Η ζωντάνια αυτής της πόλης δεν έχει το ταίρι της! Η Καλαμάτα δεν είναι μόνο η μεγαλύτερη πόλη ολόκληρης της Μεσσηνίας, είναι ένας ανεξάντλητος πυρήνας ζωής και δραστηριότητας, μια πόλη που τιμά τις ρίζες της αλλά έχει και το βλέμμα της σταθερά στραμμένο στο μέλλον.

Καλαμάτα: Πρωτεύουσα δημιουργίας

Αν δεν υπήρχε η Καλαμάτα, η Μεσσηνία θα ήταν ένας διαφορετικός τόπος. Κάποια άλλη πόλη θα είχε τη θέση της πρωτεύουσας, σίγουρα, μα δε θα ήταν Καλαμάτα. Δε θα έσφυζε από ζωντάνια και όρεξη για καινούρια πράγματα, δε θα είχε τη δική της φιλοσοφία απέναντι στη ζωή. Καλαμάτα είναι μία, κι εκεί, στη φιλόξενη σκιά του μεγαλόπρεπου Ταϋγέτου, απλωμένη στις όχθες του ποταμού Νέδοντα, η μεγαλύτερη πόλη της Μεσσηνίας (και δεύτερη της Πελοποννήσου μετά την Πάτρα) με τους 70.000 περίπου κατοίκους έχει τον τρόπο να ξεπερνά τις δυσκολίες, να φτιάχνει τη ζωή της, να εμπνέει τους νέους ανθρώπους.

Αν και η ιστορία της ξεκινά από τα ομηρικά χρόνια (ο επικός ποιητής την αναφέρει με το όνομα «Φαρές»), εντούτοις η Καλαμάτα θα αργήσει ιστορικά να αναπτυχθεί. Ακόμη και όταν κύριοι της Πελοποννήσου ήταν οι Βυζαντινοί, η μικρή τότε πόλη-φρούριο δε θα παίζει μεγάλο ρόλο στις εξελίξεις. Στα 1205, όμως, πέφτει στα χρόνια των Φράγκων, αρχίζει να καθιερώνεται το όνομα «Καλαμάτα» (από ένα βυζαντινό μοναστήρι της Παναγίας) και, το σπουδαιότερο, χτίζεται το Κάστρο της, που μέχρι σήμερα εξακολουθεί να δεσπόζει πάνω από την πόλη.

Το Κάστρο είναι και η ιδανική αφετηρία για την περιήγηση στη σύγχρονη Καλαμάτα. Είπαμε ότι το έχτισαν οι Φράγκοι, όπως όμως συμβαίνει συνήθως σ' αυτές τις περιπτώσεις, δεν έμεινε και πολύ στα χέρια τους. Από εδώ πέρασαν ακόμα Τούρκοι και Ενετοί, με τον κάθε κατακτητή να βάζει το «χεράκι» του στη διαμόρφωση του Κάστρου, βάλε και τις μεγάλες αφαιρέσεις υλικών που έγιναν κατά καιρούς από τους κατοίκους προκειμένου να μπορέσουν να χτίσουν τα σπίτια τους, και έχεις μια εικόνα για το πώς διαμορφώθηκε το Κάστρο στο πέρασμα του χρόνου.

Δεν λείπουν τα γραφικά καλντερίμια στην Καλαμάτα.

Σήμερα το Κάστρο της Καλαμάτας είναι όχι απλά επισκέψιμο, αλλά ένα ζωντανό κύτταρο του οργανισμού της πόλης. Στους χώρους του έχει κατασκευαστεί ένα όμορφο αμφιθέατρο που κατά καιρούς φιλοξενεί διάφορες παραστάσεις αλλά και εκδηλώσεις στα πλαίσια του φημισμένου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού της πόλης. Οσο για τη θέα από εδώ ψηλά; Ολόκληρη η Καλαμάτα απλώνεται στα πόδια σου, νωχελική μα περήφανη.

