Αντιφατική είναι η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στα γαλακτοκομικά. Η παρατεταμένη οικονομική δυσπραγία των κτηνοτρόφων, η αδυναμία τους να αγοράσουν ζωοτροφές από τη μια, με την παράλληλη αύξηση της ζήτησης για φέτα στο εξωτερικό, συνθέτουν ένα εκρηκτικό «κοκτέιλ».

Το ζήτημα που έχει δημιουργηθεί κι έχει αναφερθεί κατά καιρούς σε αυτό οι φορείς των κτηνοτρόφων (ΣΕΚ) έχει να κάνει με το πώς θα ικανοποιηθεί η ζήτηση για γάλα, τη στιγμή που η παραγωγή μειώνεται και η ζήτηση για φέτα –κυρίως στο εξωτερικό- αυξάνεται.

Οι προσδοκίες για τη φέτα είναι μεγάλες και για το 2013, ως συνέχεια της ανοδικής «κούρσας» των εξαγωγών, που χαρακτήρισε το ξεκίνημα του 2012, διατηρήθηκε έως τον Αύγουστο με την μεταβολή του όγκου των εξαγωγών να φθάνει στο ποσοστό του 20,54% σε σχέση με το διάστημα Ιανουαρίου – Αυγούστου 2011. Υπερβαίνοντας, έτσι κατά πολύ το θετικό ποσοστό του 7,78% με το οποίο έκλεισαν οι εξαγωγές το 2011, σε σχέση με το 2010.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία, που συγκέντρωσε η Ελληνική Στατιστική Αρχή και τα επεξεργάστηκε το τμήμα στατιστικής του Ελληνικού Οργανισμού Εξαγωγικού Εμπορίου, κατά την διάρκεια του διαστήματος Ιανουαρίου – Αυγούστου 2012 εξήχθησαν από την χώρα μας 37.046,77 τόνοι σχετικών τυροκομικών προϊόντων, αξίας 197.354,83 χιλιάδων ευρώ, έναντι 32.306,82 τόνων φέτας και άλλων τυριών που εξήχθησαν τους πρώτους οκτώ μήνες του 2011 και απέφεραν αξία 163.729,33 χιλιάδων ευρώ, με την μεταβολή να διαμορφώνεται στο εν λόγω θετικό ποσοστό για το 2012.

Θα πρέπει να σημειωθεί πως κατά την διάρκεια των μηνών Ιανουαρίου – Δεκεμβρίου του 2011 είχαν εξαχθεί από την χώρα μας 48.156,61 τόνοι των εν λόγω προϊόντων, αξίας 234.183,85 χιλιάδων ευρώ, έναντι 42.386,35 τόνων φέτας και άλλων τυριών που εξήχθησαν το 2010 και απέφεραν αξία 217.273,17 χιλιάδων ευρώ.

Πρόκειται για εξαγωγές που αφορούν 35 χώρες, τόσο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και εκτός, οι οποίες είναι απλωμένες σε πέντε ηπείρους, συγκεκριμένα σε Ευρώπη, Ασία, Αφρική, Ωκεανία, και Βόρεια Αμερική.

Το 65,89%, δηλαδή ο κύριος όγκος των εξαγωγών, κατευθύνθηκε σε τρεις χώρες και τις δύο περιόδους και συγκεκριμένα στην Γερμανία, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιταλία. Κορυφαία χώρα όμως παραμένει η Γερμανία συγκεντρώνοντας το 32,31 % των εξαγωγών μας σε φέτα και άλλα τυριά, παρουσιάζοντας, παράλληλα, αύξηση σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2011 που συγκέντρωσε το 36,72 % των εξαγωγών μας. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, που εξήχθηκε το 12,62 %, έχουμε θετική μεταβολή εξαγωγών της τάξης του 12,2 %. Ενώ στην Ιταλία, που εξήχθηκε το 10,96 %, έχουμε θετική μεταβολή εξαγωγών της τάξης του 12,86 %.

Στην συνέχεια της κατάταξης των εξαγωγικών προορισμών, επίσης με θετική μεταβολή εξαγωγών, ακολουθούν: η Κύπρος με το 7,91%, η Σουηδία με το 7,77 %, οι ΗΠΑ με το 5,72 %, η Αυστρία με το 3,56 %, η Αυστραλία με το 3,55 %, η Γαλλία με το 2,13 %, η η Ελβετία με το 1,89 %, και η Βουλγαρία με το 20,01 %.

Μείωση στο γάλα

Η δεύτερη παράμετρος του ζήτήματος που έχει δημιουργηθεί έχει να κάνει με την παραγωγή του απαιτούμενου –για να παραχθεί φέτα- γάλακτος. Τα στοιχεία που έφερε στο φως το paseges.gr είναι προσφάτως επικαιροποιημένα, προέρχονται από τον Ελληνικό Οργανισμό Γάλακτος και Κρέατος (ΕΛΟΓΑΚ), αφορούν δε την παραγωγή και τις τιμές του πρόβειου και του γίδινου γάλακτος, καταδεικνύοντας το πρόβλημα.

Σύμφωνα με αυτά, η παραγωγή συνεχίζει να εμφανίζει πτωτική πορεία, ακολουθώντας αυτή των τιμών που καρπώνονται τελικώς οι κτηνοτρόφοι.

Στο πρόβειο γάλα και το 2012, όπως προκύπτει από τις παραδόσεις, συνεχίζεται η πτωτική πορεία που έχει ξεκινήσει από το 2009 με αποτέλεσμα η παραγωγή να έχει κατρακυλήσει στους 497 χιλιάδες τόνους.

Όσον αφορά στις τιμές, κι εδώ υπάρχει κάμψη, πάλι από το 2009 κι έπειτα, που κορυφώνεται το 2012 με μέση τιμή πώλησης στα 93 λεπτά του ευρώ.

Γίδινο γάλα

Ίδιο εμφανίζεται το σκηνικό και στο γίδινο γάλα, με την παραγωγή να πέφτει από το 2009 κι έπειτα και το 2012 να φτάνει τελικώς μόλις τους 115 χιλιάδες τόνους.

Αλλά και οι τιμές δεν γλίτωσαν την πτώση, επιστρέφοντας κατά κάποιο τρόπο στα επίπεδα του 2008, κυμαινόμενες περί τα 55 λεπτά του ευρώ.

paseges.gr/Αλέξανδρος Μπίκας