Όσοι έχουν κάνει την τιμή και με έχουν διαβάσει από παλιά, ίσως θυμούνται τη λατρεία που έχω με τους αριθμούς.

Πολύ απλά γιατί – θα το πω για πολλοστή φορά, από τότε που ο Παπανδρέου …χασκογελώντας από το Καστελλόριζο μας έβαλε στο Μνημόνιο – οι αριθμοί λένε πάντα την αλήθεια.

Μπορείς να παίξεις μαζί τους, να τους παρουσιάσεις κατά το δοκούν, αλλά το ένα είναι πάντα ένα όπως και τα δέκα δισεκατομμύρια είναι πάντα δέκα δισεκατομμύρια.

Δεν τρέφω αυταπάτες ως προς το ότι τα μέτρα θα υπερψηφιστούν. Θα κοπούν (πάλι) οι συντάξεις και οι μισθοί, θα αυξηθεί (πάλι) η φορολογία, θα χαθούν (πάλι) ένα σωρό κοινωνικά κεκτημένα – λες και για τους Έλληνες το ευρωπαϊκό κεκτημένο είναι απαγορευμένος καρπός.

Τα μέτρα είναι σε πρώτο πλάνο, ενώ το νέο Μεσοπρόθεσμο, το οποίο επίσης περιμένει τη σειρά του να ψηφιστεί, είναι σε δεύτερη μοίρα – ίσως γιατί δεν λέει κάτι άμεσα ούτε στα μέσα ενημέρωσης ούτε στην κοινή γνώμη…

Τα νούμερά του, όμως, λένε και παραλένε! Και θα προσπαθήσω να μην σας κουράσω, αλλά δώστε λίγη προσοχή:

-Στη σελίδα 21, το νέο Μεσοπρόθεσμο παρουσιάζει την εξέλιξη του χρέους γενικής κυβέρνησης για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Το ΑΕΠ από τα 194 δισεκατομμύρια που κλείνει φέτος, πάει στα 186 δισεκατομμύρια το 2016 και το χρέος, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, από το 175,6% πάει στο …220,4% το 2016!

-Στη σελίδα 38, παρουσιάζονται οι στόχοι του Μεσοπρόθεσμου έπειτα από “παρεμβάσεις”. Το ΑΕΠ προβλέπεται, με τις παρεμβάσεις αυτές, στα 196,5 δισεκατομμύρια το 2016 και το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, στο 184,9%.

Τι μας λέει λοιπόν το Μεσοπρόθεσμο που θα κληθεί να ψηφίσει η Βουλή; Πέραν του ότι έχουν αποτύχει όλοι οι στόχοι που έχουν ως τώρα τεθεί (από την Τρόικα, από τις κυβερνήσεις, από όλους μαζί – όπως θέλετε…) για να επιτευχθούν οι νέοι που τίθενται, θα πρέπει να υπάρξουν παρεμβάσεις που θα ρίξουν, μέσα σε τέσσερα χρόνια, το χρέος κατά 35% του ΑΕΠ.

Δηλαδή, σε σημερινά νούμερα, μόλις κατά …68 δισεκατομμύρια ευρώ!!!
Και, άντε, να δεχτούμε ότι από αυτά τα 68 δισεκατομμύρια, τα δύο δισεκατομμύρια θα προέλθουν από την άνοδο του ΑΕΠ (στα 196 δισεκατομμύρια) το 2016 σε σχέση με τώρα (που είναι στα 194 δισεκατομμύρια) που προβλέπει το Μεσοπρόθεσμο.

Μας μένουν άλλα 66 δισεκατομμύρια “παρεμβάσεις” μέσα σε μία τετραετία!!!

Δηλαδή, μόλις 16,5 δισεκατομμύρια κάθε χρόνο…

Πώς θα βγουν αυτά; Μπορεί να απαντήσει υπεύθυνα κάποιος; Γιατί το καλό, ας πούμε, σενάριο, είναι ένα γενναίο “κούρεμα” του χρέους όχι όπως έγινε με το PSI επί Παπαδήμου (ξέρετε, μας έκοψαν 100 δισεκατομμύρια και μας φόρτωσαν 140…), αλλά “κούρεμα” με πολιτικά χαρακτηριστικά… “Κούρεμα” χωρίς νέο δάνειο δηλαδή, κάτι που δεν ακούγεται καιν, ως τώρα, εκεί που λαμβάνονται οι αποφάσεις.

Το άλλο σενάριο ποιο είναι; Επειδή η απάντηση είναι προφανής, με όποιο βάρος έχει μία δημοσιογραφική γραφίδα σε μια έστω προβεβλημένη γωνιά του χαοτικού διαδικτύου, θα καλούσα τους βουλευτές μας να μην διαπράξουν ένα ακόμη εθνικό έγκλημα κατά της χώρας και τριών γενεών!

Των απόμαχων που οδηγούνται στην εξόντωση, των μάχιμων που βρίσκονται ήδη στην απόγνωση και των νέων που καταλαβαίνουν ότι το μέλλον τους ήδη έχει υποθηκευτεί.

Υ.Γ. Και επειδή το Bloomberg γράφει σήμερα “μην δανείζετε άλλο την Ελλάδα, δεν θα σωθεί έτσι” (Διαβάστε εδώ)
μην σπεύσει κανείς να μου βάλει στο μυαλό τίποτε περί δραχμής… Καταστροφή θα ήταν, το έχω γράψει δεκάδες φορές.

Η λύση στο πρόβλημά της Ελλάδας είναι μόνο πολιτική: γενναίο “κούρεμα” του χρέους ΧΩΡΙΣ νέα δάνεια και περίοδος χάριτος στις αποπληρωμές, το ύψος των οποίων θα πρέπει να συμβαδίζει με τους ρυθμούς ανάπτυξης.
Για να καταλάβετε τι εννοώ: το 2011 είχαμε την μεγαλύτερη ύφεση, δηλαδή πτώση ΑΕΠ κατά 7,2% και πληρώσαμε 16,3 δισεκατομμύρια ευρώ τόκους.

Φέτος κλείνουμε με 6,5% πτώση ΑΕΠ και πληρώνουμε 11,7 δισ. τόκους. Και του χρόνου, που η ύφεση προβλέπεται χαμηλότερη (στο 4,5%, για την ακρίβεια), θα πληρώσουμε 8,9 δισεκατομμύρια τόκους!

Συμβαίνει δηλαδή ακριβώς το …ανάποδο από κάθε βασική αρχή οικονομίας: όσο καλύτερα πάω οικονομικά, τόσο περισσότερα δάνεια εξοφλώ!!!

Για αυτό σας λέω, αυτή η περιπέτεια μόνο ΠΟΛΙΤΙΚΑ, σε κεντρικό ευρωπαϊκό επίπεδο μπορεί να κλείσει.

Συγγνώμη αν σας κούρασα…


Σωτήρης Χιωτάκης