Χρειάζεται δύναμη ν’ αντέξεις ό,τι ακούς. Γιατί άλλο να τα βλέπεις στα δελτία ειδήσεων και άλλο κουβέντα με ανθρώπους που έχουν βιώσει στο πετσί τους την ελληνική πραγματικότητα, την πραγματικότητα του… παραλόγου και που τώρα βρήκαν λιμάνι στην Αυστραλία.

Γιατί και στους μακρινούς Αντίποδες, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς ρόδινα. Όχι για όλους τουλάχιστον τους Έλληνες νεομετανάστες της Αυστραλίας.

Ένας απ’ αυτούς, ο Γιώργος Αραβανής, 50 χρόνων βρίσκεται στην Αυστραλία από τον Σεπτέμβριο του 2010, ‘για λόγους οικογενειακούς’, αλλά το μόνο που δεν θα ήθελε να συμβεί είναι να ζούσε στην Ελλάδα, όπως είναι σήμερα. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι την έχει ξεριζώσει από μέσα του.

«Αποφάσισα να μείνω εδώ με τη γυναίκα μου, αλλά κάτι τέτοιο φέρνει μαζί του και πολύ πόνο, μεγάλη νοσταλγία για τους φίλους, τους δικούς σου ανθρώπους που άφησες πίσω σου και σου λείπουν σε καθημερινή βάση».

Ο Γιώργος Αραβανής, φυσικός, από τη Λευκάδα, είχε μόλις αφυπηρετήσει από το δημόσιο το 1990, όταν γνώρισε την Ερασμία, γεννημένη στη Μελβούρνη, που είχε πάει στο νησί για διακοπές. Παντρεύονται τρία χρόνια αργότερα και ζουν στην Αθήνα. «Η Ερασμία δίδασκε αγγλικά και δεν είχε πρόβλημα να προσαρμοστεί. Μεγαλύτερο πρόβλημα, τα τελευταία χρόνια, συνάντησα εγώ, όταν από καθηγητής των ΤΑΕ, μεταπήδησα στον ιδιωτικό τομέα, θέλοντας να βάλω τις γνώσεις μου στην πράξη».

Το οικονομικό τσουνάμι που έχει σαρώσει τα πάντα και που αντί να σιγάσει, θεριεύει πιο πολύ, κάνει σήμερα τον Γιώργο Αραβανή να κλίνει προς την απόφαση να εγκατασταθεί με τη γυναίκα του στην Αυστραλία. Όταν βλέπεις φίλους σου που ακόμη διδάσκουν στο δημόσιο, να θέλουν να φύγουν γιατί βλέπουν ότι στην Ελλάδα δεν έχουν μέλλον τα παιδιά τους, τι να πεις; Εδώ και χρόνια –αυτό γνωστό– φεύγει ένας μεγάλος αριθμός νέων στο εξωτερικό για σπουδές και, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν γυρίζουν πίσω. Υπάρχει, επομένως, μια συνεχής αιμορραγία του δυναμικού της χώρας που τώρα με την κρίση γίνεται τρομακτική. Απειλεί και αυτή την ίδια την επιβίωσή της».

Θα μπορέσει, τελικά, η Ελλάδα, κατά τη γνώμη του, να βγει από το τέλμα που βρίσκεται σήμερα;

«Δεν νομίζω. Και αυτό, γιατί δεν υπάρχουν σήμερα πολιτικοί αρκετά ικανοί για να το κάνουν. Σε κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα. Δυστυχώς».

Όλοι σήμερα μιλούν για ένα θαύμα. Γίνονται, όμως, θαύματα σήμερα;

Του Δημήτρη Ωραιόπουλου