Περπατώντας κανείς προς την περιοχή Ποταμός στα Λευκά Ορη ειδικά όταν ο ήλιος είναι προς την δύση του, ίσως του τραβήξει την προσοχή μια λάμψη μερικές δεκάδες μέτρα πάνω από το μονοπάτι.

Δεν πρόκειται για κάποιο σπάνιο φαινόμενο, αλλά για τα σημάδια μιας ιστορίας με άσχημο τέλος.


 Ηταν στα μέσα τις δεκαετίας του 70 όταν τρία βέλγικα μαχητικά αεροσκάφη τύπου mirage III απογειώνονται από την βάση της Σούδας με άγνωστο προορισμό. Λεπτά αμέσως μετά την απογείωση πέφτουν σε σφοδρή κακοκαιρία.

Στην προσπάθεια τους να επιστρέψουν στην αεροπορική βάση της Σούδας δύο από αυτά προσκρούουν με διαφορά ενός λεπτού στην κορυφή Καλόρος, ενώ το τρίτο αεροσκάφος καταφέρνει να προσγειωθεί με ασφάλεια στην Σούδα. 



Κατά πάσα πιθανότητα το ένα από τα δύο αεροσκάφη μετά την πρόσκρουση κατέληξε στην βάση της Γρεμνάρας στην θέση Ποταμός. Ενώ τα συντρίμμια του δεύτερου βρίσκονται στην κορυφή Καλόρος.



Δυστυχώς κανένας από τους δύο πιλότους δεν επιβίωσε. Ενώ σήμερα τίποτα δεν μαρτυρά το τι μπορεί συνέβη στην περιοχή την ημέρα του δυστυχήματος, μόνος μάρτυρας οι διαλυμένες άτρακτοι των αεροσκαφών που έχουν γίνει πλέον ένα με το τοπίο. 



Οπωσδήποτε το να επισκέπτεσαι ένα τέτοιο σημείο προκαλεί το λιγότερο δέος και εξάπτει την φαντασία σου.

Όμως όταν η παρέα σου έχει τις τεχνικές γνώσεις να σου εξηγήσει κομμάτι προς κομμάτι το αεροσκάφος, αποκτά άλλη αξία και παύουν να είναι όλα λαμαρίνες στα μάτια του άπειρου.

Διατηρώ βέβαια τις επιφυλάξεις μου για τις πληροφορίες που σας μεταφέρω καθώς συλλέχθηκαν από μαρτυρίες τρίτων και όχι από κάποιον επίσημο φορέα.



Η μαδάρα κρατάει πολλές ιστορίες και κάποιες από αυτές όχι τόσο ευχάριστες. Μα το μόνο σίγουρο είναι οτι όταν αποφασίσει να κρατήσει κάτι στην αγκαλιά της είναι για πάντα.