Κωνσταντίνος Συλιγάρδος Κωνσταντίνος
Συλιγάρδος

Επέστρεψα από Ιταλία όπου βρέθηκα για λίγες ημέρες στο πλαίσιο δημοσιογραφικής αποστολής.

Η περιέργεια μου για τη σύγκριση των τιμών δεν με άφησε ούτε αυτήν την φορά ασυγκίνητο.

Οι Ιταλοί σήμερα πληρώνουν φτηνότερο καύσιμο περίπου κατά 17% από τους Έλληνες.

Στην Ιταλία το φαγητό,το γλυκό και το ποτό έξω είναι μεσοσταθμικά ως και 35 με 40% ακριβότερο.

Επίσης αποτελεί παρελθόν ο πολύ φτηνότερος καφές αυτός του 1€ που κάποτε απολαμβάναμε.

Σε κάποιες περιπτώσεις είναι φτηνότερος αλλά και σε κάποιες άλλες,στα ίδια επίπεδα.

Επίσης στο sm εκτός από κάποια προϊόντα όπως μακαρόνια που τα βρήκα φτηνότερα,στα υπόλοιπα έχουμε ίδιες ή και φτηνότερες τιμές.

Το ελαιόλαδο ας πούμε το εντόπισα συσκευασμένο ως και 10% – 15% ακριβότερο απ ότι στην Κρήτη.

Το κόστος διαβίωσης είναι πολυπαραγοντικό και σχετίζεται μεταξύ άλλων (όχι μόνο) με τις αποδοχές,την φορολογία,το κόστος κατοικίας(ενοίκιο ή ιδιοκτησία) και το πληθωρισμό.

Θα πρέπει επίσης να μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι μια ακριβή σε λειτουργία χώρα εξ αιτίας της Πολυνησίας κατά κύριο λόγο.

Δηλαδή εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να έχουμε ακόμα και στο πιο μικρό νησί,σχολείο, αγροτικό ιατρείο,λιμενικό φυλάκιο,αστυνομία,εκκλησία.

Αν όλες οι Κυκλάδες,τα Δωδεκάνησα,οι Σποράδες,και τα Ιόνια ήταν τέσσερις νόμοι ηπειρωτικοί,θα θέλαμε το ένα τέταρτο ή το ένα τρίτο σε κόστος λειτουργίας και θα ήμασταν και πιο οργανωμένοι.

Ας μην πάω σε θέματα διασύνδεσης (αεροδρόμια & λιμενικές υποδομές) κόστος επιδότησης πλοίων αεροπλάνων που επίσης επιβαρύνουν το κράτος (προυπολογισμός) ούτε σε θέματα ηλεκτρικής διασύνδεσης.

Διότι είναι άλλο να συνδέσεις με ηλεκτρισμό την Λαμία και τη Λάρισα και άλλο τη Φολέγανδρο,το Κουφονήσι και την Αστυπάλαια…

Για να μην πάω σε θέματα Άμυνας.

Το ίδιο είναι υποχρεωμένη η Ελλάδα να δαπανά και να χρεώνεται και το ίδιο η Αυστρία;

Εκτός κι αν πορευτούμε με την λογική ΣΥΡΙΖΑ, «θα το ρισκάρουμε με την Τουρκία»

Συνεπώς καλές οι συγκρίσεις και οι διαμαρτυρίες μας για ακριβό πετρέλαιο,καφέ ή ρεύμα,αλλά καλό να λαμβάνουμε υπ όψιν και άλλα δεδομένα.

Για να μην πιάσω το ασφαλιστικό…όπου εδώ μέχρι πρόσφατα δεχόμασταν να βγαίνουν στην σύνταξη 45 χρόνων άνθρωποι φουλ παραγωγικοί και να τους πληρώνει το κράτος άλλα τόσα χρόνια,χωρίς να παράγουν,και να διαμαρτυρόμαστε κι όλας κάθε φορά που κάποιος πήγαινε να κάνει απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές.

Καλό,ορθό και δίκαιο είναι οι λογαριασμοί και οι συγκρίσεις να γίνονται επί του συνόλου και όχι επί μέρους.

Και κάτι ακόμα!

Ας σταματήσουμε να μηδενίζουμε τον τόπο μας.

Ας σταματήσουν να μιλούν και να συγκρίνουν όσοι δεν ξέρουν.

Ας μην παραπλανούν τον κόσμο αν δεν έχουν την μεγάλη εικόνα παρά αποσπασματικά μέρη και κομμάτια της που όσο μεγάλα κι αν είναι δεν αρκούν.

Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει κάνει άλματα στην ποιότητα.

Η Ιταλοί με τον αέρα τους έμειναν στάσιμοι άρα πήγαν πίσω σε αντίθεση με μας.

Ένα χαρακτηριστικό διπλό παράδειγμα είναι ο καφές και το παγωτό. 

Τον καφέ που κάποτε έπινες στην Ιταλία ούτε καν φανταζόσουν στην Ελλάδα του Ελληνικού και του νες.

Όπως και το παγωτό στην χώρα μας που ήταν συνυφασμένο με τα κλασσικά ψυγεία των ψιλικατζίδικων και δείτε που είμαστε σήμερα σε επίπεδο γεύςης στο παγωτό και ποιότητας αλλά και στον καφέ.

Οχι απλά κάναμε άλματα μπροστά αλλά πραγματικά ξεπεράσαμε τον εαυτό μας και τον ανταγωνισμό με τα υψηλά πρότυπα του. 

