Σενάρια για την επιμήκυνση της χρονικής περιόδου εφαρμογής του ελληνικού οικονομικού προγράμματος (Μνημονίου) και της αποπληρωμής του δημόσιου χρέους, επεξεργάζονται τα οικονομικά επιτελεία τόσο στην Αθήνα όσο και στις Βρυξέλλες.

Στο επίκεντρο είναι η μεγαλύτερη από την αναμενόμενη ύφεση της οικονομίας, καθώς και τα πρόσθετα κεφάλαια που θα απαιτηθούν ώστε να διασφαλισθεί η στήριξη της Ελλάδας.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Έθνος της Κυριακής», το σχέδιο που έχει επεξεργαστεί το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης περιολαμβάνει έξι σημεία:

* Επιμήκυνση της αποπληρωμής μέρους των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν η ΕΚΤ και οι εθνικές κεντρικές τράπεζες και λήγουν ώς το 2016. Το ύψος τους είναι 15 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 8 είναι τοκοχρεωλύσια.

* Απόδοση στην Ελλάδα των κερδών των κεντρικών τραπεζών από τα ομόλογα που αγόρασαν σε χαμηλές τιμές.

* Μετακύλιση της περιόδου αποπληρωμής του πρώτου δανείου από τις χώρες της Ευρωζώνης.

* Μείωση των επιτοκίων στο πρώτο δάνειο στήριξης.

* Ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών απευθείας μέσω του ESM, ώσετα τα 50 δισ. ευρώ της ανακεφαλαιοποίησης να ην καταγραφούν στο δημόσιο χρέος.

* Αύξηση δανεισμού από τα έντοκα γραμμάτια.

FT: Στα 30 δισ. ευρώ το κόστος της επιμήκυνσης

Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, στο οποίο επισημαίνεται ότι «η Ελλάδα θα λάβει τον επιπλέον χρόνο που ζητά», το κόστος για τη διετή επιμήκυνση ανέρχεται σε 30 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με ανώτατο αξιωματούχο της Ευρωζώνης, που επικαλείται η εφημερίδα, υπάρχουν μόνο 4 τρόποι για να αντληθούν αυτά τα κεφάλαια και καθένας εξ αυτών παρουσιάζει προβλήματα.

1) Ο πιο άμεσος τρόπος θα ήταν απλούστατα να αυξηθεί το μέγεθος του πακέτου στήριξης της Ελλάδας στα 204 δισ. ευρώ. Επειδή όμως, οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης έχουν δηλώσει ότι δεν θα δώσουν άλλα χρήματα, η επιλογή αυτή έχει αποκλειστεί.

2) Η Ελλάδα θα μπορούσε να προχωρήσει σε νέες δημοσιονομικές περικοπές. Με την επέκταση του προγράμματος κατά δύο χρόνια όμως, ΔΝΤ και ΕΕ ουσιαστικά αναγνωρίζουν ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να χειριστεί τη συνταγή της λιτότητας. Το να ζητηθούν λοιπόν, νέα, επιπλέον, μέτρα λιτότητας δεν είναι η λύση.

3) Η Αθήνα θα μπορούσε να προσπαθήσει να συγκεντρώσει μόνη της τα κεφάλαια. Κάτι που έχει περάσει σχεδόν απαρατήρητο είναι πως παρά τις επαναλαμβανόμενες προειδοποιήσεις της Αθήνας ότι εξαντλούνται τα διαθέσιμά της, η κυβέρνηση καταφέρνει να αντλεί χρήματα με βραχυπρόθεσμο δανεισμό από τις αγορές.

4) Έτσι μένει η πιο δύσκολη επιλογή για τα μέλη της Ευρωζώνης: να δεχθούν ζημίες στα δάνεια στήριξης που έχουν δώσει στην Ελλάδα. Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση της Commerzbank, από το συνολικό χρέος των 326 δισ. ευρώ της Ελλάδας, περίπου 126 δισ. ευρώ είναι από τα πακέτα στήριξης.

Επιμήκυνση και μείωση επιτοκίων=κούρεμα

Μία πιθανή συμβιβαστική λύση, σύμφωνα με αξιωματούχους, θα είναι η επιμήκυνση του προγράμματος αποπληρωμής του δανείου και η μείωση των επιτοκίων για αυτά τα δάνεια, κάτι που επίσης έχει ήδη γίνει δύο φορές. Οποιαδήποτε μείωση των επιτοκίων όμως, πιθανότατα θα σημαίνει ότι οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης θα χάσουν κάποια χρήματα από αυτά τα δάνεια, δεδομένου ότι ήδη σε αρκετές περιπτώσεις, δανείζουν κάτω του κόστους.

Με άλλα λόγια, η επιμήκυνση της διάρκειας και η μείωση των επιτοκίων αποτελεί «κούρεμα». Πολιτικά όμως, ίσως να είναι πιο αποδεκτή λύση από ότι μία νέα πλήρης αναδιάρθρωση χρέους, επισημαίνεται στο δημοσίευμα και προστίθεται:

«Μπορούν όμως, πραγματικά οι χώρες της Ευρωζώνης να συγκεντρώσουν 30 δισ. ευρώ με μικροαλλαγές στα δάνεια στήριξης;

«Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ, η Ελλάδα θα πρέπει να καταβάλει πληρωμές τόκων 48 δισ. ευρώ από το 2013 μέχρι το 2016. Δεν δίνονται πληροφορίες για το ποια δάνεια αφορούν αυτοί οι τόκοι.

Δ«εδομένου όμως, ότι σχεδόν το 40% του ελληνικού χρέους είναι τα πακέτα στήριξης, ενδέχεται τα 20 δισ. ευρώ να είναι τόκοι για τα δάνεια που η Αθήνα οφείλει στους εταίρους της στην Ευρωζώνη τα επόμενα 4 χρόνια. Κατά συνέπεια, αυτές οι... μικρές αλλαγές στα δάνεια θα μπορούσαν να εξοικονομήσουν σημαντικά κεφάλαια».

Όπως επισημαίνει η εφημερίδα, «θα πρόκειται για επιβολή ζημίας στους πιστωτές της Ευρωζώνης, την οποία βεβαίως δεν θα θέλουν να διατυμπανίσουν».

 

in.gr