Μέχρι και τις αρχές του περασμένου αιώνα, η πόλη δεν είχε ξεπεράσει κάποια όρια «ασφαλείας» μακριά από το φρούριο. Σιγά σιγά, ωστόσο, άρχισε να επεκτείνεται μέχρι που έφτασε μέχρι τη θάλασσα και η πόλη ενώθηκε πολεοδομικά με το λιμάνι. Ακολουθώντας την πορεία του χρόνου, μπορείς κι εσύ να κατηφορίσεις από το Κάστρο· σε λίγο θα φτάσεις στην πλατεία Υπαπαντής, με τον ομώνυμο εντυπωσιακό ναό με τους ασημένιους τρούλους, η Μητρόπολη της Καλαμάτας. Κάπου εδώ οριοθετείται και το ιστορικό κέντρο της πόλης, με την πλατεία Υπαπαντής, την οδό Σπάρτης και την πλατεία της 25ης Μαρτίου, με τους ανδριάντες των αγωνιστών του '21 και το σιντριβάνι, τα «Ψαράκια», όπως το λένε οι ντόπιοι.

Εντυπωσιακή η θέα του Mεσσηνιακού Kόλπου και ολόκληρης της πόλης από το Κάστρο.

Ακριβώς απέναντι από την Υπαπαντή θα δεις το Στρατιωτικό Μουσείο, με εκθέματα που αφηγούνται την πολεμική ιστορία της ευρύτερης περιοχής ?και εν γένει ολόκληρης της Ελλάδας. Αν θέλεις πάλι να αποκτήσεις μια κάπως πιο αντιπροσωπευτική εικόνα για την καθημερινή ζωή των Καλαματιανών, για το πώς περνούσαν τη ζωή τους το 19ο αλλά και τον 20ο αι., θα επισκεφτείς το Λαογραφικό Μουσείο. Αποκλείεται να μην το γνωρίσεις, είναι το κτίριο με τα γαλαζωπά πορτοπαράθυρα στην Αγίου Ιωάννου (Αγ. Ιωάννου & Κυριακού, ανοιχτό Τρίτη-Σάββατο 9-1, Κυριακή 10-1).

Συνεχίζεις τη βόλτα σου και άθελά σου έρχονται στο νου τα γεγονότα του 1986, όταν ο σεισμός χτύπησε την Καλαμάτα. Ψάχνεις με το βλέμμα να βρεις απομεινάρια και ερείπια και δυσκολεύεσαι. Οι Καλαματιανοί φρόντισαν να επουλώσουν τις πληγές και να καλλωπίσουν ξανά την πόλη τους. Κάποια παλιά αρχοντικά στέκουν ακόμη, όπως η κατοικία της οικογένειας Κυριακού, ενώ όλο και κάποιο νεοκλασικό θα τραβήξει την προσοχή σου.

Η παλιά και η νεότερη πόλη της Καλαμάτας.

Από την Υπαπαντή θα οδηγηθείς στην άλλη εκκλησία σήμα-κατατεθέν της πόλης, τους Αγίους Αποστόλους, όπου κατά μία εκδοχή, εδώ κηρύχθηκε η Επανάσταση στις 23 Μαρτίου 1821. Αν τώρα καθώς τη χαζεύεις, σου έρθουν στη μύτη πλανεύτρες μυρωδιές από καφέ και αρτοποιήματα, θα είναι γιατί στα δρομάκια γύρω από την εκκλησία βρίσκονται καφεκοπτεία, παραδοσιακοί καφενέδες και φούρνοι, που φροντίζουν να γεμίζουν τον αέρα της περιοχής με τις υπέροχες μυρωδιές από τα καλούδια τους.

Κάπου εδώ, στη συνοικία Παπλωματάδικα και την πλατεία Αμφείας είναι και τα πολυσύχναστα στέκια της νεολαίας. Καφέ και μπαράκια σφύζουν από ζωή ?η Καλαμάτα έχει περίπου 25.000 μαθητές και φοιτητές... και δίνουν το σύνθημα του κεφιού και της διασκέδασης μέρα και νύχτα.

