Υπάρχουν περιπτώσεις που ο φόβος είναι καλό πράγμα, όπως έχει πει ο Αισχύλος. Είτε το χρησιμοποιείς για να χειρίζεσαι τους άλλους, είτε ποντάροντας. Ο δείκτης μεταβλητότητας - φόβου (VIX) είναι ένας δείκτης που δείχνει την αναμενόμενη μεταβλητότητα της αγοράς τις επόμενες 30 ημέρες και υπολογίζεται από τις επί μέρους μεταβλητότητες ενός μεγάλου αριθμού options του δείκτη S&P-500.

Έκανε την εμφάνισή του γύρω στο 1987 και αποτελεί από τότε εργαλείο παρακολούθησης της αγοράς και ταυτόχρονα ένα διαπραγματεύσιμο προϊόν στο CBOE (Chicago Board Options Exchange).

H τιμή του VIX αυξάνεται όταν οι επενδυτές ανησυχούν. Οι υψηλές τιμές του δείκτη δεν σημαίνουν ότι η αγορά θα κινηθεί καθοδικά, αλλά ότι αναμένονται μεγάλες διακυμάνσεις στις τιμές.

Όταν η αγορά είναι σταθερά ανοδική, υπάρχει γενικά ένα χαμηλό επίπεδο μεταβλητότητας στην αγορά και αγοράζονται περισσότερα call options. Αντίθετα, όταν η αγορά πέφτει κι επικρατεί πανικός, προκαλείται ένα υψηλό επίπεδο μεταβλητότητας, όπου αγοράζονται περισσότερα put options απ' ότι call options.

Οι πιο τρομακτική εποχή για το δείκτη ήταν το 2008/2009 κατά τη διάρκεια της κρίσης, όπου ο δείκτης χτύπησε υψηλά στις 80 μονάδες.

Πώς μπορούν να κερδίσουν κάποιοι; Επειδή ο δείκτης κινείται ανάποδα από το Dow Jones και S&P οι επενδυτές τον χρησιμοποιούν για να ξέρουν πως θα τοποθετηθούν στους δείκτες. Έτσι λειτουργεί ως ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για τους κερδοσκόπους.

Δεν επιτρέπεται να σορτάρεις στον δείκτη VIX, αλλά μπορείς εμμέσως…. Ο VIX είναι ένας δείκτης πολυσύνθετος, όπως ο Dow Jones Industrial Average, αλλά αντί για μετοχές περιέχει πονταρίσματα σε τιμές του δείκτη S & P 500 και έτσι ο δείκτης διαμορφώνει την πορεία του. Μέσω αντιπροσώπων υπάρχει η δυνατότητα για call ή put options και συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης για το VIX.

Υπάρχουν, επίσης, και τα Exchange Traded Note και τα ETFs.

Αξίζει να αναφερθεί ότι το ΚΕΠΕ δημιουργεί το δείκτη φόβου για την Ελλάδα, αφού, όπως υποστηρίζει, η χρονική καθυστέρηση δημοσιοποίησης των μακροοικονομικών μεταβλητών των χωρών (ΑΕΠ, ανεργία, επενδύσεις κ.λπ.) δημιουργεί ένα σημαντικό κενό βραχυπρόθεσμης πληροφόρησης με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται η διαδικασία λήψης αποφάσεων των συμμετεχόντων στις αγορές (επιχειρήσεις, θεσμικούς και ιδιώτες επενδυτές, αλλά και κράτη), οι οποίοι πρέπει να λαμβάνουν υπ’ όψιν τους τις ταχύτατες αλλαγές και εξελίξεις που συμβαίνουν στις αγορές χρήματος και κεφαλαίου.

newmoney.gr