Η «κάθοδος των μυρίων» όπως μας τη διηγήθηκε ο Ξενοφώντας είναι η προσπάθεια των Ελλήνων μισθοφόρων να επιστρέψουν από τη Μικρά Ασία στην πατρίδα, με άλλα λόγια να σωθούν.

Κάτι ανάλογο προσπάθησε να κάνει το κυβερνών κόμμα στον τόπο μας, επιστρατεύοντας το «βαρύ» πυροβολικό, τον γ.γ. κ. Σκουρλέτη, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω πριν μερικούς μήνες είχε βάλει με τον Κλεισθένη μπουρλότο στην αυτοδιοίκηση. Θυμίζω ότι με το νόμο του κ. Σκουρλέτη οι δημοτικοί σύμβουλοι εκλέγονται την πρώτη Κυριακή των αυτοδιοικητικών εκλογών με απλή αναλογική, ενώ οι δύο πρώτοι υποψήφιοι δήμαρχοι θα αναμετρώνται τη δεύτερη Κυριακή. Προσδοκώμενο, στα λόγια, αποτέλεσμα ο εκδημοκρατισμός της αυτοδιοίκησης, στην πράξη, η απόκτηση εξουσίας από τις δημοτικές μειοψηφίες, καθώς ο δήμαρχος δεν θα έχει πλειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο.

Απόδειξη κομματικής ιδιοτέλειας το ότι ο νόμος δεν ψηφίστηκε στην αρχή της κυβερνητικής θητείας αλλά λίγους μόλις μήνες πριν, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε εμπεδώσει πως μπορεί πρόσκαιρα να ψηφίστηκε από τους πολίτες σε μια απέλπιδα προσπάθεια επιστροφής στην προ χρεοκοπίας εποχή, αποδοχή στις κοινωνίες όμως δεν απέκτησε. Έβαλε λοιπόν μπροστά το plan b: την θεσμική «μπαχαλοποίηση» των δημοτικών συμβουλίων και το καπέλωμα των αυτοδιοικητικών, όπου τουλάχιστον μπορούν. Όπως φαίνεται έχουν απλώσει το παραγάδι τους παντού και τα «ψάρια» περιεργάζονται το δόλωμα. Μένει να δούμε αν θα τσιμπήσουν…

Εδώ τίθεται ένα άλλο ερώτημα, αφού εκτός ενός, το καπέλωμα αφορούσε πασοκογενείς υποψήφιους. Όλοι γνωρίζουμε πως το κύριο διακύβευμα των επόμενων εκλογών για ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ είναι η μεταξύ τους διαφορά, αφού ένας από τους δύο θα εκφράσει την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία (τα ριζοσπαστικά μας άφησαν χρόνους το καλοκαίρι του 2015). Με δεδομένο πως στις περισσότερες δημοσκοπήσεις το άθροισμα των δύο κομμάτων είναι λίγο πάνω από το 30%, αν η διαφορά τους είναι μικρή τότε διόλου απίθανο το ασανσέρ αυτή τη φορά να κινηθεί αντίθετα και τα ποσοστά των δύο κομμάτων θα αντιστραφούν.

Επιπλέον, η εμπειρία δείχνει ότι οι δημοτικές εκλογές έχουν άμεση σχέση με τις αυτοδιοικητικές, αφού όταν ένα κόμμα σε μία περιοχή πάει καλά, τότε οι πολίτες στηρίζουν τους υποψήφιους του. Αν πράγματι ισχύουν τα παραπάνω, αν όντως ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ είναι μεγέθη αντίστροφα, ότι κερδίζει το ένα το χάνει το άλλο, τότε είτε κάτι δεν καταλαβαίνουμε, είτε κάτι μας κρύβουν. Όπως και να έχει, δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι κάποιοι θα ανταλλάξουν την αξιοπρέπεια τους συνεργαζόμενοι με τους  υβριστές τους (ακόμα και τον Κώστα Σημίτη δεν σεβάστηκαν), για την καρέκλα. Δεν το πιστεύω.

Τελευταίο αλλά όχι έσχατο, οι συμπολίτες που έχουν ασχοληθεί με τα αυτοδιοικητικά με τη σημαία του ΣΥΡΙΖΑ, τις δύσκολες εποχές του 4%, δεν θα έπρεπε να έχουν λόγο; Ίσως βέβαια απλά όλοι παίζουν το ευγενές σπορ του «παπά»… 

  • Ο Κώστας Ν. Πολυχρονάκης είναι Director of Operations

www.polefl.gr

[email protected]