Αν δούμε το κινεζικό ενδιαφέρον για την Ελλάδα ως παζλ δραστηριοτήτων, τότε τις δύο πρώτες ημέρες του Αντώνη Σαμαρά στο σπίτι του ασιατικού οικονομικού δράκου είδαμε ξεκάθαρα και τα κομμάτια που το συνθέτουν.

Εάν μπουν στη θέση του, θα ξεπροβάλλει η εικόνα της χώρας με τη μορφή πύλης από την οποία θα περνούν τα προϊόντα του «δράκου» στην Ευρώπη και στην Μεσόγειο. 

Ένας καλλιτέχνης θα φιλοτεχνούσε αυτή την πύλη με τρόπο ώστε να αποτελείται από το λιμάνι του Πειραιά, το αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος» και το σιδηροδρομικό δίκτυο που θα διασχίζει την ενδοχώρα (ενδεχομένως με παρακλάδια, εάν προστεθούν στην εικόνα και άλλα περιφερειακά λιμάνια πχ της βόρειας Ελλάδας) για να καταλήξει στα τρία σημεία της ευρωπαϊκής ηπείρου. 


Τι θέλουν οι Κινέζοι 

Αυτό το παζλ θέλει να συνθέσει η Κίνα, αυτά τα κομμάτια παρουσίασαν (κατά τις πληροφορίες) οι πολιτικοί και επιχειρηματικοί εκπρόσωποί της στον Έλληνα πρωθυπουργό και στους υπουργούς που τον συνόδευσαν στην πρώτη του επίσημη επίσκεψη στο Πεκίνο και στη Σαγκάη. 

Η αυλαία θα πέσει αύριο το πρωί (ώρα Κίνας) οπότε η ελληνική αποστολή θα πάρει την πτήση της επιστροφής. 

Το Business Forum στη Σαγκάη, στο οποίο θα μιλήσει ο κ. Σαμαράς, θα δώσει ίσως και κάποιες άλλες λεπτομέρειες, ωστόσο η εικόνα για το «τι θέλουν οι Κινέζοι» έχει αποκρυσταλλωθεί.


Πειραιάς, Θριάσιο «και βλέπουμε» 

Θέλουν το λιμάνι του Πειραιά «ολόκληρο» για να επεκτείνει τις δραστηριότητές της η Cosco – και όχι μόνο – αρχής γενομένης από το «ξεφόρτωμα» των προϊόντων τους. Μαζί μ΄αυτό θέλουν και το Θριάσιο («και ίσως κι άλλη μία περιοχή») για να αναπτυχθούν συνέργειες που θα καταστήσουν την περιοχή διαμετακομιστικό κόμβο. «Τα logistics θα κάνουν τη διαφορά, όχι το φόρτωμα-ξεφόρτωμα», μας έλεγε χαρακτηριστικά χθες συνεργάτης του πρωθυπουργού που μετέχει σε όλες τις συζητήσεις.

Είναι προφανές ότι η πρόσφατη συμφωνία Cosco-HP-ΤΡΑΙΝΟΣΕ λειτουργεί ως μοντέλο και ως παράδειγμα σε όλες τις σχετικές με τις συνέργειες αναφορές.

Το νεότερο στοιχείο είναι το ενδιαφέρον των Κινέζων για ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη: «Του Περάματος;» ρωτήσαμε’. «Θα προτιμούσαν μία καινούργια στην οποία θα έχουν τον πρώτο λόγο», η απάντηση.
  

Τον «Ελ Βενιζέλο» και όχι μόνο 
 
Θέλουν το αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος» ως βασικό συστατικό αυτού του κόμβου – κυβερνητικός παράγοντας μάλιστα μας διευκρίνιζε με νόημα πως η συνεργασία του καναδικού fund (στο οποίο περνάει το ποσοστό της γερμανικής Hochtief ) με τους κινέζους, θα είναι “μονόδρομος” – “εκτός κι αν ευοδωθεί η απόκτηση του εν λόγω ποσοστού”, κατά την ηχηρή επισήμανση.

Πέραν του κεντρικού αερολιμένα, οι Κινέζοι θέλουν και το περιφερειακό στο κρητικό Καστέλι “πρωτίστως για μεταφορά προϊόντων, με την χρήση για επιβατικής κίνηση να περιορίζεται στα τσάρτερ”, κατά τον ίδιο κυβερνητικό παράγοντα. Το έργο στο εν λόγω αεροδρόμιο θα είναι ΣΔΙΤ και ο διαγωνισμός θα μπει μπροστά μέσα στο καλοκαίρι.


Την ΤΡΑΙΝΟΣΕ

Θέλουν επίσης “τα τρένα” και θα διεκδικήσουν την το μεγαλύτερο  μερίδιο της ΤΡΑΙΝΟΣΕ – πιθανότατα στα τέλη Ιουνίου. Επ΄αυτού, έτερος πρωθυπουργικός συνεργάτης εξηγούσε τη δυναμική που θα αποκτούσε - πάντα λόγω των συνεργειών – το σιδηροδρομικό δίκτυο, αφού θα ξεκινά από τον Πειραιά και θα καταλήγει σε άλλους ευρωπαϊκούς κόμβους αφού προηγουμένως διακλαδωθεί με την ενδοχώρα συμβάλλοντας στις δικές της αναπτυξιακές ανάγκες.


Ενδεικτικά τα δύο πρώτα Μνημόνια (Συνεργασίας) 

Τα Μνημόνια Συνεργασίας που υπέγραψε ο υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης στο Πεκίνο (μετά από πολύμηνη προετοιμασία τους) είναι ενδεικτικά των παραπάνω σχεδίων:

- Το ένα με την Xuawei η οποία θέλει να εγκαταστήσει στην Ελλάδα μέσα στα επόμενα τρία χρόνια ένα διαμετακομιστικό κόμβο για τα προϊόντα της και ένα κέντρο έρευνας και καινοτομίας. 

- Το άλλο με την ΖΤΕ η οποία θέλει να καταστήσει το λιμάνι του Πειραιά (επίσης) διαμετακομιστικό κέντρο (transit and logistics hub) για τα δικά της προϊόντα στην Ευρώπη και στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.
Με τι όρους; 

Τα πρώτα κομμάτια του παζλ εμφανίσθηκαν. Μένει να φανεί εάν θα μπουν όλα στη θέση τους... και με τι όρους – επ΄αυτών άλλωστε δεν φάνηκε να έγινε ιδιαίτερη συζήτηση στο Πεκίνο.

Κυβερνητικό μέλος της αποστολής απάντησε σε ένα σχετικό ερώτημα με το σχόλιο «δεν ήρθαμε εδώ να πουλήσουμε τη χώρα» - και με την επισήμανση «έχουμε και ευρωπαϊκούς εταίρους, δεν θα κινηθούμε αυτόνομα».

Όπερ, ο δρόμος του μεταξιού που έγινε σλόγκαν τις τελευταίες ημέρες δεν είναι τόσο ...μεταξένιος όσο δείχνει...

capital.gr



Πηγή:www.capital.gr