Η αναγνώριση ενός προβλήματος αποτελεί και το πρώτο βήμα για την επίλυση του, μας λέει το αγαπημένο κλισέ, έτσι και η αναγνώριση του βασικού προβλήματος για τις Ρεθεμνιώτικες σχολές του Πανεπιστημίου Κρήτης δεν μπορεί παρά να μας κάνει χαρούμενους. Ποιο είναι αυτό; Κατά τη γνώμη μου το βασικότερο πρόβλημα που θα αντιμετωπίσουμε στο άμεσο μέλλον δεν είναι άλλο από την έλλειψη φοιτητών. Αυτό, η δυσθυμία προσέλευσης είναι κάτι που σε μικρότερο βαθμό ήδη συμβαίνει και οφείλετε τόσο στη μικρή επαγγελματική αποκατάσταση των συγκεκριμένων σχολών, όσο και στα απαγορευτικά για τους πολλούς ενοίκια στην πολιτεία μας. Επειδή να ρίχνουμε το ανάθεμα στο Air bnb είναι εύκολο, λύση όμως δε δίνει, στηριζόμενος στη λογική είχα διατυπώσει την πρόταση να παρέμβει το ίδιο το πανεπιστήμιο στο κομμάτι της προσφοράς δωματίων. «Ποιος ευθύνεται για το ύψος των ενοικίων (και μια πρόταση)» (Κ.Ε. 11/9/2019).

Όσο αφορά στο πανεπιστήμιο η πολιτεία μας είναι και πολύ φοβάμαι θα είναι ριγμένη, ας μην μπούμε όμως στο κομμάτι αυτό. Το σημαντικό (και ενθαρρυντικό) είναι ότι στη σημερινή πρυτανική αρχή, τύχη αγαθή ήθελε να συμμετέχει και ένας συμπολίτης και μάλιστα στο φλέγον κομμάτι της φοιτητικής μέριμνας. Ο  αντιπρύτανης κ. Κωστής Σπανουδάκης κινώντας γη και ουρανό «σπρώχνει» το σημαντικότατο έργο των φοιτητικών εστιών, το οποίο για να έχει πρακτικό αποτέλεσμα θα πρέπει να καλύψει τις ανάγκες ικανής μερίδας σπουδαστών και ερευνητικού προσωπικού. Αν γίνει αυτό, όχι μόνο θα αποσυμπιεστούν κάπως οι τιμές στις μακροχρόνιες μισθώσεις (για να δούμε πραγματικές μειώσεις πρέπει να γίνουν πολλές νέες κατασκευές), μα κυρίως με κίνητρο τη στέγη η προσέλκυση ποιοτικών, με άριστες επιδόσεις φοιτητών και ερευνητών που θα δώσει στις Ρεθεμνιώτικες σχολές νέα ώθηση. Οι νέες εστίες που δημοπρατήθηκαν σχεδόν θα διπλασιάσουν τη σημερινή χωρητικότητα σε Ξενία και Γάλλου, το πλάνο πάντως είναι πολύ μεγαλύτερο. Μακάρι, ευχή όλων μας είναι να ολοκληρωθεί.

Τα υπόλοιπα που έγιναν γνωστά κατά την πρόσφατη υπογραφή των χρησιδανείων μεταξύ Πανεπιστημίου Κρήτης και Δήμου Ρεθέμνους δεν ήταν υποδεέστερα, απλά υστερούν στην κατάταξη των προτεραιοτήτων. Η κατασκευή νέων Πειραματικών Σχολείων, τώρα Νηπιαγωγείου και Δημοτικού, αργότερα Γυμνασίου και Λυκείου, αλλά και Μουσικού Σχολείου, αποτελεί όνειρο ζωής για την εκπαιδευτική κοινότητα της πολιτείας μας. Η δουλειά που σήμερα γίνεται με κόπους και με βάσανα σε εντελώς ακατάλληλες και αφιλόξενες εγκαταστάσεις θα αναβαθμιστεί και θα ενδυθεί επιπλέον με το κύρος του ιδρύματος.

Άφησα για το τέλος το νοσοκομείο, την πρόταση που διατύπωσε ο πρύτανης κ. Οδυσσέας Ζώρας για κατασκευή νέου, με πανεπιστημιακά πρότυπα στην πανεπιστημιούπολη του Γάλλου και μετατροπή του υπάρχοντος σε αστικό ιατρείο και φοιτητικές εστίες. Κάποιος με βάση την έως σήμερα εμπειρία θα αναφωνούσε «του γκου του μπη τρου», που θα’ λεγε και μία ψυχή… Μακάρι βέβαια να κάνουμε λάθος.  

Κώστας Ν. Πολυχρονάκης
Director of Operations