Η Χρύσα Μιχελάκη είναι γνήσια Κρητικιά.

Από μικρή θυμάται τον εαυτό της να εξορμά τα Σαββατοκύριακα στη φύση για πεζοπορία και για βουτιές σε απομακρυσμένες παραλίες. Αργότερα, ασχολήθηκε με τον αθλητισμό, με το άλμα εις ύψος και στη συνέχεια με το beach volley.

Σήμερα, τις ώρες που δεν εργάζεται στο χορτοφαγικό εστιατόριο που διατηρεί στα Χανιά, προσπαθεί να τις περνάει κοντά στη φύση με όποιον τρόπο μπορεί να γίνει αυτό.

“Όταν δεν έχει κύμα, θα με βρείτε να κάνω skate, slackline, ακροβατικά πανιά, αναρρίχηση ή τρέξιμο”, σχολιάζει η ίδια. “Όλα αυτά έρχονται, μετά το surf, να με γεμίσουν με νέες εικόνες και εμπειρίες!”.

Πότε και πώς μπήκε το surf στη ζωή σου;
Πριν από δυόμιση χρόνια γνώρισα το surf από τον αδερφό μου τον Πέτρο, ο οποίος είχε ξεκινήσει λίγο καιρό πριν. Μόλις αγόρασε την πρώτη του σανίδα με πήρε μαζί του για την αναζήτηση κύματος. Τελικά, μετά από πολλά χιλιόμετρα με το αμάξι σε παραλίες που νομίζαμε ότι θα είχε κύμα (μην ξέροντας να διαβάζουμε πρόγνωση καιρού, κλπ), καταλήξαμε σούρουπο πια σε μια παραλία κοντά στο σπίτι μας όπου έσκαγε ένα μικρό κύμα. Αμέσως βουτήξαμε και εναλλάξ παίζαμε με τα κύματα μέχρι που βγήκε το φεγγάρι.

Τι σημαίνει το surf για σένα;
Το surf είναι επαφή και ένωση με τη φύση και τα στοιχεία της. Είναι ελευθερία και σεβασμός. Είναι αυτές οι στιγμές που αισθάνεσαι πως ο χρόνος σταματάει ή μάλλον παρατείνεται, που νιώθεις τη δύναμη της φύσης, οι στιγμές απόλαυσης και ξεγνοιασιάς. Αφού όταν μπαίνεις στο νερό δεν σκέφτεσαι τίποτα άλλο!

Τι σε κέρδισε σε αυτό και τι είναι αυτό που σου αρέσει περισσότερο στο surf;
Αρχικά αυτό που με τράβηξε στο surf  ήταν η παρέα και τα roadtrips για την αναζήτηση του κύματος. Μετά άρχισα να απολαμβάνω το να βρίσκομαι στο νερό προσπαθώντας να πάρω ένα κύμα ή απλώς απολαμβάνοντας το ”πλυντήριο” που ακολουθεί όταν πέφτεις από τη σανίδα ενώ προσπαθείς να πάρεις το κύμα. Πλέον, αισθάνομαι την ανάγκη για surf όπως ο διψασμένος έχει την ανάγκη για νερό!

Ποια surf εμπειρία θα ξεχώριζες και γιατί;
Κάθε φορά που μπαίνω στο νερό είναι μια ξεχωριστή εμπειρία. Είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω μόνο μία. Όμως, δεν θα ξεχάσω μια μέρα στην Πορτογαλία που δεν κατάφερα να μπω εκεί που ήταν η παρέα μου και μπήκα μόνη μου σε άλλο peak, λίγο πιο μακριά. Μόνη μέσα στον ωκεανό, αρκετά βαθιά και πανέμορφα κύματα-γραμμές. Πανέμορφο σκηνικό και απίστευτα συναισθήματα. Επίσης, δεν θα ξεχάσω ένα σούρουπο που με παρεάκι όμορφο βρήκαμε μικρό κύμα από το πουθενά εδώ στην Κρήτη και αμέσως τρέξαμε να μπούμε στο νερό. Περάσαμε απίστευτα μέχρι που νύχτωσε για τα καλά. Είναι πολλές οι μέρες που το κύμα, η παρέα και το σκηνικό απλά δεν περιγράφονται με λέξεις. Αυτή είναι η μαγεία στο surf, κάθε φορά είναι μια ξεχωριστή εμπειρία!

Που προτιμάς να κάνεις surfing στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό; 
Μου αρέσει να κάνω surf οπουδήποτε. Το να κάνεις surf στο εξωτερικό είναι “σχολείο”. Η επαφή με τους ανθρώπους εκεί, οι εικόνες που βλέπεις είναι κάτι μαγικό. Προς το παρόν έχει πραγματοποιηθεί μόνο ένα ταξίδι στην Πορτογαλία, αλλά ελπίζω σύντομα να έρθουν κι άλλα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν απολαμβάνω το surf εδώ στην Ελλάδα. Έχει άλλη ομορφιά να κάνεις surf με την παρέα σου σε γνώριμο surf spot.

Ποια πιστεύεις είναι η σχέση των γυναικών με το surf και γιατί δεν υπάρχουν πολλές γυναίκες στην Ελλάδα που να σερφάρουν σε καλό επίπεδο;
Σίγουρα οι γυναίκες που σερφάρουν είναι λιγότερες από τους άντρες, όμως, όσο περνάει ο καιρός όλο και περισσότερες γυναίκες μπαίνουν σε αυτό το χώρο. Δεν μπορώ και δεν θέλω να κρίνω το επίπεδο στο surf στην Ελλάδα. Εξάλλου ο πιο καλός surfer είναι αυτός που το απολαμβάνει περισσότερο όταν βρίσκεται μέσα στο νερό.

Ποιες αθλήτριες θαυμάζεις;
Μου αρέσει να παρακολουθώ την Bethany Hamilton, την Stephanie Gilmore, την Honolua Blomfield και την Avalon Gall.

Photo credits: Surfisland (Κώστας Κωστόπουλος), Κωνσταντίνος Στέας, Waveland Photography, Γιάννης Κουσκουμβεκάκης, Άλεξ Παππάς, Στέφανος Κορρές, Θάνος Supareaki

Πηγή: lovesurfing.gr