Ο Αλέξανδρος Κάχρης με τη ματαίωση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στο Αμπερντίν της Σκωτίας έχασε την ευκαιρία για διάκριση, αλλά... δεν το βάζει κάτω.

Ο νεαρός πρωταθλητής του Ναυτικού Ομίλου Χανίων έχει ως μεγάλο στόχο και όνειρο το όριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπως τόνισε και σε δηλώσεις του στο σάιτ της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας Ελλάδας.

Αναλυτικά όσα αναφέρονται στην ιστοσελίδα της ΚΟΕ, όπου φιλοξενούνται δηλώσεις του Κάχρη:

Την Πρωτομαγιά η Ευρωπαΐκή κολυμβητική ομοσπονδία πήρε μία δύσκολη, αλλά επιβαλλόμενη από τις συνθήκες, απόφαση. Ματαίωσε όλα τα πρωταθλήματα στις ηλικιακές κατηγορίες σε όλα τα αθλήματά της. Έβαλε «φρένο» στα όνειρα και τις ελπίδες αρκετών παιδιών, που διεκδικούσαν την διάκριση σ’αυτήν την ευαίσθητη ηλικία.

Ο τεχνικός σύμβουλος της κολυμβητικής Ομοσπονδίας, ο κύριος Χριστόδουλος Χούμας, τοποθετήθηκε στην επίσημη σελίδα της ΚΟΕ για τις συνέπειες αυτής της απόφασης. Μίλησε για μια «χαμένη ευκαιρία», αφού η ελληνική κολύμβηση διεκδικούσε αρκετά μετάλλια στην συγκεκριμένη διοργάνωση που επρόκειτο να γίνει στο Αμπερντίν της Σκωτίας.

Ένα από τα παιδιά που διεκδικούσαν μετάλλιο στους συγκεκριμένους αγώνες είναι και ο Χανιώτης πρωταθλητής Αλέξανδρος Κάχρης.
«Κρίμα. Ήταν μια κρίσιμη διοργάνωση για μένα, αφού ήμουν κοντά στην διεκδίκηση ενός μεταλλίου, τόσο στα 400 όσο και στα 800 ελεύθερο.

Ήμουν πολύ σωστά προετοιμασμένος και θα μπορούσα να φτάσω αρκετά ψηλά στον συγκεκριμένο αγώνα», τονίζει ο δεκαεπτάχρονος κολυμβητής, που προπονείται στα Χανιά με τον προπονητή Κώστα Τζιλιβάκη, έχοντας πάντα στην διπλανή διαδρομή τον παγκόσμιο πρωταθλητή Απόστολο Παπαστάμο, με τον οποίο φυσικά διατηρεί μια πολύ στενή και φιλική σχέση

«Δεν το βάζω κάτω, συνεχίζω, αυτά έχει η ζωή και ο αθλητισμός. Μέσα από αυτή την κρίση μπορεί να βγει και κάτι καλό. Μην ξεχνάτε ότι έχω ένα όνειρο. Να πιάσω το όριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η κορυφαία διοργάνωση του πλανήτη μεταφέρθηκε για την ερχόμενη χρονιά, άρα ελπίζω. Φυσικά έχω μία ακόμη ελπίδα για διάκριση στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νέων, αφού μπορώ να λάβω μέρος σε αυτό του χρόνου», καταλήγει ο Αλέξανδρος.