Θέλω πάντα να είμαι ειλικρινής στις απόψεις, στις πεποιθήσεις και τα πιστεύω μου, μα πάνω απ όλα στον εαυτό μου και στην οικογένεια μου. Καθώς ανήκω στην προηγούμενη γενιά Ρεθεμνιωτών, την τελευταία που γνώρισε το προ τουρισμού, φτωχό Ρέθεμνος, έχω σε υπέρτατη υπόληψη την αξιοπρέπεια, την ιδιότητα που τόσο υμνήθηκε από τον Πρεβελάκη και που μας έκανε να ξεχωρίζουμε από τους υπόλοιπους Κρητικούς.

Μοιραία τα όσα κάθε μέρα σας γράφω από ετούτη εδώ τη γωνιά περνούν τη βάσανο της αυτολογοκρισίας, καθότι μπορώ άνετα να δεχτώ το πιθανό αβάσιμο των απόψεων μου, αδυνατώ όμως να γράψω κάτι αναληθές, πολύ δε περισσότερο κάτι ενσυνείδητα λάθος.

Τις τελευταίες ημέρες η πολιτεία μας συγκλονίζεται από ένα διαχειριστικό σκάνδαλο στο δημοτικό της σύστημα, λίγα μόλις χρόνια αφότου ένα παρόμοιο έληξε στις δικαστικές αίθουσες. Αυτή τη φορά βέβαια δεν αφορούσε στο Δήμο Ρεθύμνης, εκεί το πάθημα έγινε μάθημα, αλλά στην ΚΕΔΗΡ, την Κοινωφελή Επιχείρηση του.

Οι ΚΕΔΗ θυμίζω προέκυψαν από τη συγχώνευση όλων των νομικών προσώπων των δήμων, καθώς κρίθηκε πως αυτά ευθύνονταν για την διαφθορά που επικρατούσε στους ανά την Ελλάδα δήμους παλαιότερα. Θεώρησε λοιπόν ο νομοθέτης ότι αν κάθε δήμος είχε ένα μονάχα νομικό πρόσωπο, μία μόνο εταιρία η οποία διαχειρίζεται όλα τα κοινωνικά, πολιτιστικά, αθλητικά και άλλα προγράμματα που οι δήμοι προσφέρουν στους δημότες τους, τα περιθώρια στους κάθε είδους πονηρούς που περιτριγυρίζουν το δημόσιο χρήμα για πολιτικούς ή ακόμα ταπεινότερους λόγους θα περιορίζονταν. 

Η σχοινοτενής διαδικασία που ξετυλίχτηκε τις προηγούμενες ημέρες στα γραφεία της ΚΕΔΗΡ δεν μας έκανε σοφότερους, δεν μας εξήγησε το τι έγινε. Τα διοικητικά συμβούλια άλλωστε δεν είναι δικαστήρια να κρίνουν πράξεις ή προθέσεις, είναι τα όργανα όπου αποφασίζεται η στρατηγική μιας επιχείρησης για κάθε θέμα που την απασχολεί και προκρίνονται οι τακτικές κινήσεις για την επίτευξή του.

Τελικά, από την πολυήμερη «απολογία» και «ανάκριση» των υπευθύνων της ΚΕΔΗΡ και των ορκωτών λογιστών, αυτό που και ο τελευταίος Ρεθεμνιώτης αντιλήφθηκε δεν ήταν άλλο από το ότι πράγματι είχαν δίκιο όσοι επέμεναν πως επιτέλους, πρέπει να γίνει απολογισμός και άδικο, όσοι τους κουνούσαν το δάχτυλο πως δήθεν δεν τους άφηναν να κάνουν τη δουλειά τους, ότι κι αν εννοούσαν με αυτό…

Αυτό που από τα όσα έγιναν γνωστά προσωπικά με άγγιξε, ήταν τα λόγια της ορκωτής λογίστριας που δήλωσε ιδιαίτερα στεναχωρημένη για τους απολογισμούς, καθώς όπως είπε χαρακτηριστικά «ενώ επί χρόνια η ΚΕΔΗΡ κάνει σημαντικές δράσεις, όπως το Καρναβάλι, η Γιορτή Κρητικής Διατροφής, το Αναγεννησιακό, δεν έγινε ποτέ ουσιαστικός απολογισμός, έστω με την έννοια της κοινωνικής λογοδοσίας».

Αυτός ο υπεροπτικός τρόπος, η αλαζονική συμπεριφορά (μαζί με ότι αποφανθεί η δικαιοσύνη) είναι και το θανάσιμο αμάρτημα των υπευθύνων. Θανάσιμο (πολιτικά) από ανθρώπους που προσέφεραν. Κρίμα… 

  • Ο Κώστας Ν. Πολυχρονάκης είναι Director of Operations