Ο ναός των Αγίων Αποστόλων.

Σημείο αναφοράς, τέλος, είναι και η εμπορική οδός Αριστομένους, που ξεκινά από την 25η Μαρτίου και φτάνει μέχρι την παραλία. Το λιμάνι δεν έχει πια την έντονη κίνηση που είχε άλλες εποχές, υπάρχει όμως ακόμα το γαλάζιο κτίριο του Τελωνείου-Λιμεναρχείου, η Ντουάνα όπως την αποκαλούν εδώ, για να θυμίζει κάπως τις αλλοτινές εποχές.

Μια βόλτα κατά μήκος του λιμανιού, με τα πόδια ή το ποδήλατο, είναι ένας ιδανικός επίλογος στην περιήγηση στην Καλαμάτα, πριν χαθείς στα στενά πίσω από τα εγκαταλελειμμένα κτίρια των παλιών μύλων για να απολαύσεις ένα καλό γεύμα στη συνοικία που θεωρείται ο παράδεισος των καλοφαγάδων!

Ψαρόβαρκες αραγμένες στο λιμάνι.


Μουσείο Σιδηροδρόμων Καλαμάτας

Είναι ένα αλλιώτικο μουσείο, πρωτοπόρο στο είδος του στην Ελλάδα. Το Μουσείο Σιδηροδρόμων στην Καλαμάτα είναι το πρώτο θεματικό πάρκο που δημιουργήθηκε στη χώρα, το 1986 και εγκαταστάθηκε σε ένα κομμάτι του Δημοτικού πάρκου του ΟΣΕ, σε μια έκταση που φτάνει τα 54 στρέμματα, κάτι που έκανε και εφικτή την χωρίς προβλήματα ένταξη του μουσειακού σιδηροδρομικού υλικού στο φυσικό του τοπίο.

Τι περιλαμβάνει το Μουσείο; Ο,τι έχει να κάνει με τον κόσμο του τρένου και των σιδηροδρόμων. Πρώτα πρώτα το ίδιο το κτίριο του σταθμού, με το διώροφο σταθμαρχείο, με τέσσερις συνολικά πλατφόρμες επιβίβασης, την είσοδο καθώς και τους πάγκους αναμονής των επιβατών. Στους χώρους του μουσείου θα δεις ακόμη κρουνούς που χρησιμοποιούσαν κάποτε οι ατμάμαξες, παλιές τιμονιέρες, και ένα σωρό αντικείμενα που σχετίζονταν με την εργασία του σταθμάρχη και γενικά την καλή λειτουργία του σταθμού, όπως κλειδιά αλλαγής για τις ράγες, φανούς, στάντζες, stroppers και πολλά άλλα. Και υπάρχει και συνέχεια: επτά ολόκληρες ατμάμαξες, μια ντηζελάμαξα, ένας μεγάλος χειροκίνητος γερανός του 1890, δυο δραιζίνες, μία χειροκίνητη και μία ποδήλατη, τρία επιβατηγά οχήματα Α' θέσης -για να δεις πώς ταξίδευαν οι προύχοντες της εποχής-, πέντε οχήματα της Β' θέσης -οι πιο... οικονομικές θέσεις της εποχής- καθώς και οκτώ συνολικά φορτηγά οχήματα από διάφορους τύπους, ηλικίας από 70 έως 130 ετών. Πέρα από τα καλοδιατηρημένα εκθέματα, έχει γίνει πολύ καλή δουλειά και στον περιβάλλοντα χώρο του μουσείου, με προσεγμένους κήπους με λιμνούλες, δημιουργώντας μια πράσινη όαση στην πόλη της Καλαμάτας.