Επέστρεψα από Ιταλία όπου βρέθηκα για λίγες ημέρες στο πλαίσιο δημοσιογραφικής αποστολής.

Η περιέργεια μου για τη σύγκριση των τιμών δεν με άφησε ούτε αυτήν την φορά ασυγκίνητο.

Οι Ιταλοί σήμερα πληρώνουν φτηνότερο καύσιμο περίπου κατά 17% από τους Έλληνες.

Στην Ιταλία το φαγητό,το γλυκό και το ποτό έξω είναι μεσοσταθμικά ως και 35 με 40% ακριβότερο.

Επίσης αποτελεί παρελθόν ο πολύ φτηνότερος καφές.

Σε κάποιες περιπτώσεις είναι φτηνότερος αλλά και σε κάποιες άλλες,στα ίδια επίπεδα.

Επίσης στο sm εκτός από κάποια προϊόντα όπως μακαρόνια που τα βρήκα φτηνότερα,στα υπόλοιπα έχουμε ίδιες ή και φτηνότερες τιμές.

Το ελαιόλαδο ας πούμε το εντόπισα συσκευασμένο ως και 10% – 15% ακριβότερο απ ότι στην Κρήτη.

Το κόστος διαβίωσης είναι πολυπαραγοντικό και σχετίζεται μεταξύ άλλων (όχι μόνο) με τις αποδοχές,την φορολογία,το κόστος κατοικίας(ενοίκιο ή ιδιοκτησία) και το πληθωρισμό.

Θα πρέπει επίσης να μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι μια ακριβή σε λειτουργία χώρα εξ αιτίας της Πολυνησίας κατά κύριο λόγο.

Δηλαδή εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να έχουμε ακόμα και στο πιο μικρό νησί,σχολείο, αγροτικό ιατρείο,λιμενικό φυλάκιο,αστυνομία,εκκλησία.

Αν όλες οι Κυκλάδες,τα Δωδεκάνησα,οι Σποράδες,και τα Ιόνια ήταν τέσσερις νόμοι ηπειρωτικοί,θα θέλαμε το ένα τέταρτο ή το ένα τρίτο σε κόστος λειτουργίας και θα ήμασταν και πιο οργανωμένοι.

Ας μην πάω σε θέματα διασύνδεσης (αεροδρόμια & λιμενικές υποδομές) κόστος επιδότησης πλοίων αεροπλάνων που επίσης επιβαρύνουν το κράτος (προυπολογισμός) ούτε σε θέματα ηλεκτρικής διασύνδεσης.

Διότι είναι άλλο να συνδέσεις με ηλεκτρισμό την Λαμία και τη Λάρισα και άλλο τη Φολέγανδρο,το Κουφονήσι και την Αστυπάλαια…

Για να μην πάω σε θέματα Άμυνας.

Το ίδιο είναι υποχρεωμένη η Ελλάδα να δαπανά και να χρεώνεται και το ίδιο η Αυστρία;

Εκτός κι αν πορευτούμε με την λογική ΣΥΡΙΖΑ, «θα το ρισκάρουμε με την Τουρκία»

Συνεπώς καλές οι συγκρίσεις και οι διαμαρτυρίες μας για ακριβό πετρέλαιο,καφέ ή ρεύμα,αλλά καλό να λαμβάνουμε υπ όψιν και άλλα δεδομένα.

Για να μην πιάσω το ασφαλιστικό…όπου εδώ μέχρι πρόσφατα δεχόμασταν να βγαίνουν στην σύνταξη 45 χρόνων άνθρωποι φουλ παραγωγικοί και να τους πληρώνει το κράτος άλλα τόσα χρόνια,χωρίς να παράγουν,και να διαμαρτυρόμαστε κι όλας κάθε φορά που κάποιος πήγαινε να κάνει απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές.

Καλό,ορθό και δίκαιο είναι οι λογαριασμοί και οι συγκρίσεις να γίνονται επί του συνόλου και όχι επί μέρους. 

Και κάτι ακόμα που αφορά την ποιότητα. Πριν από μερικά χρόνια ήταν ασύλληπτη η διαφορά στην ποιότητα και στην παροχή της υπηρεσίας σε δύο χαρακτηριστικά καθημερινά προϊόντα.

Τον καφέ και το παγωτό. 

Στην Ιταλία όταν δοκίμαζες το γνήσιο ιταλικό gelato στην Ελλάδα αναζητούσες παγωτό στα ψιλικατζίδικα της γειτονιάς στα ψυγεία των γνωστών εταιρειών. Αλλά και για τον καφέ. 

Όταν στην Ιταλία απολάμβανες καφέ υψηλού επιπέδου με πολλές εντελώς διαφορετικές παραλλαγές στην Ελλάδα είχες δύο επιλογές ανάμεσα στον κλασικό ελληνικό και το νεσκαφέ που γινόταν ως  και φραπέ. Μέχρι εκεί. 

Σήμερα το ελληνικό παγωτό έχει ξεφύγει και είναι ισότιμο με το ιταλικό για τον  καφέ έχω την αίσθηση ότι το ξεπεράσαμε.

Αυτό συμβαίνει όταν πραγματικά νιώθεις ότι πρέπει να ανέβεις στο «βουνό» ή να ξεπεράσεις τον πρώτο και τα υψηλά στάνταρτς του.

Όχι άλλος μηδενισμός.

Ακολουθήστε το flashnews.gr στο Google News και την σελίδα μας στο Facebook