Το δίλημμα "εχθρός της κοινωνίας" ή "εχθρός της κοινωνίας" των τελευταίων ημερών δεν πρέπει να ισχύει για τους βουλευτές που καλούνται να ψηφίσουν το δύσκολο πακέτο μέτρων που θα γονατίσει περισσότερο την Ελλάδα. Ως βουλευτές εννοούμε αυτούς του κυβερνητικού συνασπισμού εφόσον θεωρείται βέβαιο οτι η αντιπολίτευση θα καταψηφίσει το ενιαίο νομοσχέδιο.

Ας εξηγήσω γιατί στο ανωτέρω δίλημμα έβαλα τον ίδιο ορισμό. Κάποιοι λένε οτι αν οι βουλευτές του κυβερνητικού συνασπισμού ψηφίσουν τα μέτρα θα γίνουν αυτόματα εχθροί της κοινωνίας αφού θα έχουν συναινέσει σε αγριότερα αντιλαϊκά μέτρα που θα φέρουν περισσότερη ανεργία και περιορισμό της ανάπτυξης.

Άλλοι πάλι λένε οτι αν δεν ψηφίσουν τα μέτρα θα θεωρηθούν περίπου ως ριψάσπιδες και ολίγον προδότες της χώρας διότι οι δανειστές μας θα θεωρήσουν οτι η Ελλάδα δεν τηρεί τα συμφωνηθέντα, θα ακυρωθούν οι δόσεις των δανείων που απομένουν και θα οδεύσουμε προς τη δραχμή και τη χρεωκοπία.

Το δίλημμα όμως αυτό ουσιαστικά είναι ανύπαρκτο. Διότι υπάρχει διέξοδος και ονομάζεται "έξυπνη κίνηση". Θα αναλύσουμε αυτή τη διέξοδο λίγο παρακάτω.

Ας κάνουμε πρώτα μια διαπίστωση. Η ψήφιση των μέτρων ναι μεν θα κάνει την κατάσταση στη χώρα πιο δύσκολη αλλά αφενός δεν την οδηγεί σε χρεωκοπία και αφετέρου θα σημάνει την είσπραξη ενός μεγάλου ποσού δανείων που μπορούν να κάνουν την Ελλάδα να πάρει μια βαθιά "ανάσα" για να συνεχίσει να λειτουργεί ως κράτος.

Με βάση αυτή τη διαπίστωση μπορούμε την επόμενη της λήψης των δόσεων να ξεκινήσουμε επιτέλους να παράγουμε πολιτική και να έχουμε αληθινά αποτελέσματα. Πως; Πολύ απλά με την αίσθηση του κατεπείγοντος για να μπουν πολλά πράγματα στη θέση τους. Να πάψουν τα ρουσφέτια τα οποία δυστυχώς ακόμα υπάρχουν. Να κυνηγηθούν ανελέητα όσοι παρανόμως φοροδιαφεύγουν ή παρανόμως πλουτίζουν. Να κλείσουν πάραυτα οι άχρηστοι φορείς και υπηρεσίες που λειτουργούν για το βόλεμα ψηφοφόρων. Να επιταχυνθούν οι επενδύσεις και να απλοποιηθεί η πολυνομία του επιχειρείν. Να σπεύσουμε ως χώρα να εκμεταλλευθούμε την Ιστορία, τον πολιτισμό και την όμορφη φύση μας.

Ταυτόχρονα με τα παραπάνω, ο πρωθυπουργός πρέπει με διάγγελμά του να στραφεί στο φιλότιμο του λαού υποσχόμενος το εξής απλό: Να επαναφέρει γρήγορα τις αδικίες στους μισθούς και την εργασία. Πρώτα όμως πρέπει να παραχθούν αποτελέσματα στους τομείς που προαναφέραμε. Με τη νέα δυναμική πρέπει να μαζευτούν οι απαραίτητοι πόροι για να στηριχθεί ο μέσος Έλληνας και οι αδύναμοι και φτωχοί.

Πάνω από όλα, ο πρωθυπουργός πρέπει έντιμα να υποσχεθεί οτι εφόσον δεν τον υπονομεύσουν οι ίδιοι οι πολίτες με συνεχείς απεργίες και φαινόμενα άτυπου εμφυλίου πολέμου, θα παλέψει τον υπέρ πάντων αγώνα για να μη χρειαστεί ξανά να καταφύγει σε νέα μέτρα που θα σήμαιναν και το τέλος της κοινωνικής αντοχής.

Με αυτές τις ξεκάθαρες απαντήσεις και τον ξεκάθαρο αγώνα, κανείς βουλευτής δεν πρέπει να φοβάται το αύριο. Για αυτό, ας ψηφιστούν τα μέτρα και την επαύριο ας αρχίσει ο έντιμος αγώνας για την εξωστρέφεια και την "αντεπίθεση" της χώρας με έμφαση στις δυνατότητές της και στην εσωτερική της κάθαρση. Το έργο της κυβέρνησης και των βουλευτών του συνασπισμού που τη στηρίζει δεν τελειώνει με το νομοσχέδιο, αλλά τότε αρχίζει πραγματικά.


Μανόλης Μπουχαλάκης
Εκπαιδευτικός-Δημοσιογράφος