Τα κέρδη στο Καζακστάν, η «κόκκινη γραμμή» στην Ουκρανία, οι απειλές για την… Κούβα

Την πεποίθηση, ότι η Μόσχα διαπραγματεύεται συνολικά τη θέση της στη νέα υπό διαμόρφωση Νέα Τάξη Πραγμάτων, καθώς εκτός από την Ουκρανία και τις Βαλτικές δημοκρατίες, θέτει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους Δυτικούς ακόμα και απόμακρες χώρες όπως η Βενεζουέλα και η Κούβα, απειλώντας να εγκαταστήσει εκεί ρωσικά οπλικά συστήματα, εξέφρασε ο ερευνητής και επικεφαλής του Τμήματος Ασιατικών Σπουδών του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων, Πλάμεν Τόντσεφ, μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα 91,6 και 105,8 και στην εκπομπή «Μεγεθύνσεις» με τον Θανάση Γεωργακόπουλο.

Υπενθύμισε, δε, ότι η Ρωσία έχει αναμειχθεί ενεργά στα μέτωπα της Συρίας και της Λιβύης, επομένως το διακύβευμα ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της Ευρώπης και της Ευρασίας. Αναφορικά με τις διαβουλεύσεις της Μόσχας με Ουάσιγκτον και ΝΑΤΟ για το ουκρανικό ζήτημα που ξεκίνησαν την προηγούμενη εβδομάδα, προέβλεψε ότι είμαστε στην αρχή μιας παρατεταμένης διαπραγμάτευσης που θα συνεχιστεί για καιρό και είναι πιθανόν να φτάσει μέχρι τα μέσα του 2022 και τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη. Όπως είπε, η απόφαση του ΝΑΤΟ για διεύρυνση προς ανατολάς έχει ληφθεί από το 2008 και είναι μια νομοτελειακή διαδικασία, αλλά είναι αναμενόμενες και οι σφοδρές αντιρρήσεις της Ρωσίας για το λεγόμενο «εγγύς εξωτερικό της», για τον ζωτικό της χώρο. «Δεν πρόκειται να συναινέσει να ενταχθούν πλήρως στο ΝΑΤΟ η Ουκρανία και δευτερευόντως η Γεωργία. Ακόμα και αν μπουν τύποις στο ΝΑΤΟ οι Ουρανοί, οι Ρώσοι έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους ότι σε καμία περίπτωση δεν θα δεχθούν να εγκατασταθούν εκεί οπλικά συστήματα που θέτουν σε κίνδυνο την χώρα τους», υπογράμμισε.

Κέρδη για τη Μόσχα από το Καζακστάν

Ο ίδιος εκτίμησε ότι από τις εξελίξεις στο Καζακστάν, η Μόσχα αποκομίζει ένα πολιτικό όφελος, καθώς ενεργοποιήθηκε για πρώτη φορά και κλήθηκε να δείξει ότι έχει επιχειρησιακές ικανότητες ο Οργανισμός της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας, αυτός ο μετασοβιετικός συνασπισμός, με επικεφαλής τη Ρωσία, στον οποίο συμμετέχουν 6 χώρες. «Η Μόσχα αποδεικνύει ποιος είναι το “αφεντικό” στην Κεντρική Ασία. Ωστόσο, αυτή η προσπάθεια για ανασύσταση μιας μίνι Σοβιετικής Ένωσης, μεσο- μακροπρόθεσμα θα έχει ένα κόστος που η Μόσχα θα πρέπει να το επωμιστεί», όπως είπε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον κ. Τόντσεφ, το Καζακστάν είναι μια τεράστια χώρα, ένατη στον κόσμο ως προς την έκτασή της, με πληθυσμό που δεν ξεπερνά τα 18,5 εκατομμύρια κατοίκους. Συνορεύει κυρίως με τη Ρωσία – πάνω από 7.000 χιλιόμετρα και αυτό εξηγεί το ενδιαφέρον των Ρώσων για αυτή τη χώρα η οποία πριν 30 χρόνια ήταν για Σοβιετική Δημοκρατία της ΕΣΣΔ- αλλά και με την Κίνα, με την οποία τα σύνορα ξεπερνούν τα 3.000 χιλιόμετρα. «Τα μεγέθη είναι ασύλληπτα για εμάς. Είναι πολύ κρίσιμη η γεωγραφική θέση της χώρας σε μια ευαίσθητη γεωπολιτικά περιοχή που είναι η Κεντρική Ασία, με πλούσιες πλουτοπαραγωγικές πηγές. Είναι μια από τις πλουσιότερες χώρες όσον αφορά τους υδρογονάνθρακες, και υπ’ αριθμόν 1 όσον αφορά το Ουράνιο, το οποίο ενδιαφέρει παγκοσμίως, ειδικά τώρα με την επαναφορά της πυρηνικής ενέργειας και με τη συζήτηση ότι αυτή πλέον θεωρείται “πράσινη”», εξήγησε.

