Η άφρων πολιτική επέκτασης του δικτύου καταστημάτων με εύκολο δανεικό χρήμα, τη στιγμή που η εγχώρια κρίση είχε αρχίσει να ισοπεδώνει επιχειρηματικούς ομίλους στην Ελλάδα, προκάλεσε μεταξύ άλλων τη χρεοκοπία της Sprider Stores.

Μία εταιρεία που το 2010 έφθασε να αριθμεί πάνω από 110 καταστήματα εντός και εκτός Ελλάδας και τελικά από χθες αποτελεί οριστικά παρελθόν στην επιχειρηματική ζωή της χώρας. Ηδη, η εταιρεία είχε καταστεί ζημιογόνος από το 2009. Επειτα από μια κερδοφόρο περίοδο (2004-2008), όταν κατάφερε να υπερδιπλασιάσει τον κύκλο εργασιών της από τα 65 εκατ. ευρώ στα 163 εκατ. ευρώ και να παραγάγει προς όφελος των μετόχων της συνολικά κέρδη 55 εκατ. ευρώ, η κατάσταση άρχισε να αντιστρέφεται πλέον το 2009. Από τότε και με αποκορύφωμα την τελευταία διετία, οι ζημίες ξέφυγαν από κάθε έλεγχο ξεπερνώντας σωρευτικά τα 107 εκατ. ευρώ, ενώ οι πωλήσεις κατέρρευσαν σε προ δεκαετίας επίπεδα, υποχωρώντας πάνω από 53% συγκριτικά με το ρεκόρ του 2009.

Την ίδια περίοδο, η διαχείριση των δανείων έγινε υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα. Η χρηματοδότηση της αλματώδους επέκτασης των δραστηριοτήτων εντός και εκτός Ελλάδος, τα ανοίγματα σε προμηθευτές και το υψηλό κόστος λειτουργίας είχε ως αποτέλεσμα οι υποχρεώσεις του ομίλου να εκτιναχθούν από τα 48 εκατ. ευρώ το 2007, σε περίπου 97 εκατ. ευρώ σήμερα.

Μέσα στους 8 πρώτους μήνες του 2013 έκλεισε συνολικά 34 σημεία πώλησης στην Ελλάδα, ενώ αποσύρθηκε εντελώς από τη Ρουμανία και την Κύπρο όπου οι θυγατρικές –όπως και στην Πολωνία– τέθηκαν σε εκκαθάριση, διατηρώντας μόνο 1 κατάστημα στη Βουλγαρία. Μέχρι και τον Αύγουστο ο αριθμός των καταστημάτων της είχε μειωθεί σε μόλις 44 σε όλη την Ελλάδα, όταν στις αρχές του 2011 λειτουργούσε συνολικά 114 καταστήματα εκ των οποίων 88 στην Ελλάδα και άλλα 26 στα Βαλκάνια με βλέψεις περαιτέρω επέκτασης, που σκόνταψαν όμως στην άρνηση των τραπεζών να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν τα επενδυτικά της σχέδια.

Οι βασικοί μέτοχοι (Σάκης και Σάββας Χατζηιωάννου που είχαν αποσυρθεί από τη διοίκηση της εταιρείας τους τελευταίους μήνες) πρωτοστατούσαν μέσω της εισηγμένης την περίοδο της «φούσκας» του Χρηματιστηρίου με εξαγορές αλλά και την επέκταση της δραστηριότητας στην Αγγλία, η οποία όμως απέτυχε επιχειρηματικά. H συνέχεια της εταιρείας μέχρι και το 2009 – αρχή της κρίσης– ήταν σταθερά ανοδική: Διείσδυση της αλυσίδας στην αγορά των Βαλκανίων με την έναρξη λειτουργίας καταστημάτων στη Σόφια και τα Σκόπια το 2006, επέκταση της παρουσίας της εταιρείας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη με την είσοδό της στην αγορά της Ρουμανίας και την Κύπρο το 2007, αλλά και ολοκλήρωση το ίδιο έτος της σημαντικής επένδυσης στον τομέα logistics με την έναρξη λειτουργίας της υπερσύγχρονης αποθήκης του ομίλου, συνολικής επιφάνειας 21.000 τ.μ., στην Ανθούσα Αττικής.

Σε μία προσπάθεια σωτηρίας, ο όμιλος Χατζηιωάννου τον Ιανουάριο του 2013 οδήγησε τη Sprider στο άρθρο 99. Το αίτημα απερρίφθη από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, αναγκάζοντας την εταιρεία να κάνει έφεση, η οποία εκδικάστηκε στις 23 Σεπτεμβρίου όπου η βασική πιστώτρια τράπεζα με χρωστούμενα περί τα 12 εκατ. ευρώ από τη Sprider, άσκησε κύρια παρέμβαση κατά του ανοίγματος της διαδικασίας, όπως επίσης και το Δημόσιο με οφειλές ύψους 1,5 εκατ. ευρώ αλλά και το ΙΚΑ με χρωστούμενα περί τα 3,5 εκατ. ευρώ.

Ο γ.γ. της ΓΣΕΕ Νίκος Κουτσούκης με χθεσινή του δήλωση υπογράμμισε ότι «οι συστημικές ελληνικές τράπεζες, παρά τα 233 δισ. ευρώ των εγγυήσεων που έλαβαν, παρά τα 50 δισ. ευρώ της ανακεφαλαιοποίησής τους, έχουν κλείσει τις στρόφιγγες χρηματοδότησης όχι μόνο σε ιδιώτες αλλά και σε επιχειρήσεις».

kathimerini.gr