Την ιδιαίτερη συμπάθειά του για την Ελλάδα και ειδικότερα για την Κρήτη, στην οποία διαμένει «δυστυχώς, μόνον τέσσερις μήνες τον χρόνο, διάστημα πολύ μικρό», όπως χαρακτηριστικά λέει, επανέλαβε πρόσφατα σε συνέντευξή του, ο πρώην καγκελάριος της Αυστρίας, Φραντς Βρανίτσκι, ο οποίος σήμερα συμπληρώνει τα 75 του χρόνια.

Σημειώνοντας πως θα επιθυμούσε να παραμένει για πολύ περισσότερο χρόνο στην Ιεράπετρα -όπου διατηρεί εδώ και αρκετά χρόνια κατοικία που έχτισε ο ίδιος- ο πρώην καγκελάριος σημειώνει πως με τη σύζυγό του, Κριστίνε, απολαμβάνουν πολύ τις ομορφιές της Κρήτης, στην οποία περνούσαν σχεδόν πάντα τις διακοπές τους, ήδη από τα νεανικά τους χρόνια.

Όπως αναφέρει ο κ. Βρανίτσκι, στην Κρήτη έχουν κάνει φίλους τούς Έλληνες γείτονές τους και έχουν «παραδοθεί» στην υγιεινή κρητική κουζίνα με πολλά ψάρια και λαχανικά. Ο ίδιος στη διάρκεια της εκεί παραμονής τους κάθε χρόνο μπορεί και αφιερώνεται στο διάβασμα, ενώ έχει χορέψει και συρτάκι.

Στη συνέντευξη ο πρώην καγκελάριος αναφέρεται, για πρώτη φορά, σε προσωπικές πτυχές της ζωής του, μέσα στις δεκαετίες της σταδιοδρομίας του ως οικονομολόγου, από τη θέση του διευθυντή της μεγαλύτερης αυστριακής τράπεζας, ως πολιτικού, ως υπουργού και ως αρχηγού κυβέρνησης για περισσότερα από δέκα χρόνια.

Σημαντικό μέρος των αναφορών του καταλαμβάνει η οικογένειά του, που παρέμεινε πάντα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, και ειδικότερα τα 50 χρόνια γάμου με τη σύζυγό του, στην οποία το 2005 ο ίδιος υπήρξε δωρητής νεφρού.

Ο Φραντς Βρανίτσκι είχε διατελέσει καγκελάριος της Αυστρίας από τον Ιούνιο του 1986 έως τον Ιανουάριο του 1997 -όταν παραιτήθηκε για προσωπικούς λόγους- διανύοντας μια δεκαετή και πλέον θητεία από τα συνολικά 36 χρόνια ηγεσίας των Σοσιαλδημοκρατών του στη μεταπολεμική διακυβέρνηση της χώρας (1970-1999 και 2006- σήμερα).

Από το 1988 έως το 1997 ήταν και πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Αυστρίας.

Το όνομά του ταυτίζεται με την ένταξη της Αυστρίας, την 1η.1.1995, στην Ευρωπαϊκή Ενωση και με τις προηγηθείσες πολύχρονες διαπραγματεύσεις, που ευοδώθηκαν στη διάρκεια της ελληνικής Προεδρίας στην ΕΕ το πρώτο εξάμηνο του 1994.

Φλογερός αντιφασίστας, συνέδεσε το όνομά του με την απερίφραστη και σαφή καταδίκη εκ μέρους του, των εμφανιζόμενων τα τελευταία χρόνια του 20 ου αιώνα φασιστοειδών τάσεων και δυνάμεων στην Αυστρία.

Συνδέθηκε επίσης και με την κατηγορηματική άρνησή του να έρθει σε επαφή ή συνεργασία, καθ΄οιονδήποτε τρόπο, με την ανερχόμενη τότε στη χώρα Ακροδεξιά, της οποίας ο ίδιος προσπάθησε να «φράξει» τον δρόμο προς τα «Κοινά», «περιθωριοποιώντας» τότε τον Γιεργκ Χάιντερ και τους ομοϊδεάτες του.

Αλλά ήταν, επίσης, ο Φραντς Βρανίτσκι, που μπόρεσε με την προσωπικότητά του, τις σαφείς και ειλικρινείς θέσεις και την πολιτική του να αποκαταστήσει το διεθνές κύρος της Αυστρίας το οποίο είχε πληγεί από τη γνωστή «υπόθεση Βάλντχαϊμ», του αμφιλεγόμενου δηλαδή ναζιστικού παρελθόντος του τότε προέδρου της Αυστρίας και πρώην Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Κουρτ Βάλντχαιμ.

Υπήρξε ακόμη ο πρώτος Αυστριακός ηγέτης ο οποίος μίλησε για πρώτη φορά ανοικτά και παραδέχθηκε επίσημα, με την ιστορική ομιλία του στην αυστριακή Βουλή το 1991, τη συνενοχή Αυστριακών σε ναζιστικά εγκλήματα.

Ήταν εκείνος ο πολιτικός ηγέτης που κατόρθωσε να γεφυρώσει την ιστορική εποχή του προκατόχου του, του Σοσιαλιστή ιστορικού καγκελάριου Μπρούνο Κράισκι, με τις νέες προκλήσεις για την Αυστρία στο τέλος του προηγούμενου αιώνα, αλλά και να δρομολογήσει τη μετεξέλιξη του Σοσιαλιστικού Κόμματός του από τις αυστρομαρξιστικές ρίζες του, σε ένα σύγχρονο Σοσιαλδημοκρατικό στο πλαίσιο της νέας Ευρώπης.

Αλλά και μετά την αποχώρησή του το 1997 από την καγκελαρία, ο Φραντς Βρανίτσκι -που διετέλεσε και μέλος της αυστριακής εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης- δεν παρέλειψε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην υπόθεση της ειρήνης στην Ευρώπη, φέροντας, μεταξύ άλλων, σε αίσιο τέλος την αποστολή του ως ειδικός εντεταλμένος του ΟΑΣΕ (Οργανισμός για Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη) για την Αλβανία από τον Μάρτιο έως το Δεκέμβριο 1997.

Χάρη στις δικές του προσπάθειες επιτεύχθηκε, τελικά, η αποτροπή ενός αιματηρού εμφυλίου πολέμου στην τότε κλονιζόμενη χώρα, και γι αυτόν, μεταξύ άλλων, τον ειρηνευτικό του ρόλο, έχει προταθεί από σειρά διεθνών προσωπικοτήτων ως υποψήφιος για το Βραβείο Νόμπελ της Ειρήνης.




imerisia.gr από ΑΠΕ-ΜΠΕ