιλότιμο, το επιχειρηματικό  ρίσκο, όλα αποτελούν παραμέτρους μιας ασυνήθιστης και τολμηρής απόφασης που  αλλάζει τις ζωές όσων επηρεάζει.

Το παιδί που ήθελε να γίνει αρκούδα  του Γιάνικ Χάστρουπ , Γαλλία, 2002, έγχρωμο, 78΄,  ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ Μεταγλωτισμένο  Σε μια φωλιά σ’ έναν άγονο λόφο, μια πολική αρκούδα γεννάει ένα αρκουδάκι – αλλά το νεογνό πεθαίνει πάνω στη γέννα. Σε μια καλύβα, λίγο πιο πέρα, μια  γυναίκα γεννάει ένα δυνατό υγιές αγόρι. Η πολική αρκούδα είναι τόσο θλιμμένη
από την απώλεια του μικρού της που σωριάζεται κάτω στον πάγο για να πεθάνει.  Έτσι, το ταίρι της κλέβει το μωρό της γυναίκας και το φέρνει στους πάγους. Το  αγοράκι μεγαλώνει με την αρκούδα, μαθαίνοντας όλα όσα πρέπει να ξέρει μια  αρκούδα : εύκολο πράγμα για ένα αγοράκι. Αυτή είναι η αρχή ενός όμορφου  παραμυθιού, όπου το πνεύμα των λόφων βοηθά αυτόν που θέλει πραγματικά να  γίνει κάποιος.  Ένα όμορφο, συγκινητικό παραμύθι, φτιαγμένο με απλά, όμορφα, «χειροποίητα»  σχέδια, σε μια εποχή που έχουν επικρατήσει τα σχέδια των κομπιούτερ.