Καλαμάτα: Πρωτεύουσα δημιουργίας



Τριφυλία

Μια από τις ωραιότερες περιοχές στην Ελλάδα, μια απέραντη ακτογραμμή γεμάτη παραλίες, ένα ποτάμι γένους θηλυκού και άπειροι θρύλοι που χάνονται στα βάθη των αιώνων. Στην Κυπαρισσία, τα Φιλιατρά και τους Γαργαλιάνους το χτες μπερδεύεται γλυκά με το σήμερα και τα έργα του ανθρώπου συναγωνίζονται τα θαύματα της φύσης...

 Καταρράκτης στη Βάλτα, μια σπάνιας ομορφιάς εικόνα στους Γαργαλιάνους.


Θρύλοι και πραγματικότητα

Η Παλιά Πόλη της και μόνο αρκεί για να την κατατάξεις στις πιο όμορφες πόλεις σ' ολόκληρη τη χώρα. Με περίπου 8.800 κατοίκους η Κυπαρισσία είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Μεσσηνίας, εκεί στις ακτές του απέραντου κυπαρισσιακού κόλπου ?ο κόλπος που αποτελεί και καταφύγιο της θαλάσσιας χελώνας καρέτα καρέτα, αποτελώντας μάλιστα τη δεύτερη σημαντικότερη περιοχή ωοτοκίας της χελώνας στη Μεσόγειο!

Η Κυπαρισσία, λοιπόν, η πρωτεύουσα του Δήμου Τριφυλίας, απέχει περίπου 255 χλμ. από την Αθήνα και γύρω στα 67 χλμ. από την Καλαμάτα. Χωρίζεται σε δύο, ουσιαστικά, οικισμούς, τη σύγχρονη Κάτω Πόλη, με ελάχιστα παραδοσιακά στοιχεία, όπου συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο κομμάτι της εμπορικής ζωής, και την Ανω Πόλη (ή Παλιά Πόλη), που αποτελεί διατηρητέο παραδοσιακό οικισμό.

Το εκπληκτικό φυσικό περιβάλλον στη Νέδα, με τα νερά, τα πανύψηλα δέντρα και τα μονοπάτια, ξεπερνά και την πιο γόνιμη φαντασία.
Το εκπληκτικό φυσικό περιβάλλον στη Νέδα, με τα νερά, τα πανύψηλα δέντρα και τα μονοπάτια, ξεπερνά και την πιο γόνιμη φαντασία.

Η πόλη απλώνεται στους πρόποδες του βουνού Αιγάλεω (ή Ψυχρό). Στην Ανω Πόλη, λοιπόν, θα σεργιανίσεις ανάμεσα στα παλιά λιθόστρωτα καλντερίμια, θα αρχίσεις να μετράς τις παλιές κρήνες, θα χαζεύεις τις γραφικές γειτονιές με τα αμέτρητα δείγματα βυζαντινής και ενετικής τεχνοτροπίας, τα αρχοντικά με τις πελεκημένες πέτρες, την Παζαρόβρυση, τα Δημόσια Λουτρά (το χαμάμ), και ασφαλώς το υπέροχο Κάστρο της Αρκαδιάς. Και βέβαια θα ανέβεις μέχρι τη Δεξαμενή, το ψηλότερο σημείο της πόλης, για να χορτάσουν τα μάτια σου με την ασύλληπτη θέα στον Τριφυλιακό κάμπο και να χαρείς το εκπληκτικό ηλιοβασίλεμα.

Στην Κάτω Πόλη θα βρεις εστιατόρια και ταβέρνες με καλή τοπική κουζίνα, ενώ εδώ βρίσκεται και το λιμάνι της πόλης. Από εδώ θα ξεκινήσεις την «εξερεύνηση» του κυπαρισσιακού κόλπου, που απλώνεται σε μια απέραντη έκταση και χωρίζεται σε πολλές αμμουδιές, όπως ο Αϊ-Λαγούδης, το Σεργιάνι, το Σανί ή ο Καρτελάς.

