Επικίνδυνες διαστάσεις έχει λάβει, πλέον, το φαινόμενο της σεξουαλικής εκμετάλλευσης γυναικών, οι οποίες, κατόπιν εξαναγκασμού, εκδίδονται έναντι χρηματικής αμοιβής.

Τα περιστατικά που αφορούν τέτοιες, παράνομες, πρακτικές, ολοένα και αυξάνονται στη χώρα μας, γεγονός που προκαλεί έντονη ανησυχία και προβληματισμό τόσο στις διωκτικές αρχές, όσο και στη κοινωνία γενικότερα.

Πρόκειται για μία δραστηριότητα που επιφέρει κέρδος σε τρίτους και έχει ως βάση οργανωμένα κυκλώματα «μαστροπείας» όπου προωθούν, ανυπεράσπιστες, γυναίκες στα σκοτεινά μονοπάτια του εμπορίου «λευκής σαρκός», δημιουργώντας συνθήκες ανθρώπινης υποτέλειας και βαθύτατης προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Το ενδιαφέρον των ατόμων που υποκινούν αυτές τις καταστάσεις, στρέφεται, κυρίως, σε αλλοδαπές, με καταγωγή από χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι λίγες οι περιπτώσεις, που παρατηρούνται, με εμπλεκόμενες ημεδαπές γυναίκες.

Τα στοιχεία που συνθέτουν το προφίλ των «μαστροπών», σχετίζονται περισσότερο με θέματα όπως είναι η έλλειψη ηθικών φραγμών και ορίων , αδίστακτων συμπεριφορών σε βάρος της γυναίκας, και ενεργειών που χαρακτηρίζονται από την πιο επαίσχυντη καταπάτηση των δικαιωμάτων της γυναίκας ως άνθρωπο, με βασικό κίνητρο την επίτευξη κέρδους.

Σαφώς, τα τραύματα και οι διαταραχές που θα προκύψουν από τα βιώματα δύσκολων καταστάσεων, όπως αυτές, είναι σημαντικού βαθμού για τη γυναίκα – θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Ειδικότερα, διακατέχεται από οργή και έντονη συναισθηματική φόρτιση ενώ, ταυτόχρονα, νιώθει αδύναμη, μόνη απέναντι σ’ έναν κυκεώνα αρνητικών σκέψεων και αισθάνεται να βιάζεται το σώμα της, η προσωπικότητα της, η ίδια της η ψυχή.

Μάλιστα, η πιο σοβαρή επίπτωση, που μπορεί να εμφανιστεί, σε γυναίκα που εκδίδεται, κατά τον τρόπο που περιγράφηκε παραπάνω (δηλαδή, χωρίς τη θέληση της), είναι όταν, πλέον, παύει να αισθάνεται οτιδήποτε γι’ αυτό που συμβαίνει και μη μπορώντας να αντιδράσει ή να προβάλλει αντίσταση, καταθέτει τις ψυχικές και σωματικές της δυνάμεις, υιοθετώντας μια παγωμένη και σιωπηλή στάση.

Αποτελεί γεγονός, ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας αντί να στηλιτεύει και να καταδικάζει το φαινόμενο και τους πραγματικά υπεύθυνους, στέκεται εχθρικά απέναντι στις εκδιδόμενες γυναίκες (θύματα μαστροπείας) εκφράζοντας αρνητική κριτική και σχόλια. Δηλαδή, παρατηρείται, το οξύμωρο, το θύμα να εμφανίζεται ως θύτης, σύμφωνα με μια λανθασμένη αντίληψη ορισμένων ατόμων.

Κάθε κίνηση για εξομάλυνση του φαινομένου, χρειάζεται να έχει προσανατολισμό τη μείωση της συχνότητας συμπεριφορών που διακρίνονται από, ανάλογη, συμπτωματολογία παθογένειας.
Ειδικότερα, θεωρείται αναγκαία η λήψη ορισμένων, βαρύνουσας σημασίας, μέτρων, όπως τα ακόλουθα:

1. Στοχευμένες ενέργειες από τις αστυνομικές αρχές, με εντατικοποίηση των ελέγχων.

2. Ρύθμιση ειδικών διατάξεων για τη νομική αντιμετώπιση της μαστροπείας ή εμπορίας ανθρώπων, με χαρακτήρα
παραδειγματισμού.

3. Κοινωνική μέριμνα για προστασία των γυναικών που έχουν υποστεί σεξουαλική εκμετάλλευση, μέσω προγραμμάτων κρατικών υπηρεσιών.

4. Συμβολή, συγκεκριμένων, μη κυβερνητικών οργανώσεων, στο δύσκολο έργο της φροντίδας των θυμάτων trafficking.

Εν κατακλείδι, η «μαστροπεία» στοιχειοθετείται ως κοινωνικά παρεκκλίνουσα και παράνομη ακολουθία, η οποία εμπεριέχει δομικά χαρακτηριστικά οργανωμένου εγκλήματος και συνίσταται στην έσχατη μεταχείριση της γυναίκας, ως αντικείμενο ικανοποίησης σεξουαλικών ορέξεων και επιθυμιών, αλλά και την εκμετάλλευση της «γυναικείας φύσης», για εξυπηρέτηση οικονομικών σκοπών και προσωπικού συμφέροντος…

Γιώργος Σαριδάκης
Κοινωνικός Λειτουργός