Πριν λίγους μήνες μετά τα συλλαλητήρια σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα παρακολουθήσαμε τους κυβερνητικούς έξω από το Μέγαρο Μαξίμου να μιλούν για το σκάνδαλο Novartis, χαρακτηρίζοντας το σαν το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους.

Σήμερα, την ώρα που ψηφίζεται το πρώτο   μετά-μνημόνιο στην επικαιρότητα κυριαρχεί ένα άλλο θέμα, αυτό των Σκοπίων. Θέμα ευαίσθητο, δύσκολο, χτυπάει τους Έλληνες στο μαλακό τους υπογάστριο, το συναίσθημα. Διαφορετικής υφής από το άλλο μεγάλο ζήτημα, το Κυπριακό, καθώς εκεί υπάρχει η δικαιολογία των συνταγματαρχών οι οποίοι και πλήρωσαν, αλλά και ότι επιπλέον αφορά ένα αδερφό, αλλά διαφορετικό κράτος. Εντελώς αντίθετα με την Κύπρο όπου τα οικονομικά κίνητρα για λύση είναι ισχυρά και πιέζουν για λύση, στην περίπτωση των Σκοπίων μοναδικός επισπεύδων είναι οι Σκοπιανοί οι οποίοι πρωτίστως επικαλούνται θέματα ασφάλειας, για να μην διαμελιστούν σε Αλβανία, Βουλγαρία και Σερβία, λες και κάτι τέτοιο είναι δυνατόν χωρίς να το θέλει ο διεθνής παράγοντας.

Πονηρά τοποθετούν σε δεύτερη μοίρα το κύριο, την ένταξη στην ευρωπαϊκή οικογένεια, το όχημα που θα τους οδηγήσει στη γη της επαγγελίας: τα ευρωπαϊκά κονδύλια και την ελεύθερη μετανάστευση. Η ταχύτητα με την οποία οι Αλβανοί έσπευσαν να συγχαρούν τους δύο πρωθυπουργούς δείχνει και τις διαπραγματευτικές δυνατότητες της Ελλάδας.

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει συμπατριώτης μας που να μην θέλει ένα λιγότερο πρόβλημα για την πατρίδα, που να μην επιθυμεί τον τερματισμό ενός προβλήματος που έπρεπε να λυθεί εν τη γενέσει του. Όμως, με την Ελλάδα οχτώ χρόνια στα μνημόνια, τους Έλληνες στα όρια της παράκρουσης και τους Τούρκους να αλωνίζουν στο Αιγαίο, είναι η κατάλληλη ώρα να ασχοληθούμε με άλλα προβλήματα;

Είναι δυνατόν την ώρα που δίνουμε και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεων μας να επιβιώσουμε στον οικονομικό Αρμαγεδδώνα να ξοδεύουμε χρόνο και ενέργεια για το θέμα αυτό; Είναι τέλος δυνατόν οι πολιτικοί μας να υποβιβάζουν τα εθνικά θέματα σε επίπεδο επικοινωνιακού εργαλείου αλλαγής της καθημερινής ατζέντας;

Τεράστιο ατόπημα το ότι ο κυβερνητικός εταίρος δεν στηρίζει την κυβέρνηση στο θέμα αυτό. Πονηρά και απολύτως συμβατά με το παρελθόν του ο κ. Καμένος επιχειρεί μια ακόμα κυβίστηση, θα είναι όμως απαράδεκτο ο Έλληνας πρωθυπουργός να βάλει την υπογραφή του σε ένα κείμενο που θα δεσμεύει τις επόμενες