Αδέλφια.

Στον ορυμαγδό… της τρύπιας τσέπης (που γεννά πολλά δεινά στο μυαλό) έρχεται να προστεθεί και η «πολιτικά φιλάσθενη» αναιμική φαντασίωση της ημετέρας κίβδηλης οργής, που εξαντλείται στο χάος του καφενείου και στην θέρμη της πολυθρόνας…

Τουλάχιστον θα ήταν πιο αντρίκιο να μην εμφανιζόμαστε στο περίγυρο μας και σαν «Ζαπατίστας»!

Αλλά είπαμε. Η φλυαρία είναι παιδική ασθένεια της Δημοκρατίας.

Γ. Ουντράκης