Ο Hugo Dixon είναι ένας Βρετανός δημοσιογράφος και οικονομικός αναλυτής εγνωσμένου κύρους, ένας από αυτούς που αποκαλούμε διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Είναι ταυτόχρονα και ευρωπαϊστής, η άποψη του με άλλα λόγια για τα συμβαίνοντα στην πατρίδα μας έχει τη σημασία της. Ο κ. Dixon έγινε ευρύτερα γνωστός στην Ελλάδα με την έναρξη των συζητήσεων της ελληνικής κρίσης, ειδικά με την παρομοίωση τού τι τελικά σήμαινε το πρώτο μνημόνιο. «Η πιο συνηθισμένη απάτη στον Μεσαίωνα είναι να βάζουν μια γάτα στο τσουβάλι και να την πουλούν στην αγορά για γουρουνόπουλο. Όποιος δεν άνοιγε το τσουβάλι την πατούσε. Από εκεί βγήκε η φράση γουρούνι στο σακί. Έτσι είναι και η διάσωση της Ελλάδας. Οι φορολογούμενοι αγοράζουν γουρούνι στο σακί». Ειδικά το πρώτο εξάμηνο του 2015 οι ανταλλαγές μηνυμάτων με τον Βαρουφάκη ήταν αρκετά διαφωτιστικές και αρκούντως διασκεδαστικές…

Στο τελευταίο του άρθρο για το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, ο κ. Dixon αναφέρθηκε στις προκλήσεις που θα συναντήσει ο πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης, εφόσον εκλεγεί πρωθυπουργός. Η υπό όρους αισιόδοξη ανάλυση εξηγεί το πρέπει να συμβεί ώστε η χώρα να σπάσει τον φαύλο και να ανοίξει έναν νέο, ενάρετο κύκλο. Ξεκινά αναφέροντας τον ενθουσιασμό των ξένων επενδυτών οι οποίοι μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών έριξαν το επιτόκιο δανεισμού της χώρας από το 3,4% στο 2,2%, κάτι που σηματοδοτεί την αλλαγή στάσης απέναντι στη χώρα. Όπως λέει χαρακτηριστικά «κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι η χώρα θα εισέλθει σε αυτόν τον "ενάρετο κύκλο". Ο Μητσοτάκης θα πρέπει να είναι γενναίος και τυχερός, να σταματήσει τις κακές πρακτικές που συνηθίζονται στην Ελλάδα». 

Το καλό του σενάριο έχει ως εξής: «Η Νέα Δημοκρατία εξέρχεται από τις εκλογές με αυτοδυναμία και ο Μητσοτάκης δεν χρειάζεται να κάνει αλλαγές στο πρόγραμμα του, κάνοντας συμφωνίες με άλλα κόμματα. Στη συνέχεια, τοποθετεί στο υπουργικό συμβούλιο ταλαντούχους ανθρώπους, από όλο το πολιτικό φάσμα, οι οποίοι μπορούν να υλοποιήσουν το πρόγραμμα. Τότε ο νέος πρωθυπουργός απελευθερώνει τις ιδιωτικοποιήσεις και τα επενδυτικά σχέδια τα οποία δεν έχουν προχωρήσει επί Τσίπρα. Τελειώνει με τα capital controls και εκδίδει το δεκαετές ομόλογο επιδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο ότι οι επενδυτές εμπιστεύονται το όραμα του. Μετά από αυτό το “θετικό σοκ” o Μητσοτάκης προσεγγίζει την ευρωζώνη και ζητά τη χαλάρωση των δημοσιονομικών στόχων, που απαιτούν ετήσιο πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 3,5%».

Μπορούν τα παραπάνω να γίνουν πραγματικότητα; Ποιος ξέρει, από εμάς εξαρτάται, καθώς απαραίτητη προϋπόθεση είναι ο Κυριάκος να μην στηρίζεται – εξαρτάται από άλλους, αλλά να είναι πραγματικό δυνατός. Τότε και μόνο τότε θα μπορεί να τα βάλει με τα συμφέροντα που λυμαίνονται τη χώρα, και τα οποία είναι βέβαιο, θα αντιδράσουν λυσσαλέα. Το παράδειγμα του πατέρα του δεν είναι και τόσο παλιό… 

  • Ο Κώστας Ν. Πολυχρονάκης είναι Director of Operations