Η πετυχημένη όπως εξελίσσεται διοργάνωση του τουρνουά μίνι ποδοσφαίρου, σε συνδυασμό με τον υπέροχο αυτές τις ημέρες καιρό αποτελούν μια σπουδαία διαφήμιση για την πολιτεία μας. Ταυτόχρονα όμως αναδεικνύουν και μερικές από τις μικρές μα σημαντικές παθογένειες που συνεχίζουν να μας τυραννούν, παθογένειες χρόνιες μα και νέες, που οι εξελίξεις και τα νέα μεταφορικά μέσα δυστυχώς φέρνουν. Με κίνδυνο να χαρακτηριστώ ξανά σα «μηδενιστής» από όσους κατά τα λοιπά επιθυμούν την κριτική, ευπειθώς αναφέρω πως σκοπός της στήλης δεν είναι να δημιουργήσει προβλήματα μα να αναδείξει, βοηθώντας στην επίλυση τους. Άλλο αν μερικοί πιστεύουν πως προβλήματα δεν υπάρχουν…

Μεγάλη η αναστάτωση που δημιουργούν τον τελευταία καιρό τα ηλεκτροκίνητα πατίνια που έχουν γεμίσει τους δρόμους, αναστάτωση που βασικά οφείλεται στην απουσία νομοθετικού πλαισίου. Για το ελληνικό κράτος τα οχήματα αυτά πολύ απλά δεν υπάρχουν, μονάχα τον τελευταίο καιρό έχει δημιουργηθεί στο αρμόδιο υπουργείο μια επιτροπή η οποία θα θεσπίσει κανόνες. Επειδή οι πεζόδρομοι είναι για τους πεζούς, ελπίζω να επιτραπεί η κυκλοφορία τους μονάχα σε ποδηλατοδρόμους. Ως τότε υπομονή.

«Είναι χαρακτηριστικό της επιπολαιότητας που συχνά χαρακτηρίζει το δημόσιο, το ότι αντί να αποκαταστήσουν τις βλάβες βγάζοντας τους κυβόλιθους, διορθώνοντας το υπόστρωμα και επανατοποθετώντας τους, επέλεξαν την εύκολη πλην τραγικά γρουσούζικη λύση, να πετάξουν από πάνω λίγη άσφαλτο…». «Αφού κάναμε τόση προσπάθεια να ομορφύνουμε την πολιτεία μας με τα έργα ανάπλασης, πρέπει να κάνουμε δύο πράγματα: πρώτα από όλα να δημιουργηθεί ένα συνεργείο αποκατάστασης οδοστρωμάτων με κυβόλιθους, γιατί είναι σαφές πως τέτοια προβλήματα συνεχώς θα προκύπτουν…». (Κ.Ε. 7/4/2012). Όπως βλέπουμε οι προσωρινές… αισθητικές παρεμβάσεις με πίσσα στους κυβόλιθους (που μόνο προσωρινές δεν είναι), δεν αποτελούν πρόσφατη λύση μα επιλογή που έγινε σχεδόν αμέσως με τη λήξη των εργασιών της ανάπλασης. Αποτελούν δηλαδή μια παράβλεψη του υπέροχου προγράμματος που άλλαξε την εικόνα της πολιτείας μας, παράβλεψη η οποία θα πρέπει να διορθωθεί σε όλα τα επίπεδα: και στην πρόβλεψη και στην θεραπεία.

Ο δημοτικός κήπος είναι η μοναδική όαση πρασίνου στο κέντρο της πολιτείας μας, καθώς δυστυχώς στη πλατεία Μικρασιατών επιλέξαμε να κάνουμε κάτι περισσότερο προς ελικοδρόμιο παρά προς χώρο πρασίνου. Πρέπει λοιπόν και να προστατευτεί, και η λειτουργία του να συμβαδίσει με τις ανάγκες της σύγχρονης εποχής. Ο φωτισμός, περιμετρικός, στα δρομάκια και στο κέντρο του κήπου πάνω απ’ όλα οφείλει να δημιουργεί αίσθημα ασφαλείας στους επισκέπτες και όχι προνομιακό τόπο για παράνομα ζευγάρια, άσε που δεν ξέρω αν η ουσία του όρου υφίσταται πλέον.

Θα ήθελα κλείνοντας να τονίσω την αλλαγή στον τρόπο σύνταξης των ανακοινώσεων εκ μέρους του δημοτικού συστήματος και να θυμίσω ότι οι νέοι μας άρχοντες ψηφίστηκαν από τους συμπολίτες τους για να πράττουν και όχι να νουθετούν. Συχνά απροκάλυπτα. 

Κώστας Ν. Πολυχρονάκης
Director of Operations