Διαφορετικές θέσεις φαίνονται να παίρνουν Αυστρία και Λουξεμβούργο σε ό,τι αφορά το απόρρητο των καταθέσεων, με τη Βιέννη να δηλώνει ότι δεν συζητά το θέμα και το Λουξεμβούργο, θορυβημένο ίσως από σενάρια ότι θα έρθει και η σειρά του ως ένας από τους φορολογικούς παραδείσους, να σπεύδει να δηλώσει ανοιχτό σε αλλαγές.

Η θέση της Αυστρίας «παραμένει απαράλλακτη», δήλωσε στο AFP ο Γκρέγκορ Σίτσε, εκπρόσωπος της αυστριακής υπουργού Οικονομικών, Μαρίας Φέκτερ. Ο ίδιος πρόσθεσε πως τα πρόσφατα γεγονότα δεν πρόκειται να αλλάξουν στο μέλλον την άποψη της Αυστρίας.

Αντιθέτως ο υπουργός Οικονομικών του Λουξεμβούργου, Λικ Φριντέν, σε συνέντευξή του την Κυριακή στην FAZ δήλωσε πως «η διεθνής τάση πηγαίνει προς την κατεύθυνση μιας αυτόματης ανταλλαγής τραπεζικών πληροφοριών. Δεν είμαστε πλέον αυστηρά αντίθετοι σ' αυτό».

Ο υπουργός αναφέρθηκε στις καταβολές τόκων σε ξένους πελάτες ως παράδειγμα πληροφοριών που θα μπορούσαν να διαβιβάζονται στις χώρες προέλευσης και διαβεβαίωσε ότι «το Λουξεμβούργο δεν υπολογίζει στους πελάτες που θέλουν να κάνουν οικονομία στους φόρους τους».

Το Λουξεμβούργο κατηγορείται ολοένα και περισσότερο κυρίως για την κουλτούρα του τραπεζικού απορρήτου την οποία συντηρεί. Ο Φριντέν είχε δηλώσει πρόσφατα ότι επιθυμεί οι πελάτες των τραπεζών να έρχονται στο Λουξεμβούργο «όχι για να διαφύγουν από την εφορία ... αλλά επειδή τα προϊόντα μας και οι υπηρεσίες μας είναι καλύτερα προσαρμοσμένα στις διεθνείς ανάγκες».

Η Αυστρία, καθώς και το Λουξεμβούργο, ήταν ως τώρα οι μόνες δύο χώρες της ΕΕ που αρνούνταν, στο όνομα του τραπεζικού απορρήτου, να διαβιβάζουν αυτομάτως πληροφορίες για τους λογαριασμούς κατοίκων της ΕΕ στο έδαφός τους όταν διατυπώνονται σχετικά δικαστικά αιτήματα.

Οι υπουργοί Οικονομικών της Γερμανίας και της Γαλλίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και Πιέρ Μοσκοβισί αντίστοιχα, καθώς και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχουν ζητήσει την άρση του τραπεζικού απορρήτου στις δύο χώρες.

Η Μαρία Φέκτερ είχε δηλώσει από την πλευρά της πως θέλει να ευνοήσει τις διμερείς συμφωνίες, όπως αυτές που έχει υπογράψει η Αυστρία με την Ελβετία (τον Απρίλιο του 2012) και το Λιχτενστάιν (φέτος τον Ιανουάριο), ένα δρόμο τον οποίο η υπουργός θεωρεί πιο αποτελεσματικό.

Αυτό επιτρέπει «να φορολογούνται αυτοί οι λογαριασμοί, χωρίς να είμαστε υποχρεωμένοι να άρουμε το τραπεζικό απόρρητο», είχε εξηγήσει η υπουργός την Παρασκευή στις Βρυξέλλες: «Οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να είναι προστατευμένο το βιβλιάριο των καταθέσεών τους, όχι μόνο σε νομισματικούς όρους, αλλά και από μια υπέρμετρη πρόσβαση», όπως θα συνέβαινε σε περίπτωση αυτόματης ανταλλαγής τραπεζικών πληροφοριών, πρόσθεσε η Φέκτερ.

in.gr