Καλαμάτα: Πρωτεύουσα δημιουργίας

Γενέτειρα προσωπικοτήτων

Οι Γαργαλιάνοι είναι άλλη μια σημαντική κωμόπολη της Τριφυλίας. Βρίσκεται 28 χλμ. περίπου νότια της Κυπαρισσίας, 65 χλμ. από την Καλαμάτα και 26 από την Πύλο.

Κάποτε αποτελούσε ορμητήριο πειρατών, λόγω της στρατηγικής της θέσης που της επέτρεπε να «επιτηρεί» ολόκληρη την περιοχή και τη θάλασσα. Σε υψόμετρο 300 μ., έχουν ωραία θέα στη θάλασσα, κυρίως από το πευκόφυτο ύψωμα του Αϊ-Λια. Στην πλατεία θα δεις τον ναό του Γενέσιου της Θεοτόκου, με την εικόνα που "όπως λέγεται" έχει ακόμα επάνω της τα σημάδια από τις... σπαθιές του ίδιου του Ιμπραήμ.

Καλαμάτα: Πρωτεύουσα δημιουργίας

Κοντά στην πόλη θα βρείτε τις Ιαματικές Πηγές Βρωμονεριού, την παρθένα περιοχή της Βάλτας με τους καταρράκτες και τους θολωτούς τάφους της εποχής του βασιλιά Νέστορα στην Τραγάνα. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ωραίες παραλίες του Λαγκουβαρδου της Χρυσής Άμμου, του Μπάρλα και της Αγίας Σωτήρας, που τους καλοκαιρινούς μήνες -και όχι μόνο- κερδίζουν την προτίμηση των λουόμενων.

Ο πολιτισμός διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην πόλη των Γαργαλιάνων, καθώς αποτελεί έδρα αρκετών πολιτιστικών, αναπτυξιακών και αθλητικών σωματείων, καθώς και της Μπρίσκειου Δημοτικής Βιβλιοθήκης. Αλλά και κορυφαίες προσωπικότητες έλκουν την καταγωγή τους από την πόλη. Από τους Γαργαλιάνους καταγόταν ο γνωστός μακεδονομάχος Τέλλος Αγρας, προς τιμή του οποίου διοργανώνονται κάθε χρόνο στην πόλη τα Αγαπήνεια.

Το γραφικό λιμανάκι της Στούπας, ένα ζωντανό θέρετρο με πιστούς φίλους.

Επίνειο των Γαργαλιάνων είναι το όμορφο ψαροχώρι της Μαραθόπολης, με το γραφικό νησάκι της Πρώτης, να στέκει απέναντι «φρουρός».

Στον Πύργο του Αϊφελ!

Στο Παρίσι, είπες; Οχι, στα Φιλιατρά! Το αντίγραφο του σιδερένιου Πύργου του Αϊφελ που κοσμεί την είσοδο των Φιλιατρών (14 χλμ. νότια της Κυπαρισσίας) εξακολουθεί ακόμη να προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα, οι ντόπιοι ωστόσο το έχουν συνηθίσει. Και δεν μπορείς να κάνεις κι αλλιώς: η σκηνή με τη γιαγιά που επιστρέφει από τον φούρνο με το ψωμί της ημέρας υπό μάλης, να περνά μπροστά από το σήμα-κατατεθέν του Παρισιού και να μη γυρίζει καν να το κοιτάξει, είναι στ' αλήθεια σουρεαλιστική και σίγουρα δεν τη συναντάς και πολύ συχνά.

Το εντυπωσιακό αντίγραφο του πύργου του Αϊφελ στα Φιλιατρά.

Μάρτυρες άλλων, περήφανων εποχών, είναι οι πέτρινοι πύργοι που υψώνονται διάσπαρτοι στη μεσσηνιακή γη.

Μάρτυρες άλλων, περήφανων εποχών, είναι οι πέτρινοι πύργοι που υψώνονται διάσπαρτοι στη μεσσηνιακή γη.