Επισήμανε ότι έχουν γίνει πολλές αναταραχές τα προηγούμενα χρόνια οι οποίες δεν έχουν καλυφθεί από τα διεθνή ΜΜΕ, καθώς μόνο την τελευταία 10ετία, έγινε αιματηρή εξέγερση το 2011 στο δυτικό Καζακστάν, ενώ το 2016 προκλήθηκε πολύ μεγάλη αναστάτωση για ένα αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο για εκμίσθωση αγροτικών γαιών σε ξένους επενδυτές. «Και αυτή είναι η τρίτη – και φαρμακερή – αναταραχή. Ξεκίνησε με αφορμή τον διπλασιασμό της τιμής του υγραερίου που είναι βασικό καύσιμο για τα οχήματα, αλλά αυτή ήταν μόνο η “σπίθα” σε ένα πολύ “εύφλεκτο” κοινωνικό και οικονομικό υπόστρωμα. Τα υπόλοιπα που λέγονται και προβάλλονται συστηματικά, τόσο από την κυβέρνηση του Καζακστάν όσο και από τη Ρωσία και τους δορυφόρους της για τυχόν ισλαμική ανάμειξη ή υποκίνηση από το εξωτερικό, είναι ένα σχήμα βολικό μεν – το οποίο μπορεί εν μέρει να ισχύει- αλλά σίγουρα δεν πρέπει να παραβλέπει κανείς τις κοινωνικές ανισότητες μέσα στο Καζακστάν. Αυτή είναι η βασική αιτία», ξεκαθάρισε ο Ερευνητής.

Αναφορικά με τα περί «ξένου δακτύλου», ο επικεφαλής του Τμήματος Ασιατικών Σπουδών του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων τόνισε ότι Chevron Exxon Mobil έχουν πολλές θυγατρικές στην Κασπία Θάλασσα στα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, αλλά κάπου εκεί τελειώνει η αμερικανική ανάμειξη στο Καζακστάν. «Ο πρώην πρόεδρος Ναζαρμπάγεφ προσπάθησε και ο Τοκάγιεφ συνεχίζει την πολιτική του, αυτή των ίσων αποστάσεων μεταξύ των μεγάλων “παικτών”. Προσπαθεί να έχει καλές σχέσεις και με τη Ρωσία και με την Κίνα και με τις ΗΠΑ και με την ΕΕ. Φαίνεται όμως ότι η αποστολή στρατευμάτων από τη Ρωσία θα αυξήσει την επικυριαρχία ή έστω την επιρροή της Μόσχας στο Καζακστάν», υπογράμμισε.

Σημείωσε, δε, ότι δεν θα είχε καταστεί η εξέγερση χωρίς τη βοήθεια των Ρωσικών στρατευμάτων, καθώς δυνάμεις ασφαλείας δεν φάνηκαν πιστές στην κυβέρνηση και μάλιστα σε ορισμένες πόλεις στο δυτικό Καζακστάν, παρέδωσαν τα όπλα τους στους διαδηλωτές. «Ο Τοκάγιεφ ξήλωσε τον πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής Ασφαλείας τον οποίο κατηγόρησε για εθνική προδοσία, και τον ίδιο τον Ναζαρμπάγεφ από τη θέση του προέδρου του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας. Όλες αυτές είναι ενδείξεις ότι υπήρχε υπονόμευση εκ των έσω», συμπλήρωσε.

Όπως είπε ο κ. Τόντσεφ, στο Καζακστάν στην ουσία υπάρχει ένα μονοκομματικό πολιτικό σύστημα με το κυβερνών κόμμα να βρίσκεται στην εξουσία εδώ και 3 δεκαετίες. «Υπάρχουν πολλές ενδείξεις για μα αδυσώπητη διαμάχη μέσα στην πολιτική ελίτ, ανάμεσα στον πρώην και τον νυν πρόεδρο, φαίνεται ότι δεν επετεύχθη μια ομαλή μετάβαση όπως συνέβη στη Ρωσία ανάμεσα σε Γιέλτσιν και Πούτιν», κατέληξε ο ίδιος.

Πηγή: ertnews.gr


Ακολουθήστε το Flashnews στο Google News και στο Facebook