Την τελευταία της πνοή άφησε το βράδυ, στα 93 της χρόνια η μεγάλη ποιήτρια και πεζογράφος Βικτωρία Θεοδώρου.

Η Βικτωρία Θεοδώρου γεννήθηκε στα Χανιά στις 22 Δεκεμβρίου 1925 και είναι απόφοιτος του τμήματος κλασσικής φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Αν και χαρακτηριστική εκπρόσωπος της Α΄Μεταπολεμικής Γενιάς, προέκτεινε την ποίησή της πέρα από τον απόηχο της "ήττας" του ακριβού οράματος της γενιάς της, ατενίζοντας λυρικά τον αγωνιζόμενο άνθρωπο της Ιστορίας μέσα από τό δέος του και τη μοναξιά του απέναντι στο χρόνο και το σύμπαν.

Το 1942 οργανώθηκε στην τοπική οργάνωση της ΕΠΟΝ στα Χανιά ως μαθήτρια γυμνασίου, συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση και συνέχισε τη δράση της στην Αθήνα ως φοιτήτρια, με αποτέλεσμα να εξοριστεί στις αρχές του 1948 διαδοχικά στη Χίο, το Τρίκερικαι την Μακρόνησο.

Τον Δεκέμβρη του 1952 αφέθηκε ελεύθερη ως «αδειούχος εξόριστη» μετά από ενέργειες του συμπατριώτη της, Χαρίδημου Σπανουδάκη, με τον οποίο παντρεύτηκε αργότερα (1955), και ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο πανεπιστήμιο, τις οποίες είχε αναγκαστικά διακόψει. Το 1956 απέκτησε τις δίδυμες κόρες της Μαρία και Ειρήνη.

Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1957 με ποιήματά της που δημοσιεύτηκαν στην «Επιθεώρηση Τέχνης». Έκτοτε δημοσίευσε 12 ποιητικές συλλογές και 6 πεζά.

Το παρακάτω συλληπητήριο μήνυμα απέστειλε ο φιλόλογος και πρόεδρος της ΙΛΑΕΚ, Κώστας Μουντζούρης:

"Τα Ελληνικά Γράμματα έγιναν φτωχότερα.

Τα Χανιά, η πόλη  και ο Νομός, στα οποία η Βικτωρία γεννήθηκε, μεγάλωσε και ως Επονίτισσα αγωνίστηκε, έχασαν έναν πολύ δικό τους άνθρωπο.

Το έργο της είναι παρακαταθήκη για όλους μας.

Τα Χανιά και η Κρήτη στο σύνολό της αποχαιρετούν τον σπουδαίο αυτόν Άνθρωπο.

Καλό ταξίδι, αγαπημένη μας Βικτωρία.

Κώστας Μουτζούρης"

(βιογραφικά στοιχεία με πληροφορίες από wikipedia)