Τα Φιλιατρά, ωστόσο, δεν είναι μόνο Αϊφελ. Είναι και ένα πολύ σημαντικό εμπορικό και αγροτικό κέντρο της Τριφυλίας, χτισμένο σε μια εύφορη περιοχή γεμάτη ελαιώνες, εσπεριδοειδή, αμπέλια και άλλα καλά της μεσσηνιακής γης. Οι ντόπιοι αγαπούν πολύ την πόλη τους και πάντα βρίσκουν καινούργιους τρόπους για να την ομορφαίνουν και να ανεβάζουν κάθε φορά το βιοτικό της επίπεδο.

Περίπου 6 χλμ. από την πόλη των Φιλιατρών, κοντά στο Αγρίλι, θα δεις και το Κάστρο των Ιπποτών. Είναι ένα δημιούργημα του ντόπιου γλύπτη Χαράλαμπου Φουρναράκη -στον ίδιο ανήκει και ο Πύργος που λέγαμε πριν- ή «Harry Fournie», όπως σημειώνεται στην πινακίδα.

Καλαμάτα: Πρωτεύουσα δημιουργίας

Το κάστρο μοιάζει να ξεπήδησε από κάποιο παραμύθι: πρόκειται για έναν δημοφιλή χώρο διασκέδασης για τα παιδιά, ένας πύργος που φαντάζει... καραμελένιος, έτσι «για να θυμίζει σε όλους με τη θωριά του τα παραμύθια που γλυκά μας έλεγε η γιαγιά μας», όπως χαρακτηριστικά γράφει και στην είσοδο. Θα το βρεις ανοιχτό καθημερινά 09:00-14:00 και 17:00 - 20:00.

Στο θηλυκό ποτάμι

Καλαμάτα: Πρωτεύουσα δημιουργίας

«Οταν ο τράγος θα πίνει νερό απ' τη Νέδα, δε θα μπορώ να προστατέψω τη Μεσσήνη, γιατί θα πλησιάζει η καταστροφή της». Ο χρησμός της Πυθίας, όταν οι Μεσσήνιοι πολιορκούνταν ασφυκτικά από τους Σπαρτιάτες στην Είρα, στα 668 π.Χ., «έδενε» το πεπρωμένο της περιοχής με το θρυλικό ποτάμι της Νέδας, άρρηκτα συνδεδεμένο με τη ζωή των κατοίκων για αιώνες. Έτσι, οι Μεσσήνιοι δεν άφηναν τα κοπάδια τους να πλησιάζουν το ποτάμι. Ομως ο χρησμός εννοούσε άλλα. Στη Μεσσηνία λένε «τράγο» την αγριοσυκιά, κι έτσι, όταν οι ρίζες ενός δέντρο έφτασαν στη Νέδα, η Είρα έπεσε.

Η Νέδα, το φυσικό σύνορο της Μεσσηνίας με την Ηλεία, εκβάλλει στον κόλπο της Κυπαρισσίας δημιουργώντας στο πέρασμά της ένα μοναδικό καλειδοσκόπιο από χαράδρες, πεδιάδες, καταρράκτες και σπηλιές. Είναι δε τόσο καθαρά τα νερά της και τόσο αμόλυντο το φυσικό περιβάλλον, που εδώ βρίσκουν καταφύγιο αμέτρητα είδη χλωρίδας και πανίδας, από αλεπούδες, ασβούς και νυφίτσες μέχρι βίδρες, νυχτερίδες, φιδαετούς και γερακίνες. Μέχρι και κάποια ψάρια που δε ζουν στα ποτάμια αλλά στη θάλασσα «λοξοδρομούν» και μπαίνουν στη Νέδα για να αναπαραχθούν.

Πανοραμική άποψη της Καρδαμύλης, πρωτεύουσα της Δυτικής Μάνης.

