Το άρθρο αυτό γράφηκε μετά την εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Συλλόγου ΠΡΟληψης Τροχαίων Ατυχημάτων (ΠΡΟ.Τ.Α.) στο Νοσοκομείο Χανίων σε συνεργασία με την ΕΠΑΣ Χανίων, την ομάδα πολιτών ΠΟΔΗΛΑΤΡΕΙΣ και φυσικά το Νοσοκομείο Χανίων.

Στόχος και σκοπός της εκδήλωσης η ευαισθητοποίηση των πολιτών γύρω από τα τροχαία δυστυχήματα. Δυστυχήματα που μοιραία το βάρος της απώλειας και του κενού, ειδικά στις περιπτώσεις θανάτου, αφήνουν ανεξίτηλα σημάδια στους οικείους, τους συγγενείς και τους φίλους του θύματος.

Η εκδήλωση αυτή για 3η συνεχόμενη χρονιά ήταν απόλυτα επιτυχημένη για τους ακόλουθους λόγους κατά την ταπεινή μας άποψη.

Από την άποψη της προσέλευσης του κόσμου, ο οποίος αυθόρμητα και ανοργάνωτα αλλά με πλήρη συνείδηση συμμετείχε σε μια εκδήλωση τιμής και μνήμης στους νεκρούς που εντελώς άδικα άφησαν την τελευταία πνοή τους στην άσφαλτο.

Ήρθαν πονεμένοι άνθρωποι που είχαν νιώσει την απώλεια και το κενό του δικού τους ανθρώπου. Πόσο δεν θα ‘διναν να γύριζαν τον χρόνο πίσω. Και τι ήθελαν με την παρουσία τους; Να δηλώσουν σιωπηρά την ένταση του πόνου τους και την κρυμμένη επιθυμία τους να μην συμβεί ποτέ το γεγονός αυτό που το βίωσαν ούτε στον χειρότερο εχθρό τους.

Ήρθαν μικρά παιδιά που μέσα από την αθωότητα της παιδικής τους ματιάς, έσκαβαν, φύτευαν, συμμετείχαν σε αυτό που λέγεται ζωή, δημιουργία. Κατάλαβαν ότι έκαναν κάτι καλό. Και εξέπεμψαν και το δικό τους μήνυμα: "Μπαμπά, μαμά, γυρίστε σπίτι σώοι. Σας περιμένουμε".

Συμμετείχαν τα παιδιά της ΕΠΑ.Σ. Χανίων όπως κάθε χρόνο. Πιο συνειδητά, πιο υπεύθυνα, πιο ευαίσθητα.

Ευτυχώς δεν συμμετείχαν διάφοροι μεγαλόσχημοι παράγοντες που σε άλλες περιπτώσεις θα ερχόταν και θα διαγκωνίζονταν για δηλώσεις και ανέξοδες υποσχέσεις.

Συμμετείχε η κοινωνία των ευαίσθητων πολιτών. Ή καλύτερα των ευαισθητοποιημένων. Που πιστεύουν στην δράση, στην δημιουργία, σε ένα καλύτερο αύριο. Που δεν τα περιμένουν όλα από τους άλλους. Είτε αυτό είναι κράτος, είτε είναι φορέας.

Συμμετείχαν δυνάμεις που πιστεύουν στην αλληλεγγύη και στην κουλτούρα της συμμετοχής χωρίς αντιπαροχές.

Και όλα αυτά είναι καλά ψήγματα για μια άλλη κοινωνία που θέλουμε. Για άλλες κοινωνικές σχέσεις που οραματιζόμαστε.

Όπως τα δένδρα (με το μεγάλωμά τους) δείχνουν το μέτρο της ζωής με την συνεχή εξέλιξη τους και είναι δηλωτικά της δημιουργίας και της αισιοδοξίας, έτσι και η ζωή είναι πιο δυνατή από την ίδια την απώλεια η οποία συνεχίζεται και μετά από αυτήν.

Με την συμμετοχή των πολιτών της κοινωνίας των Χανίων, κατεδείχθη ότι όταν υπάρχει κοινός σκοπός και θέληση, πολλά μπορούν να γίνουν.

Εμείς παρά τις μεμψιμοιρίες ολίγων θα συνεχίσουμε. Δεν μονοπωλούμε την δράση ενάντια στα τροχαία. Μαζεύουμε δυνάμεις, αθροίζουμε προσπάθειες με αντικειμενικό στόχο και σκοπό: Να διαιρέσουμε το πρόβλημα, να μην υπάρχει καμία απώλεια αθώου ανθρώπου στην άσφαλτο.

Μοναδική φιλοδοξία μας να κατακτήσουμε ως κοινωνία απλά πράγματα:

- Να μην οδηγούμε πιωμένοι.
- Να καθιερώσουμε τον οδηγό της παρέας.
- Να τηρούμε στοιχειωδώς τους κανόνες του Κ.Ο.Κ.
- Να ενισχύσουμε τις δυνάμεις αλληλεγγύης.
- Να αθροίσουμε δυνάμεις που με την κοινή δράση μας θα περιοριστεί το πρόβλημα των τροχαίων δυστυχημάτων.
- Να μετατρέψουμε τον πόνο της απώλειας του ανθρώπου σε δράσεις που ως φάροι θα λειτουργούν αποτρεπτικά και παιδευτικά για το μέλλον.

Και όπως είπαμε στην καμπάνια του ΠΡΟ.Τ.Α. εμείς επιθυμούμε να αθροίζουμε δυνάμεις για να διαιρούμε το πρόβλημα.

Γιώργος Αρχοντάκης
Νευροχειρουργός,πρόεδρος ΠΡΟΤΑ Χανίων
Ευτύχης Μαυρογένης
Δικηγόρος,γραμματέας ΠΡΟΤΑ Χανίων