Η Σύνοδος Κορυφής ασχολήθηκε πρωτίστως με το μεγάλο ζήτημα της ανεργίας των νέων, δίνοντας παράλληλα ιδιαίτερη έμφαση στον ειδικό ρόλο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για τις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις καθώς και στην παροχή ρευστότητας σ’ αυτές.

Οι «27» συμφώνησαν σε μια σειρά μέτρων για την καταπολέμηση της ανεργίας των νέων και του κοινωνικού αποκλεισμού, μεταξύ των οποίων:

1) η επιτάχυνση της Πρωτοβουλίας για την Απασχόληση των Νέων και η πριμοδότησής της με 8 δισ. ευρώ από τον κοινοτικό προϋπολογισμό,

2) επίσπευση της εφαρμογής της πρωτοβουλίας «Εγγύηση για τη Νεολαία», και

3) την μεθόδευση και διευκόλυνση της αύξησης της κινητικότητα των νέων εντός της ΕΕ.

Η Ελλάδα σύμφωνα με τον αρμόδιο υπουργό θα λάβει το λιγότερο 180 εκατομμύρια στην επόμενη διετία από τη δεξαμενή των 8 δισ. ευρώ, ενώ αυτό το πόσο ενδέχεται ακόμα και να διπλασιαστεί αν βελτιωθούν οι κανόνες επιλεξιμότητας. Επί της ουσίας, αυτό που ζητά η ελληνική πλευρά είναι μια «τιμαριθμοποίηση» της επιδότησης ανάλογα με το μέγεθος του προβλήματος. Δηλαδή μια περιφέρεια με νεανική ανεργία 35% θα λαμβάνει περισσότερα κονδύλια από μια με 25% (που αποτελεί και το όριο επιλεξιμότητας). Αν ισχύσει αυτό στο μέλλον, τότε η κατανομή των ποσών αλλάζει αρκετά. Στην πράξη σήμερα, τη μερίδα του λέοντος από τα 8 δισ. ευρώ θα πάρει η Ισπανία.

Η δεξαμενή με τα 8 δισ. ευρώ θα αποτελέσει τη βάση για την παροχή εργασίας, εκπαίδευσης ή πρακτικής άσκησης σε νέου ανθρώπους εντός τεσσάρων μηνών από την αποφοίτησή τους (από το σχολείο ή το πανεπιστήμιο) ή από την απόλυσή τους, αν είχαν προηγουμένως άλλη εργασία.

Ωστόσο αρκετοί οικονομολόγοι, όπως ο Ντ. Γκρος της δεξαμενής σκέψης CEPS και ο Π. Ντε Χράουε του Πανεπιστημίου του Λέουβεν αμφιβάλουν με επιχειρήματα, και μιλάνε για «άσκηση δημοσίων σχέσεων». Αρκετοί άλλοι επισημαίνουν πως ακόμα και οι ίδιοι οι «27» παραδέχονται ότι το σχέδιο θα έχει μικρή επίδραση στην αγορά εργασίας, εκτός και αν τα κράτη μέλη αναλάβουν τα ίδια δράση.

Ο Φινλανδός Πρωθυπουργός Γ. Κατάινεν ήταν σαφής λέγοντας πως «τα λεφτά είναι πολλά, αλλά πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι η κύρια ευθύνη εναπόκειται στις κυβερνήσεις καθώς τα εργαλεία πρέπει να χρησιμοποιηθούν σε εθνικό επίπεδο. Οι ευρωπαϊκές λύσεις μπορούν να βοηθήσουν εν μέρει, αλλά δεν είναι η κύρια λύση».

Για τους οικονομολόγους η λύση είναι η αύξηση της κατανάλωσης, μέσω της αύξησης του διαθέσιμου εισοδήματος. Η ΕΕ όμως ακροβατεί ανάμεσα σε καταρρεύσεις τραπεζών, πιστωτική ασφυξία, αναξιοπιστία στις αγορές κεφαλαίων και διογκούμενο δημόσιο χρέος.

Η Γερμανίδα Καγκελάριος Α. Μέρκελ και οι σύμμαχοί της έχουν μέχρι σήμερα επιμείνει στη λύση της περικοπής δαπανών στις χώρες του Νότου. Η πολιτική αυτή έχει οδηγήσει μεν στη μείωση των ελλειμμάτων αλλά ταυτόχρονα έχει επιδεινώσει την ύφεση και έχει αυξήσει δραματικά τα ποσοστά ανεργίας.

Στις Βρυξέλλες η δεξαμενή σκέψης Bruegel σχολιάζει ότι «η ΕΕ κάνει λάθος που εστιάζει αποκλειστικά στην ανεργία των νέων ενώ θα έπρεπε να λαμβάνει μέτρα για την ενίσχυση συνολικά της ανάπτυξης». Στο ίδιο μήκος με τον Ντ. Γκρος και ο Αντρέ Σαπίρ του Bruegel δηλώνει ότι «δυστυχώς, τα μέτρα που απλά στοχεύουν στους νέους δεν θα κάνουν πιθανότατα μεγάλη διαφορά. Αν η Ευρώπη θέλει πραγματικά να μην χαθεί μια δεκαετία για τους πολίτες της, αν θέλει να προλάβει τη δημιουργία μιας χαμένης γενιάς νέων ανέργων, πρέπει να δράσει άμεσα λαμβάνοντας πολύ πιο ισχυρά μέτρα από ένα απλό εγγυητικό σχήμα για τη νεολαία».

Μιλώντας στη διαδικτυακή πύλη EurActiv ο Γ. Ρίσκου, πρώην διευθυντής καινοτομίας της Nokia, επέκρινε την επιλογή των παραδοσιακών μέτρων αντιμετώπισης της ανεργίας όπως η φορολογική ελάφρυνση των επιχειρήσεων, που «προφανώς και δεν έχουν αποτελέσματα γιατί οι εταιρείες χρησιμοποιούν τα παραπάνω χρήματα για άλλους σκοπούς όπως έρευνα και ανάπτυξη ή μάρκετινγκ, και όχι για να προσλάβουν νέους χωρίς προσόντα και χωρίς κίνητρο».

«Ενθαρρύνουν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να δανειστούν για να προσλάβουν νέους που δεν χρειάζονται. Σοβαρολογούν; Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να δαπανούμε τα χρήματα παραγωγικών φορολογούμενων σε τυχαία, ανεπαρκή και προσωρινά μέτρα με την ελπίδα ότι το πρόβλημα θα περάσει», δήλωσε στη συνέντευξή του στο EurActiv.

Την Τετάρτη, θα διεξαχθεί στο Βερολίνο συνέδριο για την ανεργία των νέων, όπου έχουν κληθεί να συζητήσουν 25 κυβερνήσεις. Η συνάντηση εμπνεύσεως Μέρκελ, κατανοείται στο εσωτερικό της Γερμανίας ως προεκλογική κίνηση και έχει δεχθεί τα πυρά του βασικού της πολιτικού αντιπάλου Πεερ Στάινμπρουκ. Η Μέρκελ ξέρει βεβαίως πολύ καλά τι πρέπει να κάνει προεκλογικά στο εσωτερικό της Γερμανίας. Τα δε τελευταία στοιχεία δείχνουν πως στην πράξη η ανεργία στη Γερμανία μειώνεται. Για τους άλλους όμως η συνταγή προς το παρόν δεν αλλάζει. Τις λεπτομέρειες όμως των εθνικών συνταγών δεν τις επιβάλει το Βερολίνο, αλλά οι εθνικές κυβερνήσεις, σχολιάζουν οι Βρυξέλλες..


real.gr