Αν αγαπάς την πεζοπορία, η Νέδα προσφέρει μια ασύγκριτη ευκαιρία. Είτε για μικρές, μονοήμερες εκδρομές είτε για πολυήμερες εξορμήσεις προκειμένου να διασχίσεις το ποτάμι σε όλο το μήκος του ?από το χωριό Πέτρα μέχρι τις εκβολές στον κυπαρισσιακό κόλπο- το θηλυκό ποτάμι της Πελοποννήσου είναι ιδανικό. Θα πρέπει ασφαλώς να επιλέξεις και μια καλή εποχή που δε θα υπάρχει πολύ νερό, όπως το καλοκαίρι, όταν η στάθμη του ποταμού δεν ξεπερνά το μισό μέτρο, όμως και καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου η Νέδα είναι επισκέψιμη χάρη σε ένα ευρύ δίκτυο από γέφυρες και μονοπάτια.

Ο χρυσοφόρος τάφος και το φαράγγι των Σταλακτίτων

Ο οικισμός της Μηλιάς «σκαρφαλωμένος» στην πλαγιά του βουνού.

Την είπαν «οι Μυκήνες της Δυτικής Πελοποννήσου» και έχουν πέρα για πέρα δίκιο. Οι ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο της Περιστεριάς, περίπου 8 χλμ. από την Κυπαρισσία, έφεραν στο φως ένα από τα πιο σημαντικά κέντρα πρωτομυκηναϊκού πολιτισμού. Τα ευρήματα ξεπέρασαν και τις πιο αισιόδοξες προσδοκίες των αρχαιολόγων: ένας επιφανειακός χρυσοφόρος τάφος, τρεις μεγάλοι χρυσοφόροι θολωτοί τάφοι (ο ένας μάλιστα εξ αυτών είναι ο μεγαλύτερος σε ολόκληρη τη Δυτική Πελοπόννησο), ένας ακόμη θολωτός τάφος που μάλλον χρησιμοποιούνταν για την ταφή πολιτών (όχι των αρχόντων δηλαδή), ένα μεγάλο ανακτορικό συγκρότημα και διάσπαρτα τμήματα κατοικιών.

Κι ακόμα αμέτρητα χρυσά αντικείμενα, κοσμήματα και στολίδια, τόσα πολλά που και τόσο καλοδουλεμένα, που οι αρχαιολόγοι μιλούν για τον απίστευτο πλούτο που είχαν μαζέψει στα χέρια τους οι άρχοντες αυτής της μυκηναϊκής πόλης αλλά και για το υψηλό επίπεδο της μεταλλοτεχνίας εκείνης της περιόδου. Αν και οι εργασίες ανασκαφής συνεχίζονται, ο αρχαιολογικός χώρος της Περιστεριάς είναι επισκέψιμος για το κοινό.

Αφού περιπλανηθείς ανάμεσα στα ευρήματα, ακολούθησε το μονοπάτι που ξεκινά από τη βόρεια πλευρά του αρχαιολογικού χώρου. Μετά από μια εντυπωσιακή διαδρομή ανάμεσα από πλούσια βλάστηση και πελώρια δέντρα, που θα κρατήσει περίπου μισή ώρα, θα οδηγηθείς σε ένα εντελώς διαφορετικό σκηνικό.

Πρόκειται για το Φαράγγι με τους σταλακτίτες, ένας αληθινός παράδεισος για τους φυσιολάτρες και όσους αγαπούν το trekking· αν και εδώ, και να μην είσαι φυσιολάτρης, γίνεσαι! Πηγές με κρυστάλλινα νερά, γέρικα πλατάνια τόσο πυκνά που οι ακτίνες του ήλιου μετά βίας βρίσκουν μια χαραμάδα για να τρυπώσουν και να φτάσουν μέχρι το έδαφος. Και βέβαια το σπήλαιο με τους σταλακτίτες, που έδωσε και το όνομά του στο φαράγγι, άλλο ένα σπάνιο δείγμα της... δημιουργικής διάθεσης της φύσης...

ethnos.gr