Την ώρα που οι μελέτες προειδοποιούν για την τεράστια αλλαγή που έρχεται στο εκπαιδευτικό σύστημα εξαιτίας του δημογραφικού προβλήματος, το αρμόδιο της Παιδείας υπουργείο αναλώνεται σε κινήσεις φτηνού εντυπωσιασμού και σε ανέξοδες υποσχέσεις. Ταυτόχρονα, οι οικογένειες των λυκειόπαιδων αγωνιούν για τις σπουδές των παιδιών τους, κυρίως στο αν έχουν τη δυνατότητα να τις χρηματοδοτήσουν.

Ανεξάρτητα πάντως από την οικονομική πίεση που θα υποστεί η οικογένεια για να σπουδάσει τα παιδιά της, σημαντικότερο είναι να σιγουρέψει ότι θα σπουδάσουν αυτό που τους ταιριάζει, καθώς από την απόφαση αυτή σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται το μέλλον και η ευτυχία, όχι μόνο των ίδιων των παιδιών, αλλά ολόκληρης της οικογένειας. Βλέπετε, δεν υπάρχει μεγαλύτερη θλίψη για τους γονείς (ειδικά αυτοί που στερήθηκαν για να τα σπουδάσουν), από να βλέπουν τα παιδιά τους να μαραζώνουν άνεργα.

Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί «εργαλεία» που μετρούν διάφορες παραμέτρους του ατόμου και καταλήγουν σε κατευθύνσεις τις οποίες αν ακολουθήσει θα έχει περισσότερες πιθανότητες επιτυχούς επαγγελματικής σταδιοδρομίας. Στα «εργαλεία» αυτά κατατάσσονται τα διάφορα ψυχομετρικά τεστ που μετρούν ενδιαφέροντα, κλίσεις και προτιμήσεις, τις επιδόσεις και τη θέληση, τις προοπτικές των επαγγελμάτων στην αγορά εργασίας, αλλά και τα οικογενειακά δεδομένα, την οικογενειακή παράδοση και άλλα οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα.

Τα παραπάνω αποτελούν την «καύσιμη ύλη», τη βάση πάνω στην οποία ο ενδιαφερόμενος και η οικογένεια του θα συζητήσει με τον Σύμβουλο Επαγγελματικού Προσανατολισμού. Από τις συζητήσεις αυτές θα προκύψουν κατευθύνσεις κατάλληλες για τον μαθητή, κυρίως όμως θα προκύψουν οι ακατάλληλες, αυτές που καλό θα ήταν να αποφύγει. Χωρίς όλα αυτά να σηματοδοτούν κάποια εξασφάλιση για την μελλοντική επιτυχία, πολύ περισσότερο την ευτυχία του παιδιού, είναι ωστόσο χρήσιμα και απαραίτητα για κάποιον που θέλει να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας του, για όποιον θέλει να αυξήσει τις πιθανότητες να έχουν οι κόποι του αντίκρισμα.

Συχνά οι μαθητές μοιάζουν να τρέχουν με δρομέα που τρέχει χωρίς να γνωρίζει τον προορισμό του, που τρέχει έτσι, στην τύχη. Αυτό γιατί χάρη στο εκπαιδευτικό μας σύστημα μπορεί να μην είναι βέβαιοι για το τι θέλουν, η βεβαιότητα όμως ότι κάπου θα μπουν είναι μεγάλη. Δυστυχώς το ίδιο μεγάλη είναι και η πιθανότητα της σπατάλης πόρων, οικονομικών από πλευράς οικογένειας, κόπου και χρόνου από πλευράς μαθητή, καθώς η πλέον επιδραστική εξαετία στη ζωή του ατόμου (από τα 18 έως τα 24) θα έχει περάσει.

Η διαδικασία του Επαγγελματικού Προσανατολισμού ιδανικά ξεκινάει λίγο πριν ή στην αρχή του Λυκείου, έτσι ώστε να υπάρχει χρόνος για τυχόν διορθωτικές κινήσεις. Σαν διαδικασία είναι δυναμική, συνεχίζεται με τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού, αλλά και αργότερα, με την επιλογή του κατάλληλου Μεταπτυχιακού Προγράμματος. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι επένδυση, δεν μπορεί να αφήνεται στην τύχη της.    

  • Ο Κώστας Ν. Πολυχρονάκης είναι Director of Operations

www.polefl.gr

[email protected].gr