Η πολιτική δεν μπορεί να μείνει απαθής και στατική, ιδίως σε περιόδους κρίσης. Αλλάζει, αποδομείται, αυτομαστιγώνεται, αυτοκτονεί, αλλά στο τέλος πάντα αναγεννιέται. Η αποσύνθεση ενός ισχυρού πολιτικού φορέα μπορεί να συντελεστεί με γοργούς ρυθμούς, σε αντίθεση με την ανασύστασή του, η οποία απαιτεί χρόνο, πολιτική ωριμότητα και νέο συμβόλαιο ηθικής με τον Πολίτη. Βασική προϋπόθεση της αναγέννησης είναι η ανατροφοδότηση με νέα κύτταρα, κυρίως με πολιτική και εν μέρει ηλικιακή ανανέωση.

Ο χώρος της Κεντροαριστεράς έχει ανάγκη από πολιτική και ιδεολογική αναγέννηση. Ex officio κανένας φορέας δεν μπορεί να τον κατακτήσει, εάν δεν διαθέτει νέα υλικά, νέους πρωταγωνιστές και ιδιαίτερα ένα νέο αφήγημα για την Κοινωνία. Η πλήρωση του συγκεκριμένου κενού δεν συντελείται με παλιές, δοκιμασμένες και αποτυχημένες συνταγές, αλλά ούτε και με νόθες ή ξεφτισμένες πολιτικές, εκφρασμένες με στείρο και ξύλινο καταγγελτικό λόγο. Η γενεσιουργός δύναμη του νέου κοινωνικού – πολιτικού φορέα δεν μπορεί να είναι ο υπερθεματισμός θέσεων και ρόλων, αναπαράγοντας τα αδιέξοδα που επιτρέπουν την αφαίμαξη των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς από τις αδόκιμες πολιτικές των αριστεροδεξιών, κατ’ ευφημισμόν, κομμάτων.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης, κατά την άποψή μου, είναι αυτός που εκφράζει το νέο και άφθαρτο μέλλον του πολιτικού εγχειρήματος που δημιουργείται. Είναι αυτός που ενσαρκώνει μια πραγματικότητα, η οποία δεν απωθεί, αλλά αντιθέτως κινητοποιεί μια νέα προοπτική για τον χώρο, καθώς συγκεντρώνει και τα στοιχεία που πολύ ευστοχά έχει διακρίνει ο καθηγητής κ. Παναγιώτης Πετράκης. Δηλαδή πρέπει, στις νέες πολιτικές πρωτοβουλίες, να προβληθούν και να έχουν την ευθύνη νέοι άνθρωποι (ιδίως ηλικιακά) για να υπάρχει και προοπτική και να μην ανακυκλώνονται πολιτικά πρόσωπα που συμμετείχαν στο πανηγύρι της απρονοησίας και διαχείρισης σκοπιμοτήτων στην τελευταία δεκαετία, έστω και εάν είχαν τις καλύτερες προθέσεις. Τα πρόσωπα αυτά να διαθέτουν χαρακτηριστικά επιλογής από κοινωνικούς χώρους, να έχουν αποτάξει από πάνω τους τη γοητεία της διασύνδεσης και διευκόλυνσης με τα χρηματοπιστωτικά κέντρα εξουσίας και να διαθέτουν παιδεία που θα τους επιτρέπει να αντιλαμβάνονται τις σημερινές περίπλοκες καταστάσεις.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο νέος φορέας που οραματίζεται είναι μια φιλοευρωπαϊκή πολιτική δύναμη, χωρίς επαμφοτερισμούς, με ικανά και έμπειρα στελέχη, τα οποία θα καταστήσουν πιο αποτελεσματική την εκπροσώπηση της χώρας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, αναλαμβάνοντας και την πολιτική ηγεμονία στον χώρο του Κέντρου, ως ο αξιόπιστος παράγοντας πολιτικής σταθερότητας.

Αφουγκραζόμενοι λοιπόν τη συμμετοχή των 210.000 πολιτών, όλων των ηλικιών, που συμμετείχαν στη διαδικασία και η οποία ξεπέρασε κάθε προσδοκία, οφείλουμε να ταράξουμε τα νερά και να χαράξουμε νέα πορεία, με μια ισχυρή εντολή ανανέωσης και αλλαγής γενιάς, για την επόμενη μέρα, ώστε να δοθεί η μάχη για την αναγέννηση της παράταξης αλλά και της χώρας.

Στο κρίσιμο αυτό σταυροδρόμι, η τύχη του νέου φορέα είναι πλέον στα χέρια μας.

Ο Γιώργος Καφφετζάκης είναι Πολιτικός Μηχανικός Α.Π.Θ.