Σαράντα χρόνια η - ένοχη - πολιτεία αδιαφορεί προκλητικά για τους βετεράνους πολεμιστές της Κύπρου. Η πρόκληση μάλιστα αυτή, πέρα από διαχρονική είναι υπεράνω προσώπων και κομμάτων:

-Ο Καραμανλής, ο αποκαλούμενος και ... "Εθνάρχης" πίστευε ότι η Κύπρος ήταν μακριά... Πως θα εξαργύρωνε το "γραμμάτιο" της επιστροφής θα μου πείτε...

-Ο Α. Παπανδρέου που έταξε πως θα άνοιγε τον φάκελο της Κύπρου συμβιβάστηκε κι αυτός... Γιατί άραγε;

-Ο Μητσοτάκης ούτε που ακούμπησε.

-Ο Σημίτης, δεν περιμέναμε να ακουμπήσει.

-Ο Καραμανλής ο Β' ξεχάστηκε στου Μπαϊρακτάρη.

-Ο Γ. Παπανδρέου χορεύει ακόμα με τον Τζεμ...

-Οι υπηρεσιακοί δεν πιάνονται...

Τους έγραψαν πολεμιστές του '40 για να τους δώσουν ένα ψίχουλο, σβήνοντας από τα στρατιωτικά τους μητρώα κάθε τι που είχε σχέση με τη Κύπρο... Οι πολιτικοί πόνταραν στη λησμονιά και την αδιαφορία του κόσμου και κέρδισαν...

Κάπου στο ενδιάμεσο, έγραψαν με χέρι που έτρεμε τη λέξη "ΚΥΠΡΟΣ" στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στο Σύνταγμα... (Σςςςς... Μη πούμε ανοικτά πως πολεμήσαμε στη Κύπρο και μας ακούσουν!). Α, να μην αδικήσω τους πολιτικούς μας: Έκαναν και μια εκδήλωση και έδωσαν μετάλλια και διπλώματα. Λες και οι βετεράνοι συμμετείχαν στο Euro 1974...

Και ερχόμαστε σήμερα στον Σαμαρά ο οποίος προσκάλεσε και δέχτηκε (Ω τι τιμή!) τα μέλη του "Πανελληνίου Συλλόγου Πολεμιστών Κύπρου 64 - 67 - 74" στο Μαξίμου, για περισσότερο - λέει - από 20 λεπτά! Δεν θα μεταφέρω εδώ, το ύφος και το περιεχόμενο των οργισμένων μηνυμάτων που έχω λάβει τις τελευταίες ημέρες από πολεμιστές της Κύπρου, γι αυτή την ιστορία και τους πραγματικούς της σκοπούς...

Τα μέλη του Συλλόγου μάλιστα, έδωσαν στον πρωθυπουργό και μια πλακέτα - αυτή που κρατάει ο Σαμαράς στη φωτογραφία - να την έχει στο γραφείο του να τους ... θυμάται. Θα μου πείτε, πλακέτες έπαιρναν τόσα χρόνια από την πολιτεία, πλακέτα έδωσαν...

Γελοιότητες!

Το έγραψα και θα το ξαναγράψω:

Τιμή και δικαίωση για τους βετεράνους της Κύπρου, για τα παλικάρια που θυσιάστηκαν για την πατρίδα, γι αυτούς που είναι ακόμα αγνοούμενοι, γι αυτούς που παραμένουν σκιές στα ψυχιατρεία, αλλά και για όλους όσοι κουβαλούν 40 χρόνια μετά τα σημάδια του πολέμου στις ψυχές και στο σώμα τους, θα είναι το άνοιγμα του Φακέλου της Κύπρου και η απόδοση ευθυνών!

Μέχρι να γίνει αυτό, το πρώτο βήμα από το επίσημο Ελληνικό κράτος θα πρέπει να είναι η αναγνώριση της προσφοράς και η απόδοση - έστω και καθυστερημένα - των οφειλόμενων από τιμών, ηθικών και υλικών σε όσους πολέμησαν στη Κύπρο. Από την άλλη πλευρά, η διάδοση του αγώνα και της θυσίας των πολεμιστών στις νεότερες γενιές, η αποκατάσταση της τιμής και της υπόληψής τους για όσα έχουν ακουστεί εις βάρος τους 40 χρόνια τώρα, θα πρέπει να είναι ο μοναδικός και αδιαπραγμάτευτος στόχος όσων θέλουν να φέρουν τον - βαρύ - τίτλο των εκπροσώπων...

Τίποτα λιγότερο!

Γιώργος Λαμπράκης
Δημοσιογράφος