Ερώτηση προς το Πολυτεχνείο Κρήτης και σε άλλους (πολλούς) εμπλεκόμενους.

Παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα  μια συνεχή και  συνεχόμενη πίεση, πανταχόθεν, σε σχέση με τον λόφο Καστέλι, ιδιοκτησίας του Πολυτεχνείου Κρήτης. Διαβούλευση για το τι θα γίνει το ιστορικό μνημείο και αν μπορεί να αλλάξει κάτι σε σχέση με τη συμφωνημένη «ξενοδοχοποίησή» του από ιδιωτική εταιρεία…

Την ίδια στιγμή, ένα άλλο κτήριο, ιδιοκτησίας και αυτό του Πολυτεχνείου Κρήτης, χωρίς να αποτελεί μνημείο, αλλά ως μνημείο «αποτυχίας» θα καταγραφεί στην ιστορία, ρημάζει…

Το Κολυμβητήριο Ακρωτηρίου που με τόσες «δάφνες» και τόσες προσδοκίες ξεκίνησε να κατασκευάζεται στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ωστόσο, 20 χρόνια μετά, η μόνη του αξιοποίηση (και ευτυχώς που υπάρχει έστω και αυτή) είναι να αποτελεί τόπο καταφυγής μεταναστών που έρχονται, σε συνεχή ροή, νότια της Κρήτης, το τελευταίο διάστημα.


Σεβόμαστε τις αθώες ψυχές των μεταναστών που ευτυχώς βρίσκουν ένα μέρος για να «αναπαύσουν» την τραυματισμένη ψυχή τους, ωστόσο, διερωτώμεθα… Αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο κατασκευάστηκε το κολυμβητήριο Ακρωτηρίου και για το οποίο γράφτηκαν και ειπώθηκαν τόσα πολλά από πολλούς;

Όχι φυσικά!

Στην αδυναμία μας και επιπλέον, στην «νίπτω τας χείρας μου» νοοτροπία μας να επεξεργαστούμε σοβαρές προοπτικές για την αξιοποίησή του, έχουμε πλέον φτάσει στο επίπεδο της δήλωσης που αποτυπώθηκε στη σχετικά πρόσφατη επίσκεψη του Υφυπουργού Αθλητισμού  Λευτέρη Αυγενάκη, «αν μας πει το Πολυτεχνείο Κρήτη τρόπους για την αξιοποίησή του, είμαστε έτοιμοι να συμβάλλουμε ως ΓΓΑ».

Αλήθεια, το Πολυτεχνείο Κρήτης (ο οποίος φυσικά δεν είναι ο μοναδικός φορέας που έχει ευθύνη) δεν ήταν εκείνο που επί πρυτανείας του νυν Υφυπουργού Παιδείας Βασίλη Διγαλάκη, το 2013, επιδίωξε και τελικά πέτυχε να πάρει στα χέρια του τη διαχείριση του κολυμβητηρίου, τονίζοντας ότι έχει βρει λύσεις για να αποκατασταθούν οι ζημιές του και να αξιοποιηθεί προς όφελος των Χανιωτών και των φοιτητών;

Θυμόμαστε μάλιστα,  ότι κατά δήλωση του τότε Πρύτανη, το κολυμβητήριο θα μπορούσε να είναι έτοιμο (μαζί με τους αξιοποιημένους γύρω χώρους του) να χρησιμοποιηθεί από τους  πολίτες, στα τέλη του 2016…

Από το 2016 έως τα τέλη του 2020 που βρισκόμαστε πλέον, το κολυμβητήριο Ακρωτηρίου παραμένει στην ίδια ή και χειρότερη κατάσταση που ήταν πριν από το 2013,οπότε και το Πολυτεχνείο έλαβε στα χέρια του, τη διαχείρισή του.

Τόπος φιλοξενίας αδυνάτων, αναγκαστικά, απλά επειδή υπάρχει ως κτήριο…

Δεν ξέρουμε αν για τα Πολυτεχνείο Κρήτης, λόγω και της επικαιρότητας, ο λόφος Καστέλι τίθεται σε προτεραιότητα, ωστόσο κάποια στιγμή θα πρέπει να ληφθούν αποφάσεις για το κολυμβητήριο (το ονομάζουμε κολυμβητήριο για «τυπικούς» και μόνο λόγους)…

Εν κατακλείδι, εκείνη η πρόταση του Βασιλη Διγαλάκη να ενταχθεί σε πρόγραμμα ΣΔΙΤ για την ανακατασκευή του (που αρχικώς ακούστηκε πολύ ενδιαφέρουσα), τι απέγινε;