Όταν ρωτήθηκε για τον Ναδάλ έχασε τα λόγια του. Στο γήπεδο όμως δεν μέτρησε… αριθμούς. Ο Νικ Κύργιος έγραψε ιστορία και ετοιμάζεται να γίνει αυτό που ήθελε από έπιασε την πρώτη ρακέτα. Το νούμερο 1.

«Θα είμαι… Θεέ μου, πραγματικά δεν ξέρω. Δεν υπάρχει απάντηση». Αυτά ήταν τα λιγοστά λόγια που ξεστόμισε ο Νικ Κύργιος όταν ρωτήθηκε για τη «συνάντησή» του με το Ράφαελ Ναδάλ στο Γουίμπλεντον μια μέρα πριν το ματς. 

Ο 19χρονος Ελληνοαυστραλός έδωσε το 13ο του παιχνίδι ως επαγγελματίας, αναζητώντας την έκτη του νίκη. Απέναντί του είχε τα εξωπραγματικά νούμερα του Ναδάλ. Τις 699 νίκες και τις μόλις 136 ήττα τους στο ATP. Στο γήπεδο όμως, όλα ανατρέπονται. 

Όταν τον είχε απέναντί του, τα γόνατά του δεν έτρεμαν. Και το αγωνιστικό του θράσος ήταν αρκετό για να αρχίσει μια πορεία που οδηγεί προς την κορυφή.


Ένας υπερήφανος «Έλληνας»

Γεννήθηκε στην Καμπέρα της Αυστραλίας, οι σχέσεις του με την Ελλάδα όμως, παραμένουν στενές. Ακόμα και στο λογαριασμό του στο twitter -στον οποίο οι followers αυξάνονται με μανία μετά τη μεγάλη νίκη του - το μήνυμα είναι ξεκάθαρο. 

«Proud Greek Malaysian Australian professional tennis player from Canberra» (περήφανος Έλληνας Μαλαισιανός Αυστραλός επαγγελματίας τενίστας απ’ την Καμπέρα) είναι η υπογραφή του. Έλληνας απ’ τον πατέρα του, Μαλαισιανός απ’ την μητέρα του. Και τενίστας μετά από… δυνατή σχέση και πρόωρο «χωρισμό» με την πορτοκαλί μπάλα. 


Το καλάθι που έγινε… ρακέτα 

Ο Νικ Κύργιος μεγάλωσε με το όνειρο να έρθει κάποια στιγμή στη ζωή του που θα βρίσκεται στην κορυφή. Μέχρι τα 14 όμως δεν είχε αποφασίσει ποιο θα είναι το άθλημα που θα το προσφέρει αυτή τη χαρά. 

Διχασμένος ανάμεσα στο μπάσκετ -όπου είχε τα προσόντα να πρωταγωνιστήσει- και το τένις, ήρθε κάποια στιγμή για την τελική του απόφαση. 

«Η μητέρα μου με έσπρωξε όταν ήμουν επτά χρονών να ξεκινήσω το τένις, σε ένα τοπικό αθλητικό κέντρο στην Καμπέρα, τον τόπο καταγωγής μου. Δεν μου άρεσε όμως. Δεν ήθελα να παίξω», ανέφερε, αλλά δεν το μετάνιωσε. 

«Τελικά δεν ήταν κακή επιλογή» είχε δηλώσει χαμογελώντας. «Τώρα μου αρέσει. Αγαπώ και το μπάσκετ. Θεωρώ πως μου έκανε καλό το να μοιράζομαι σε δύο αγωνίσματα όσο εξελισσόμουν. Στα 14 έπρεπε να αποφασίσω και διάλεξα το τένις».

protothema.gr