Παρούσα στα αποκαλυπτήρια και η κόρη του που δεν έκρυψε την συγκίνησή της

Αρκετός κόσμος, φίλοι του ΟΦΗ αλλά και άνθρωποι που αγάπησαν τον Μανώλη Ρασούλη, μέσα από τα τραγούδια του βρέθηκαν το απόγευμα στο μικρό Πάρκο, που βρίσκεται στη συμβολή των οδών Ισαύρων και Πετλεμπούρη στα Καμίνια για τα αποκαλύπτήρια της προτομής του μεγάλου συνθέτη και στιχουργού.

Στην τελετή των αποκαλυπτηρίων το παρών έδωσε η κορή του Μανώλη Ρασούλη, Ναταλία που δεν έκρυψε την συγκίνησή της.

Ο Μανώλης Ρασούλης κατάγονταν από τις Σίσες Μυλοποτάμου και γεννήθηκε στο Ηράκλειο στις 28 Σεπτεμβρίου 1945.

Μεγάλωσε στο Ηράκλειο όπου κοντά στην οικογένεια του έζησε ευτυχισμένα τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια.

Σπούδασε στην Αθήνα σκηνοθεσία κινηματογράφου και γύρισε μια ταινία με βάση ένα βιβλίο του Καζαντζάκη και μουσική του Μίκη Θοδωράκη.

Διακρίθηκε για τους αγώνες του υπέρ της αριστερής ιδεολογίας στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό, είχε έντονο αντιδικτατορικό αγώνα την περίοδο 1967-1974 ενώ στο Λονδίνο συμμετείχε στο Τροτσκιστικό κίνημα, στο οποίο ήταν στέλεχος και η Βανέσσα Ρεντγκρέιβ.

Το ‘74, λίγο μετά από το Πολυτεχνείο με απόφαση της οργάνωσης κατεβαίνει στην Αθήνα, όπου λόγω συλλήψεων από την Μυστική Αστυνομία, κρύβεται. 

Μετά τα γεγονότα στην Κύπρο το καλοκαίρι του ‘74 και την πτώση της Χούντας συνεχίζει τον πολιτικό αγώνα. Δουλεύει στα ναυπηγεία του Ανδρεάδη στο Πέραμα όπου κινδυνεύοντας να σκοτωθεί καθημερινά μπαίνει στην απεργιακή επιτροπή και πρωτοστατεί στο εργατικό κίνημα που ανατρέπει όλο το μέχρι τότε καθεστώς στα μεγάλα ναυπηγεία της Ελευσίνας. 

Στη συνέχεια της ζωής του συνεργάστηκε με μεγάλα ονόματα της μουσικής, του πνεύματος και της διανόησης.

Έγινε γνωστός σε ολόκληρη τη χώρα μέσα από το συγγραφικό του έργο, την μουσική και την ποίηση του.

Στίχους του έχουν μελοποιήσει, μεταξύ άλλων, οι Μάνος Λοΐζος, οΣταύρος Κουγιουμτζής, Νίκος Ξυδάκης, Πέτρος Βαγιόπουλος, Σωκράτης Μάλαμας, Χρήστος Νικολόπουλος και άλλοι.

Απέκτησε μια κόρη την Ναταλία, η οποία είναι μουσικός και τραγουδίστρια ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής του έγινε νονός και κηδεμόνας ενός μικρού αγοριού του Πασχάλη που αγάπησε ιδιαίτερα. 

Η τελευταία σημαντική εμπειρία του υπήρξε η επίσκεψη στη μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας στης 22-9-2001, επίσκεψη που του τροφοδότησε στα μέγιστα το κουράγιο για τη συνέχιση της έρευνας και του έργου του.

Πέθανε στις 5 Μαρτίου του 2011 στην Θεσσαλονίκη.