Τον γλύπτη Κώστα Βαρώτσο σύστησε στο ευρύ κοινό ο τότε δήμαρχος Αθηναίων Μιλτιάδης Έβερτ όταν στο μακρινό 1988 του ανέθεσε την κατασκευή ενός αγάλματος που θα σηματοδοτούσε τη «φυγή» της πόλης στο μέλλον.

Έκτοτε ο άριστος αυτός καλλιτέχνης ανέλαβε πολλά έργα ανά τον κόσμο και μεταδίδει τα φώτα του στην επόμενη γενιά καθώς είναι και καθηγητής στην Πολυτεχνική σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου. 

Την περασμένη εβδομάδα άθελα του πρωταγωνίστησε στην οπερέτα που σκηνοθέτησε η Υπουργός Πολιτισμού κ. Μυρσίνη Ζορμπά η οποία τον κάλεσε στο γραφείο της με σκοπό να του ζητήσει να μεταφερθεί «ο Δρομέας» στα Σκόπια με αντάλλαγμα ένα λέει άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Άγαλμα της εποχής του πρώην Σκοπιανού πρωθυπουργού Γκρουέφσκι, από αυτά που ο σημερινός πρωθυπουργός Ζάεφ ψάχνει που να πετάξει… Μέχρι εδώ όλα καλά, η υπουργός είχε μια κακή ιδέα (δεν είναι και η μόνη) η οποία δεν προχώρησε. Έλα μου όμως που η «μητέρα» αυτή του λαού δεν ανέκρουσε απλά πρύμναν, αλλά «ξέχασε» ακόμα και ότι εξέφρασε την πρόταση περί ανταλλαγής των αγαλμάτων, βγάζοντας τρελό τον κ. Βαρώτσο…

Η συνεχής δημιουργία παράλληλων συμπάντων, ένα στο οποίο κινούνται οι κυβερνώντες και ένα στο οποίο κυριαρχεί η ζώσα πραγματικότητα είναι το κύριο χαρακτηριστικό των τελευταίων τεσσάρων ετών.

Παντού και πάντα οι πολιτικοί λένε τα δικά τους, ετούτοι κάνουν τη μέρα νύχτα και προσπαθούν να μας πείσουν γι αυτό. Κι αν μετά τη συνθηκολόγηση, που σήμανε το τέλος της «υπερήφανης» διαπραγμάτευσης υπήρχε ο οικονομικός κίνδυνος της στάσης πληρωμών (της αδυναμίας πληρωμών μισθών και συντάξεων) άρα η τήρηση των συμφωνηθέντων ήταν μονόδρομος, σήμερα που έχουμε το μαξιλάρι των 27 δις ευρώ άφοβα παριστάνουμε τους καμπόσους. Για τον πρωθυπουργό, το οικονομικό επιτελείο και τα λοιπά κομματικά στελέχη λοιπόν η οικονομία πηγαίνει θαυμάσια, επενδύσεις δεν γίνονται βέβαια, όμως κάτι με voucher, κάτι με επιδόματα η ανεργία «πέφτει».

Πεσμένα επίσης είναι και τα επιτόκια των ομολόγων του δημοσίου, πρόσφατα δανειστήκαμε για 10 χρόνια με μόλις 3,9%, άρα και οι ξένοι «συμφωνούν». Το ότι μια εξωστρεφής ελληνική εταιρία τις ίδιες μέρες δανείστηκε από τις αγορές με επιτόκιο 3,6%, λιγότερα δηλαδή από το επίσημο κράτος, είναι απλή λεπτομέρεια. Λεπτομέρεια επίσης αποτελεί ότι το κρατικό χρέος είναι εγγυημένο από τους ξένους (δηλαδή τη Γερμανία) έως το 2031, άρα εγγυημένα λεφτά με 390 μονάδες βάσης υψηλότερο επιτόκιο από το αν δάνειζαν την ίδια τη Γερμανία είναι όπως και να το δεις κελεπούρι…          

Την ίδια ώρα οι γαλαντόμοι κυβερνώντες μας μοιράζουν στον ιδιωτικό τομέα γενναίες αυξήσεις, οι οποίες με μαθηματική βεβαιότητα θα αντιστρέψουν την πορεία της ανεργίας ειδικά των νέων και οδηγούν τις οργανωμένες κοινωνικές ομάδες, όπως οι τραπεζοϋπάλληλοι, να ζητούν αυξήσεις, απειλώντας τις φαλιρισμένες μας τράπεζες με απεργίες. Παράλληλο σύμπαν…