Η καρδιά των αποδήμων Κρητών χτύπησε, το βράδυ της Τετάρτης, στο Άγιο Μύρωνα, μια κωμόπολη κοντά στο Ηράκλειο, όπου Κρητικοί πρόεδροι ομογενειακών οργανώσεων από κάθε γωνιά της γης, συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν τη μνήμη του μεγάλου ντόπιου ευεργέτη Νικόλαου Καλημεράκη, πρωτεργάτη της Παγκρητικής Ένωσης Αμερικής και επί σειρά ετών πρόεδρου της.

Η εκδήλωση οργανώθηκε από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Αγίου Μύρωνα στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «ΡΑΥΚΕΙΑ 2012» σε συνεργασία με τον εκπρόσωπο της Παγκρητικής, Ιπποκράτη Μπελαδάκη, παρουσία του αρχιεπισκόπου Κρήτης, Ειρηναίου, τοπικών αρχών, Κρητών της διασποράς, συγγενών και συγχωριανών του Νίκου Καλημεράκη.

Κατά την εκδήλωση, τους συγκεντρωμένους καλωσόρισε ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Μανόλης Βέργης και ακολούθως απηύθυναν χαιρετισμούς ο κ. Ειρηναίος, ο αντιδήμαρχος Ηρακλείου Μιχάλης Περισυνάκης, ενώ διαβάστηκαν μηνύματα του περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρου Αρναουτάκη, και του πρύτανη του Πολυτεχνείου Κρήτης Γιάννη Φίλη, που αναφέρονταν στην προσφορά του Νίκου Καλημεράκη στο πρόσωπο του οποίου, όπως τόνισαν, τιμούν όλους εκείνους που ευεργέτησαν και συνεχίζουν να ευεργετούν το νησί απ΄όποιο σημείο του κόσμου κι αν βρίσκονται.

Κατά τη διάρκεια των ομιλιών τονίσθηκε η τεράστια προσφορά του Νίκου Καλημεράκη στην Κρήτη, στο χωριό που γεννήθηκε, αλλά και στην καθοριστική συμβολή του στην Παγκρητική, όπου αποτέλεσε το πρότυπο των μετέπειτα προέδρων της.

Ακόμη τονίστηκε η σημαντική συμβολή της Παγκρητικής στον τομέα της υγείας, στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, στις πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης, στο μοναδικό περιβαλλοντικό έργο στο Πολυτεχνείο Κρήτης, το πάρκο διάσωσης χλωρίδας και πανίδας και σε σειρά άλλων έργων στο νησί. Ταυτόχρονα, ξεδιπλώθηκαν άγνωστες πτυχές της προσωπικότητας του Ν. Καλημεράκη.

Ο Νικόλαος Καλημεράκης γεννήθηκε στον Άγιο Μύρωνα το 1892 και πέθανε στη Βοστόνη το 1984. Φοίτησε στο Λύκειο «Ο Κοραής» του Ηρακλείου, με συμμαθητή του τον Σοφοκλή Βενιζέλο. Το 1910 με την αποφοίτησή του εγγράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και αποφοιτώντας με άριστα φεύγει για τις ΗΠΑ και το 1925 για μεταπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, όπου μετά την αποφοίτησή του ορίζεται υπεύθυνος για την υλοποίηση της «ελληνικής αίθουσας» στο «καθεδρικό εκπαιδευτήριο» του πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ που ήταν το δεύτερο υψηλότερο εκπαιδευτικό κτίριο του κόσμου εκείνη την εποχή και περιείχε ακριβείς αναπαραστάσεις των σχολικών αιθουσών από τα σχολεία όλης της υφηλίου. Μάλιστα, ο Ν. Καλημεράκης για την «ελληνική αίθουσα» είχε αναπτύξει στενή συνεργασία με τον Ελευθέριο Βενιζέλο κατά την τελευταία θητεία του, ως πρωθυπουργού και με τον Γεώργιο Παπανδρέου, ως υπουργού Παιδείας.

Στη συνέχεια, ο Καλημεράκης εργάζεται σκληρά για να στεριώσει και να προκόψει, χωρίς ποτέ να ξεχνά τις ρίζες του.

Το 1929 με λίγους άλλους πρωτοστατεί για την ίδρυση της Παγκρητικής Ένωσης Αμερικής, όπου και διατέλεσε επί τρεις θητείες πρόεδρός της.

