Όλοι έχουμε λίγο ή πολύ ακούσει για τον εμβληματικό επενδυτή Γουόρεν Μπάφετ, έναν από τους δυο – τρεις πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο και γκουρού όσων ασχολούνται με χρηματιστηριακές κυρίως επενδύσεις.

Στην πρόσφατη ετήσια συνάντηση των μετόχων της θρυλικής του εταιρίας Berkshire Hathaway αφιέρωσε την παρουσίαση του στην σχέση χρήματος – χρόνου, στο πως επιδρά ο χρονικός παράγοντας στις κινήσεις του χρήματος, άρα στα αποτελέσματα μιας απόφασης. Αν για παράδειγμα κάποιος είχε επενδύσει το μακρινό 1942 (χρονιά που ο κ. Buffet επένδυσε για πρώτη φορά) 10.000 δολάρια στον βασικό δείκτη του Αμερικανικού χρηματιστηρίου S&P, θα κέρδιζε σήμερα 51 εκατομμύρια δολάρια χωρίς έκτοτε να έχει κάνει απολύτως τίποτα…

Αυτή είναι και η βασική αρχή του κ. Μπάφετ στις επενδύσεις: η δύναμη του ανατοκισμού. 

Κάτι ανάλογο προσπάθησε να μας πει ένας άνθρωπος που έχει τα τελευταία χρόνια αφιερώσει χιλιάδες εργατοώρες στην ελληνική οικονομική περιπέτεια, ο πρώην πρόεδρος του EuroWorkingGroup κ. Τόμας Βίζερ. Όπως και τα πλέον αρμόδια χείλη του κ. Κλάους Ρέντλιγκ, του ανθρώπου που διευθύνει τον ευρωπαϊκό μηχανισμό που μας δίνει τα λεφτά, τον ESM, η ονομαστική ζημιά του πρώτου εξαμήνου του 2015, τότε που παίζαμε στα ζάρια την τύχη της χώρας ήταν 86 δις €. Αν όμως συνυπολογίσουμε τον παράγοντα χρόνο, δηλαδή την επίπτωση που η επιστροφή στην ύφεση, οι καθυστερήσεις στις επενδύσεις και τα capital controls για να αναφέρουμε τα σπουδαιότερα, έφεραν, η ζημιά σε βάθος χρόνου φτάνει τα 200 δις €.

Εμείς ως συνήθως χρησιμοποιήσαμε τους χρωματιστούς παραμορφωτικούς φακούς μας και επιδοθήκαμε στο αγαπημένο μας σπορ της αερολογίας. Τι κόμμα είναι ο Βίζερ, αν έχει μαλώσει με τον Τσίπρα και τον Τσακαλώτο, αν υποστηρίζει τον Μητσοτάκη και διάφορα άλλα από εκείνα που κάνουν τους ευρωπαίους να μας χαρακτηρίζουν «ειδική περίπτωση».          

Σημαντικότερο από το πώς θα βγούμε από τα μνημόνια σήμερα είναι το τι θα γίνει στην επόμενη διεθνή οικονομική κρίση σε δυο ή τρία χρόνια. Ας μην ξεχνάμε πως η επόμενη διεθνής κρίση θα βρει την Ελλάδα και τους Έλληνες (σε σχέση με το 2010) με λιγότερες καταθέσεις, τράπεζες χωρίς assets για πούλημα, με τις καλές επιχειρήσεις να έχουν μεταφέρει τον μεγαλύτερο όγκο των διεθνών δραστηριοτήτων εκτός χώρας ή και να έχουν εντελώς αποχωρήσει και τα καλύτερα μυαλά να έχουν μετοικήσει.

Αν σήμερα δεν αλλάξουμε μυαλά (ακόμα και ο πρωθυπουργός συχνά λέει πως πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία άσχετα αν ο ίδιος δεν… ακούει), η επόμενη οικονομική κρίση θα μας στείλει γονατιστούς στο κατώφλι των ευρωπαίων με την ταχύτητα του φωτός. Η χρονική επίδραση που χρησιμοποιεί ο Μπάφετ προς όφελος του θα διαλύσει ότι έχει απομένει από την ελληνική κοινωνία για ένα και μόνο λόγο: το γινάτι μας. 

  • Ο Κώστας Ν. Πολυχρονάκης είναι Director of Operations

www.polefl.gr
[email protected]