Μπορεί η φετινή τουριστική περίοδος να τελειώνει μάλλον άδοξα, έθεσε όμως τις προϋποθέσεις για μια καλύτερη του χρόνου (αν βέβαια επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις για το εμβόλιο). Οι φετινοί επισκέπτες μπορεί να ήταν λίγοι, είχαν όμως τη σπάνια ευκαιρία να απολαύσουν τις αναρίθμητες ομορφιές του τόπου μας χωρίς στρίμωγμα, με την άνεση και την ησυχία τους. Η φετινή χρονιά λοιπόν δεν προσφέρεται για ασφαλή συμπεράσματα των προσπαθειών που έγιναν στην κατεύθυνση της ευταξίας, της βελτίωσης της εικόνας του πολυτιμότερου κομματιού της πολιτείας μας, της Παλιάς Πόλης. Τα φετινά συμπεράσματα μπορούν όμως να γίνουν χρήσιμος οδηγός για τα επόμενα χρόνια.

Το βασικό πρόβλημα της παλιάς πόλης είναι απλό, συνιστάτε στα αντικρουόμενα συμφέροντα των επισκεπτών και των επαγγελματιών ή σωστότερα στα συμφέροντα των επαγγελματιών όπως αυτοί τα νομίζουν. Κάτοικοι και επισκέπτες επιθυμούν περισσότερο χώρο για να κινούνται, ενώ οι επαγγελματίες αγωνίζονται για λίγο ακόμα χώρο για τα εμπορεύματα τους. Στον ατέρμονο αγώνα των δυο πλευρών τον ρόλο του διαιτητή έχει αναλάβει το Δημοτικό μας Σύστημα και με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε πως προσπαθεί το ακατόρθωτο, να πατά ταυτόχρονα σε δυο (αν όχι περισσότερες) βάρκες χωρίς να βραχεί. 

Εδώ καλό είναι να πούμε ότι το επιχείρημα των επαγγελματιών ότι περισσότερα τετραγωνικά περισσότερο κέρδος είναι ψευδές, κοντόφθαλμο και τελικά βλαπτικό στα μεσοπρόθεσμα έστω σχέδια τους. Η αγωνιώδης επιδίωξη αύξησης τζίρου με κίνδυνο δυσαρέσκειας των πελατών μας, μπορεί να είναι κατανοητή στον κακό επαγγελματία που σκέπτεται μόνο το σήμερα, θα έπρεπε όμως να απαγορεύεται δια ροπάλου τόσο από τον… διαιτητή, τον Δήμο, που θα έπρεπε να προστατεύσει το τουριστικό μας προϊόν, όσο και από τις διάφορες ενώσεις των επαγγελματιών, που θα έπρεπε να προστατεύουν τα μέλη τους από τον αθέμιτο ανταγωνισμό ορισμένων πονηρών. Ας ελπίσουμε πως το έργο του Open Mall θα «ξυπνήσει» τέτοιες συνεργατικές προσπάθειες διαφύλαξης του κοινού χώρου, ώστε πράγματι να δούμε τη βελτίωση που επιδιώκουμε.

Όσο για το περίφημο σχέδιο της ελεγχόμενης στάθμευσης, λυπάμαι, μα αμφιβάλω αν προσφέρει πολλά κι αυτό γιατί στηρίζεται στην πιστή τήρηση των γραμμών στάθμευσης, κάτι που αν γίνει, θα αποτελεί, παραφράζοντας την Βίβλο, Θαύμα Θαυμάτων. Εδώ όχι μόνο αδυνατούμε να ρυθμίσουμε τα απλά, τα καφάσια, ακόμα και κανονικά τροχαία σήματα τύπου «μόνο για πελάτες» συναντούμε συχνά στην πολιτεία μας, θα σεβαστούμε τα όρια, τις γραμμές μέσα στις οποίες πρέπει να παρκάρουμε το πολύτιμό μας;

Ένας και μόνο ένας τρόπος υπάρχει για να βελτιωθεί το πρόβλημα πάρκινγκ, το οποίο μάλιστα θα έχει δύο ευεργετικά αποτελέσματα: η δημιουργία μεγάλου υπόγειου γκαράζ στην πλατεία Τεσσάρων Μαρτύρων. Με τον τρόπο αυτόν θα βρίσκουμε να παρκάρουμε τα αυτοκίνητα μας και μάλιστα σε απόσταση πενταλέπτου από οποιοδήποτε σημείο της πολιτείας μας. Βρίσκω να παρκάρω και ζωντανεύω την αγορά, δύο σε ένα…