Πολύ λίγα μάθαμε από τις συζητήσεις στο Κοινοβούλιο με αφετηρία την πρόταση εμπιστοσύνης στην Κυβέρνησή του, που κατέθεσε ο Πρωθυπουργός.

Το γενικό επίπεδο των ομιλητών ήταν απογοητευτικό. Σκάνδαλα χωρίς ονόματα. Σχέδια χωρίς γραμμές. Κούφια λόγια στο πλαίσιο ανύπαρκτης ή περιορισμένης πολιτικής προοπτικής. Νούμερα στον αέρα.

Με πολύ λίγες εγγυήσεις αυθεντικότητας. Χαμηλές πτήσεις. Σε ομιχλώδεις και στενούς ορίζοντες. Και πάρα πολλά παραπολιτικά. Με αυτά αντικαταστήσαμε τον πολιτικό λόγο. Φαινόμενο αρνητικό. Όχι μόνο στην παρούσα Βουλή. Σε αυτήν, όμως, το παρακάνανε!

Οι προτάσεις εμπιστοσύνης και οι αντίστοιχες δυσπιστίας, αν δεν ανατρέπουν κυβερνήσεις, έχουν επικοινωνιακό, κυρίως, χαρακτήρα. Η επόμενη μέρα μας ενδιαφέρει. Αν καταλήξαμε απαξιωτικά και ταπεινωτικά στα διάφορα μνημόνια, μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουν οι πολύχρωμοι «λαϊκιστές». Αυτοί και η ανικανότητά τους. Στην έξοδό μας από την κρίση μόνο αυτούς δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε. Τους ίδιους ή τα κακέκτυπά τους. Μόνο τη συμπεριφορά τους και την πρακτική τους δεν επιτρέπεται να αντιγράψουμε.

Η χώρα χωρίστηκε σε «μνημονιακούς» και «αντιμνημονιακούς» πολίτες. Στους τελευταίους εντάχθηκαν οι περισσότεροι. Αυτό βόλεψε όλους. Άλλους για να «σώσουν» τη χώρα. Άλλους για να τα «σκίσουν» τα μνημόνια. Έτσι χάσαμε την ουσία του προβλήματος της πατρίδας μας. Για να υλοποιηθούν οι προϋπολογισμοί μας χρειαζόμαστε δανεικά. Από τις αγορές και από τις ξένες κυβερνήσεις. Οι αγορές δεν είναι και τόσο πρόθυμες. Και για καιρό θα είναι ακριβές ή και πανάκριβες. Ειδικά αν φλυαρούν ασύστολα οι πολιτικοί μας. Δυστυχώς, ό,τι λέγεται στο Κοινοβούλιο ή στα κομματικά ακροατήρια, μεταφέρεται αυτολεξεί έξω. Μας μάθανε!

Η Κυβέρνηση προανήγγειλε την έξοδο του Δ.Ν.Τ. από τη χώρα. Μόνη της. Και, απ’ ό,τι γνωρίζουμε, χωρίς ουσιαστική προσυνεννόηση και συνεργασία. Σε πολιτικό και τεχνοκρατικό επίπεδο. Αυτό μπέρδεψε τα πράγματα. Γιατί λησμόνησε τη φύση και τις διαδικασίες των μεγάλων διεθνών οργανισμών. Είναι τεχνοκρατικές και πολιτικές. Οι τεχνοκράτες συμβάλλουν αποφασιστικά στη διαμόρφωση των πολιτικών αποφάσεων. Δεν τις προσδιορίζουν. Οι πολιτικοί έχουν το πάνω χέρι. Καμία τους, όμως, απόφαση δεν στερείται τεχνοκρατικής τεκμηρίωσης.

Παρακολουθώντας το καθημερινό λόγο της αντιπολίτευσης, δεν εκπλησσόμαστε από τη διαδοχική εγκατάλειψη των αρχικών ακραίων θέσεών της. Δεν «σκίζει» πλέον τα μνημόνια. Ούτε διαγράφει μονομερώς το δημόσιο χρέος.

Προτείνει σ’ αυτήν την, παρατεταμένη κατά τις αντιλήψεις της, προεκλογική περίοδο σοβαρή διαγραφή του χρέους. Εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, εγχείρημα. Δεν χρωστάμε στις αγορές, χρωστάμε στις κυβερνήσεις και στους ευρωπαϊκούς λαούς. Κι αν μη τι άλλο, όποια τροποποίηση των δανειακών μας υποχρεώσεων απαιτεί διαπραγματεύσεις. Με αυτούς που τόσο άνετα η αντιπολίτευση σήμερα καθυβρίζει. Διακηρύσσοντας διαπρύσια πως θα ακολουθήσει μια χαλαρή έως υπερπολυτελή δημοσιονομική πολιτική. Και μοιράζοντας ευρώ που δεν θα έχουμε. Κατά παράβαση των ευρωπαϊκών συνθηκών, που μόνο το ΚΚΕ καταψήφισε.

Το συμπέρασμα είναι μελαγχολικό. Περίπου όλοι συμπεριφερόμαστε σαν να είμαστε μόνο εμείς ο κόσμος όλος. Σαν να μην υπάρχουν κανόνες, που παράγουν και καθιδρύουν δικαιώματα και υποχρεώσεις. Σαν να μην υπάρχουν άλλοι λαοί, οργανωμένες κοινωνίες και ηγέτες, που συμπροσδιορίζουν τις μοίρες όλων μας. Αναμφισβήτητο ιστορικό και δικαιοπολιτικό δικαίωμα μας η εθνική μας ανεξαρτησία και τα εθνικά μας συμφέροντα. Που την υπερασπιζόμαστε με κάθε μέσο και τα προωθούμε στη οργανωμένη θεσμικά διεθνή κοινότητα Χωρίς πλέγματα και συμπλέγματα. Χωρίς αστόχαστους ψευδοηρωϊσμούς.

Η επόμενη μέρα μας ενδιαφέρει. Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, μια έντιμη διαδικασία προηγούμενης εσωτερικής συνεννόησης. Χωρίς τις γνωστές και συνήθεις παρέες των «μικρομέγαλων» μιας ερμαφρόδιτης δημόσιας ζωής. Πολιτικής, πνευματικής και κοινωνικής.

Αντώνης Ν. Βγόντζας
Εφημερίδα Πρώτο Θέμα, Κυριακή 12.10.2014