Το έργο του Καλημεράκη ξεκινά πριν την ίδρυση της Παγκρητικής και αφορά έναν συγκεκριμένο προσανατολισμό: να μεταδοθεί το μήνυμα «όλα για την Κρήτη, όλα για τους Κρητικού όλα για τον συνάνθρωπό μας».

Από την πρώτη του θητεία στη θέση του προέδρου, παρατηρήθηκαν αναβάθμιση του περιοδικού «ΚΡΗΤΗ», αύξηση των μελών μέσα στους συλλόγους και συνένωση όλων των κρητικών συλλόγων με την Παγκρητική. Παράλληλα, καθιερώθηκαν υποτροφίες και ελήφθησαν πρωτοβουλίες για να γίνει πράξη το Βενιζέλειο Νοσοκομείο και οι νέες πτέρυγες στα νοσοκομεία Χανίων και Ρεθύμνης. Έτσι, με χρήματα που συγκεντρώθηκαν από κάθε κρητικό των ΗΠΑ, μπήκαν τα θεμέλια της ανέγερσης του Bενιζέλειου.

Σημαντική υπήρξε και η προσφορά του στη γενέτειρά του στους συντοπίτες του μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έφερε είδη ιματισμού και έντυσε όλους τους κατοίκους του χωριού. Το 1947, όταν ο Άγιος Μύρωνας υδρευόταν από πηγάδια, ο Ν. Καλημεράκης δώρισε στην τότε κοινότητα 14.000 μέτρα σωλήνες, με δική του δαπάνη, για να φέρουν το νερό στο χωριό από την πηγή. Το 1972 πρωτοστάτησε στην ίδρυση δημόσιου Γυμνασίου και έστειλε ένα μεγάλο ποσό για τις δαπάνες της κοινότητας, προκειμένου να διαμορφωθεί ο χώρος όπου θα ανεγειρόταν το κτίριο του σχολείου.

Οι ομιλητές της εκδήλωσης εστίασαν στους τρόπους με τους οποίους πρέπει να συνεχίσουν το δικό του έργο και τον ιστορικό δρόμο που χάραξε ο «ανεπανάληπτος αείμνηστος πατέρας της Παγκρητικής» όπως είπαν χαρακτηριστικά.

Μίλησαν ακόμη για την επιμονή του στη διαφάνεια, επισημαίνοντας πως όσα χρήματα συγκεντρώθηκαν για τους ιερούς σκοπούς, καταγράφηκαν δολάριο- δολάριο. Κάθε δωρεά μάλιστα, ανακοινωνόταν από το μηνιαίο περιοδικό «ΚΡΗΤΗ».

Ο Ν. Καλημεράκης, εξάλλου, χαρακτηρίσθηκε αληθινός δάσκαλος και μέντορας για τους νεότερους, όχι τόσο για τα λόγια του αλλά για την έγνοια του για τον άνθρωπο, το καλό του παράδειγμα και τον σεβασμό με τον οποίο περιέβαλε όλους, τόσο τους αξιωματούχους της Παγκρητικής, όσο και τους απλούς ανώνυμους μετανάστες.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, η Παγκρητική ανακοίνωσε τη δωρεά μεγάλης ποσότητας υγειονομικού αναλώσιμου υλικού, αξίας 300.000 δολαρίων στην 7η Υγειονομική Περιφέρεια Κρήτης και θα διανεμηθεί σε όλα τα νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας του νησιού.

Όπως έγινε γνωστό από τους ομιλητές, με πρωτοβουλία της Παγκρητικής συγκεντρώθηκαν και δόθηκαν στην Εκκλησία της Κρήτης περίπου 30.000 δολάρια και τις επόμενες ημέρες θα διατεθούν άλλα 80.000 δολάρια σε διάφορα ιδρύματα του νησιού. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, εξάλλου, προσφέρθηκαν επιταγές συνολικού ύψους 21.000 δολαρίων για την Εκκλησία της Κρήτης, το Παιδικό χωριό SOS, την Ηλιαχτίδα και τον Πολιτιστικό σύλλογο του Αγίου Μύρωνα και διατέθηκε στο χωριό, ως δώρο, μικρό αναμνηστικό πλαίσιο με τη φωτογραφία του Νικόλαου Καλημεράκη.

Ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου δώρισε στους απόδημους, που συμμετείχαν στη διοργάνωση ένα αντίγραφο του νομίσματος της αρχαίας Ραύκου.


omogeneia - anampa.gr